Van Aert zenuwachtig: 'Met bang hart aan de start in Strade Bianche'

'De laatste geruststelling zal er komen nadat ik een klassieker heb gereden en gevoeld heb dat ik in de finale al mijn krachten kan aanspreken. Op training kan ik nu wel blokken doen. Maar daarna heb ik wel reactie, nog wat zeurende pijn en van die dingen. Het gaat steeds beter', zo stelt Van Aert, die met niets minder genoegen neemt dan de echte topvorm. 'Ik maak liever achteraf de conclusie dat het allemaal iets te krap was. Beter dan mij daar op voorhand bij neer te leggen.'

Sprinten gaat goed, trainen gaat goed en alleen bergop merkt Van Aert nog wat reactie. Juist dat element maakt hem zenuwachtig. 'De Ronde van Vlaanderen is zo zwaar. Gaat dat na vier, vijf uur pijn beginnen doen waardoor ik in het zesde uur tekortkom? Dat zijn ­vragen die ik me nu stel. Ik hoop van niet. Elke topsporter is per definitie een ­twijfelaar. Ik sta in de Strade Bianche aan de start met een bang hart. Het is een tricky koers om te beginnen. Andere jaren startte ik in de Omloop. Dat is nog moeilijker omdat je er meer moet wringen. Ik heb goede herinneringen aan de Strade. Ik zal heel blij zijn dat ik daar geraakt ben.' (foto: Sirotti 2019)