14 december 2019: de vorige keer dat Van der Poel 'menselijk' bleek te zijn

Het zal u vast niet ontgaan zijn dat Mathieu van der Poel afgelopen weekend zijn terugkeer in het veld maakte. Waar wielerliefhebbend Nederland en België zaterdag onder de indruk waren van zijn overwinning bij zijn rentree in Antwerpen, was men zondag verrast dat hij ‘slechts’ als tweede eindigde in Gavere. Van der Poel die niet wint: opvallend of menselijk? In de Leiderstrui neemt voor die vraag een duik in het archief.

We moeten een jaar terug in de tijd, naar 14 december 2019 om precies te zijn. Terug naar de dag waarop de veelvraat uit Kapellen tot afgelopen weekend voor het laatst een crosswedstrijd verloor. Dat roept ongetwijfeld vragen bij u op. Hoe verliep die koers? Had Mathieu dan zo’n slechte dag? En wie won er dan wel? Geen paniek, deze vragen beantwoorden wij voor u.

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: modder, modder en nog eens modder. Het parcours in Ronse lag er ongelofelijk nat bij, waardoor het een zware cross beloofde te worden. De koers werd geopend door Marcel Meisen, een ploegmaat van Van der Poel. Hij probeerde weg te blijven van het peloton, maar slaagde hier niet in. Vervolgens waren het Eli Iserbyt en Toon Aerts die er wel zin in hadden. Om de beurt namen ze het initiatief en probeerden ze Van der Poel achter zich te laten. Leuk geprobeerd, maar Mathieu hield stand.

Na de eerste ronde was het Aerts die zijn klasse liet zien. Zijn tempo bleek duidelijk te hoog voor Iserbyt, die al gelijk op zo’n 25 seconden achterstand werd gezet. Nog veel opvallender was dat ook Van der Poel zijn karretje niet wist aan te haken bij Aerts. Zou hij zijn krachten aan het sparen zijn? Het leek er wel op, want beetje bij beetje wist hij de achterstand terug te brengen naar zo’n vijftien seconden. Kwam het dan toch nog goed voor Van der Poel?

Om bovenstaande vraag maar gelijk te beantwoorden: nee. Het kwam niet goed. Sterker nog, Aerts wist zijn voorsprong zelfs uit te bouwen naar een ruime minuut. De lange, Belgische slungel showde zijn klasse en legde het parcours zowat foutloos af. Mochten we ons dan opmaken voor een spannend gevecht om een tweede plek? Wederom een nee, helaas. Bij Van der Poel was de tank leeg, waardoor hij zelfs Iserbyt moest laten gaan. Aerts pakte de winst, voor Iserbyt. Met moeite wist Van der Poel Michael Vanthourenhout vier seconden voor te blijven, goed genoeg voor een derde plek. Het was niet de dag van Van der Poel.

Hoe keek Van der Poel terug op de koers? ‘Ik ga altijd voor de overwinning, maar je kunt ze niet allemaal winnen. Aerts was vandaag heel sterk’, vertelt hij na de koers. Voorafgaand aan de koers is Van der Poel een week op hoogtestage geweest in Spanje. Was die week fataal voor hem geworden? ‘Normaal moet ik in goeden doen altijd met Aerts kunnen concurreren, maar na een lange stage is het altijd even afwachten. Ik ben wel eens slechter van stage teruggekomen, maar ook wel eens beter.’ Daarnaast gaf de Nederlander aan minder geconcentreerd te zijn. ‘Ik ben meerdere keren aan een paaltje blijven hangen. Als je minder geconcentreerd aan de moeilijke stukken begint, dan maak je meer fouten.’

Het vorige verlies van Van der Poel dateerde alweer van een ruim jaar eerder, de Koppenbergcross van 2018. Na 408 dagen kwam er dan toch een einde aan zijn zegereeks in het veld. ‘Ik wist dat hij op een gegeven moment moest stoppen’, vertelt hij nuchter daarover. ‘Ik weet niet of een nieuwe reeks ooit nog zo lang gaat worden.’

Die nieuwe reeks eindigde 365 dagen later tijdens de Superprestige-cross in Gavere. Zaterdag wekte hij ieders interesse door op opvallende wijze de overwinning te grijpen in Antwerpen (X2O-trofee), waardoor de verwachtingen van het publiek nog een stukje stegen. Het was de Brit Tom Pidcock die roet in het eten gooide. De koers zit waarschijnlijk nog vers in uw geheugen, dus zullen we niet uitgebreid op het koersverloop ingaan. Mocht u de wedstrijd gemist hebben, vindt u hier een uitgebreid verslag van de cross terug.

Waar het mis ging bij Van der Poel? Op een beklimming rende Pidcock razendsnel naar boven, waarmee hij Van der Poel op een klein gaatje zette. Vervolgens maakte Van der Poel een foutje, waardoor Pidcock zijn voorsprong verder kon uitbouwen. Een fatale fout, zo bleek later. De wereldkampioen wist niet meer terug te keren bij de Brit. Naar eigen zeggen was Van der Poel nog niet optimaal hersteld van de cross in Antwerpen. ‘Je kan niet altijd alles winnen’, vertelt hij. ‘Ik ben ook niet super hersteld van de cross in Antwerpen. Toen had ik niet het gevoel dat ik op de limiet zat, maar nu voelde ik dat wel heel vaak. Het was afzien, maar hopelijk brengt me dat in betere vorm.’

Voor volgende week staat de Citadelcross in Namen (Wereldbeker) op het programma. Daarin mag Van der Poel het opnieuw gaan opnemen tegen de ijzersterke Pidcock. Misschien nog wel belangrijker om te vermelden is dat ook Wout van Aert aan de start in Namen zal verschijnen. In Namen zullen Van der Poel en Van Aert het voor het eerst in dit seizoen tegen elkaar opnemen. Een ijzersterk deelnemersveld dus. Van der Poel heeft wederom hoge verwachtingen van Pidcock, maar wat mogen we van hemzelf verwachten?

Kijkend naar het afgelopen weekend waarin Mathieu terugkeerde in het veld, mogen we zeker nog vuurwerk van hem verwachten. Men vindt het opvallend dat hij zondag niet won, maar we moeten zeker niet vergeten dat hij er meer dan 300 crossloze dagen op heeft zitten. Eerste en tweede worden in je rentreeweekend, dat doe je niet zomaar. 'Je kunt niet altijd alles winnen', zoals Van der Poel het zondag zelf al stelde. Zijn tweede plek van zondag mogen we dus zeker als 'menselijk' bestempelen. Mathieu is terug, en hoe. Wij kunnen niet wachten tot volgend weekend!

Joëlle Smeets | e-mail: [email protected]