Voorbeschouwing Tour of Oman | Strijd om de eindzege ligt volledig open

De Tour of Oman wordt dit jaar voor de tiende keer georganiseerd. De koers, die geclassificeerd is als een 2.HC wedstrijd wordt georganiseerd door de ASO. Waar de eerste editie in 2010 nog redelijk vlak was, waardoor het tijdsverschil in de afsluitende tijdrit door Fabian Cancellara gemaakt werd, is het parcours de jaren erna meer de hoogte in gegaan. De acht edities die daarna zijn verreden kenden dan ook allen een winnaar die wel wat klimwerk kan verduren. Zo ook een Nederlander: Robert Gesink, in 2011. Hij doet dit jaar niet mee, net als zijn ploeg Jumbo-Visma.

In de laatste editie ging de Kazach Alexey Lutsenko er namens Astana met de winst vandoor, voor zijn ploeggenoot Miguel Ángel López, die ook het jongerenklassement op zijn naam schreef. Laatstgenoemde won met de vijfde etappe ook de koninginnenrit, maar moest in het eindklassement elf seconden toegeven op Lutsenko. De Australiër Nathan Haas won namens Katusha-Alpecin de groene puntentrui.

2018 Alexey Lutsenko
2017 Ben Hermans
2016 Vincenzo Nibali
2015 Rafael Valls
2014 Chris Froome
2013 Chris Froome
2012 Peter Velits
2011 Robert Gesink
2010 Fabian Cancellara

Dit jaar zijn zeven van de achttien deelnemende ploegen afkomstig uit de WorldTour. De meesten van die ploegen hebben een mix van jonge talenten en gearriveerde renners gestuurd. Niemand rijdt een thuiswedstrijd, geen van de renners komt uit Oman.

Wel doen er een paar Nederlanders mee. Marco Minnaard voor Wanty-Groupe Gobert, Tom-Jelte Slagter voor Team Dimension Data, Pim Ligthart en Niki Terpstra voor Direct Energie en Pieter Weening, Jesper Asselman, Huub Duijn, Maurits Lammertink en Boy van Poppel namens Roompot-Charles.

Check hier de volledige deelnemerslijst.

Etappe 1, 16 februari: Al Sawadi Beach – Suhar Corniche (138.5 km)
De eerste van de zes etappes is er eentje voor de sprinters. De 138.5 kilometer lange etappe is een biljartlaken te noemen, waardoor de verwachting is dat er niemand zal kunnen wegblijven. Het speelveld is de noordkust van het land, aan de Golf van Oman.

Etappe 2, 17 februari: Royal Cavalry Oman – Al Bustan (156.5 km)
Deze dag kan het alle kanten op gaan, maar in ieder geval even omhoog. De beginfase is vlak, maar de slotfase is heuvelachtig met een klim van anderhalve kilometer aan negen procent; Ardennen-werk in Oman. Vorig jaar won Nathan Haas hier de sprint van een kleine groep.

Etappe 3, 18 februari: Shati Al Qurum - Qurayyat (192.5 km)
Vorige jaar was de derde etappe een vlakke, dit jaar niet. Tussen start en finish liggen drie officiële beklimmingen, inclusief de finish heuvelop. Puncheurs zouden hier wel eens aan het langste eind kunnen trekken. De onregelmatige slotklim van bijna drie kilometer is 6,5 procent.

Etappe 4, 19 februari: Yiti (Al Sifah) - Oman Convention and Exhibition Centre (131 km)
Korte en lange ritten wisselen elkaar goed af deze ronde, vandaag slechts 131 kilometer. Vijf hellingen wachten de renners, maar het lijkt toch te ver van de meet om sprinters uit te sluiten van kansen op de dagzege. Opgelet: de finale is niet helemaal vlak. Het is te weinig om mannen te lossen, maar als je te vroeg begint aan de sprint, kan dat aan het eind de zege kosten.

Etappe 5, 20 februari: Samayil - Jaabl Al Akhdhar (Green Mountain) (152 km)
Wat is er moeilijker: de naam van de slotklim feilloos uitspreken of er tegenop fietsen? Allebei zijn geen sinecure, maar vandaag wacht de renners toch de schone taak de Green Mountain, zoals de vertaling luidt, op te fietsen. Vorig jaar won Miguel Angel Lopez hier, om maar aan te geven dat dit echt een pittig ding is.

Etappe 6, 21 februari: Al Mouj Muscat - Matrah Corniche (135.5 km)
Vandaag de laatste rit in de Tour of Oman. Een massasprint lijkt het laatste wapenfeit van deze gevarieerde ronde te worden. Onderweg zijn er twee kleine klimmetjes, vooraleer de heren op het slotcircuit komen. De finish ligt bij de vierde passage van de streep, dus de renners kennen de slotfase op hun duimpje.

Check hier alle profielen van de etappes.

Zoals u zag, zijn er zeker kansen voor rappe mannen. Op de deelnemerslijst komen we er een aantal tegen. Giamoco Nizzolo is de sprinter van Dimension Data, die ongetwijfeld wat wil laten zien. Verder is zijn landgenoot Sonny Colbrelli present, net als Nicolo Bonifazio van Direct-Energie, de oude ploeg van Bryan Coquard. Op basis van hun reputatie zijn Alexander Kristoff en André Greipel de grootste namen, gevolgd door Nacer Bouhanni.

Ook zijn er kansen voor de klassiekere types. Greg Van Avermaet staat aan de start en ook Magnus Cort en zijn ploegmaat Alexey Lutsenko vinden ritten op hun maat. Enrico Gasparotto is ook snel na een afmattende koers, net als landgenoot Enrico Battaglin, Nathan Haas en misschien ook wel Maurits Lammertink voor zijn nieuwe ploeg. Mochten er ritten door vluchters worden gewonnen, dan zijn Niki Terpstra en Oliver Naesen geschikte mannen.

De eindzege, en mogelijk ook ritzeges, zal voor een klimmer zijn. Eerdergenoemde Lutsenko is een oud-winnaar, maar geen superklimmer op papier. Domenico Pozzovivo is op papier wellicht de beste klimmer in dit deelnemersveld, gevolgd door de immer onvoorspelbare Rui Costa. Ook Mathias Frank heeft goede ervaringen in rondes van een weekje. Jesus Herrada won al dit jaar en kan goed bergop.

Verder zijn er de vraagtekens, zo aan het begin van een seizoen. Jan Polanc, Ben O’Connor, Darwin Atapuma en Pieter Weening zijn ook zeer zeker namen die u voor de top-10 kan opschrijven. Mikel Bizkarra reed vorig jaar in een aantal Spaanse klimwedstrijden naar ereplaatsen. Kan hij het ook in een ietwat zwak bezette Tour of Oman?

Het tijdsverschil met Oman bedraagt drie uur. De etappes finishen rond 14.30 lokale tijd, dat is bij ons 11.30. Jammer genoeg is de koers niet op tv te zien. (foto: Tour of Oman 2018)