Feest voor Jumbo-Visma nog niet ten einde: Kuss wint etappe, Roglic ongenaakbaar

Na de sprint van een dag eerder moesten in de vijftiende rit de klimmersbenen weer uit de kast gehaald worden. Maar liefst vier beklimmingen stonden op het programma, met Santuario del Acebo als eindbestemming. Roglic stond nog altijd soeverein bovenaan in het klassement, maar zijn concurrenten hadden genoeg kansen om ergens een plan tegen hem te smeden.

Dus vertrok het peloton in volle vaart richting de eerste beklimming. Een kleine groep wist zich af te scheiden, maar kreeg niet meer dan een minuut voorsprong van Movistar. De Spaanse ploeg had duidelijk het voornemen om iemand mee in de vlucht van de dag te krijgen, dus werd het gaspedaal flink ingetrapt.

Het was Marc Soler die het voor Movistar moest gaan doen. Zijn aanval leidde een spervuur aan nieuwe demarrages in, waarna er een zeer snelle en chaotische fase ontstond. Het eerste uur van de koers werd door het werk van Movistar afgewerkt in een gemiddelde van 42,5 kilometer per uur, dat ondanks de aanwezigheid van een col van de eerste beklimming.

De reeks aan aanvallen leidde tot de volgende samenstelling: Marc Soler (Movistar Team), Quentin Jauregui (AG2R La Mondiale), Ion Izagirre (Astana Pro Team), Mark Padun (Bahrain-Merida), Pawel Poljanski (Bora-Hansgrohe), Lawson Craddock (EF Education First), Sander Armée (Lotto-Soudal), Tsgabu Grmay (Mitchelton-Scott), Ben O’Connor (Team Dimension Data), Tao Geoghegan Hart, Vasil Kiryienka (Team Ineos), Sepp Kuss (Jumbo-Visma), Daniel Navarro, Ruben Guerreiro (Katusha-Alpecin), José Herrada (Cofidis), Oscar Rodriguez, Sergio Samitier (Euskadi-Murias).

Deze renners werden door de troepen van Jumbo-Visma niet gevaarlijk genoeg beschouwd. De gele brigade beperkte de groep lange tijd tot drie minuten, waardoor de ploeg de koers perfect onder controle had. Geen enkele ploeg had op dat moment het idee om nog verder oorlog te maken in het peloton.

Onderweg naar de laatste beklimming moest de kopgroep nog twee hindernissen bedwingen. Op beide obstakels wist Samitier de bergpunten te verzamelen. Bergtrui Angel Madrazo was nergens te bekennen, waardoor niemand hem eigenlijk iets in de weg legde. Op de derde beklimming van de dag overlegde hij er zelfs nog even over met O'Connor en Navarro.

De drie waren even daarvoor weggesprongen uit de omvangrijke kopgroep, maar de achtervolgers lieten de voorsprong niet oplopen tot meer dan anderhalve minuut. Naarmate de slotklim dichterbij kwam, kromp de voorsprong van het trio steeds meer. Alleen Samitier was koppig genoeg om het aan de voet nog eens solo te proberen.

Kiryienka probeerde als eerste de met krachten smijtende Samitier bij te halen, maar de Wit-Rus was duidelijk de mindere klimmer tegenover de Spanjaard. Iemand die wél de krachten had om de renner van Euskadi te overrompelen was Kuss. Ogenschijnlijk gemakkelijk demarreerde de Amerikaan van Jumbo-Visma weg uit de groep.

Iets daarna ontplofte de koers ook in het peloton. Het was Alejandro Valverde die de benen van leider Roglic eens wilde testen en een sterke aanval plaatste. De rode trui van de Sloveen ademde als een stalker in de nek van de wereldkampioen, terwijl alle andere klassementsrenners bleven zitten.

Kuss bleef in de tussentijd sterk standhouden op de beklimming. Geoghegan Hart en Guerreiro waren de renners die hem nog konden bestoken in de strijd om de dagzege. Een verschil rond de dertig seconden scheidde de Amerikaan tot zijn achtervolgers. Daarachter leken de andere renners uit de oorspronkelijke kopgroep wel geslagen.

De tandem Roglic-Valverde denderde door. Een groepje met Miguel Angel Lopez, Tadej Pogacar en Rafal Majka reed te hard voor Nairo Quintana. De Colombiaan van Movistar zag op de flanken van de Puerto del Acebo zijn laatste hoop op klassementswinst wegvliegen. Hij moest zich voegen in een groepje met onder meer Wilco Kelderman.

De man die alles in gang had gezet in de vijftiende rit, Soler, kreeg opdracht om op zijn kopman Valverde te wachten. Zonder gemok of gezeur offerde de Spanjaard zichzelf dit keer op. Roglic zag het allemaal met groot genoegen gebeuren, misschien ook al wetende dat zijn teamgenoot op weg was naar een prachtige ritoverwinning.

Vol ongeloof kon Kuss onbedreigd over de finishstrook rijden. Guerreiro wist nog voor Geoghegan Hart te blijven en eindigde daarmee op een tweede plek. Roglic en Valverde wisten in hun strijd nog een hoop renners uit de vroege vlucht terug te pakken. Zij eindigden daardoor op plek acht en negen. (Foto: Sirotti)

1. Sepp Kuss
2. Ruben Guerreiro +0.39
3. Tao Geoghegan Hart +0.40
4. Oscar Rodriguez +0.53
5. Mark Padun +1.49
6. Ben O'Connor +2.05
7. Lawson Craddock +2.11
8. Primoz Roglic +2.14
9. Alejandro Valverde +2.14
10. Sander Armée +2.48

1. Primoz Roglic
2. Alejandro Valverde +2.25
3. Tadej Pogacar +3.42
4. Miguel Angel Lopez +3.59
5. Nairo Quintana +5.09
6. Rafal Majka +7.14
7. Nicolas Edet +9.08
8. Wilco Kelderman +9.15
9. Carl Fredrik Hagen +9.44
10. Hermann Pernsteiner +11.39