Dumoulin blikt terug op winst Giro 2017: 'Wat juichen jullie nou allemaal, verdomme'

'Het was een heel lelijk parcours door de buitenwijken van Milaan richting de mooie binnenstad, maar dat heeft wel lang geduurd', lacht Dumoulin. De Nederlander, die zich altijd op een specifieke manier voorbereid op zijn tijdritten, ziet zijn eigen mindset terug bij de nooit eerder vertoonde beelden van zijn ploegwagen die achter hem reed. 'Gespannen, maar wel gefocust. Hetzelfde als ik toen. Dat kan ik wel van hun gezichten aflezen.'

'De laatste tien kilometer deed wel pijn ja', vervolgt Dumoulin. 'Je begint de vermoeidheid te voelen, zeker in de vlakke tijdritten met hoog vermogen. Dat vind ik moeilijk.' Na de finish duikt hij eerst in de armen van Jos van Emden, zijn concurrent bij LottoNL-Jumbo. De avond ervoor appten de twee nog grappend naar elkaar: 'Als jij nou de tijdrit wint, pak ik wel het algemeen klassement.'

Als Dumoulin eindelijk op de speciale hotseat mag plaatsnemen, wilt hij snel afkoelen. Hij vraagt om een natte handdoek. 'Het was meer dan veertig graden in die tent. Ik denk: 'Ik ga zometeen van mijn stokje als ik hier zo blijf zitten.' Ik geloof pas dat ik gewonnen heb, als Quintana is gefinisht', zegt Dumoulin. Als dat gebeurt, duikt hij in de armen van zijn vriendin. Het contrast met een paar minuten eerder is groot: 'Wat juichen jullie nou allemaal, verdomme!?' horen we een zenuwachtige Dumoulin roepen.