Dinsdagmiddag, iets voor half drie.
Mads Pedersen schuift
aan voor een online persconferentie. Hij houdt zijn mondkapje nog even de lucht in
en beantwoordt vervolgens in alle rust de vragen. Zo vanzelfsprekend als het lijkt,
was dit tafereel na zijn wereldtitel niet altijd. Dat vertelt hij
In de
Leiderstrui.
Veel wielerfans zullen zich de dag van het WK in Harrogate
nog goed kunnen herinneren. Geteisterd door zware regenbuien kwam Pedersen na
zes en een half uur als eerste verzopen kat over de finish. De pas 23-jarige
Deen zette zich hiermee voor altijd in de geschiedenisboeken van het
wielrennen, maar op dat moment wist hij ook nog niet dat het zijn carrière flink
zou veranderen.
Inmiddels zijn we ruim een jaar verder, een leerzaam jaar. Want
ondanks het geringe aantal koersdagen in de trui heeft Pedersen een hoop
opgestoken. En dat moest ook wel, zo laat hij deze website weten. ‘Vooral dit
soort zaken’, zo doelt hij op de persconferentie: ‘Ik besefte niet dat dit een
onderdeel was van het wielrennen. Plots kreeg ik aandacht van journalisten over
de hele wereld.’
Lees verder onder de foto.
'Voor het WK van 2019 wilde niemand mij spreken'
- Mads Pedersen
‘Vroeger moest ik alleen wat Deense mensen te woord staan
over wat ik had ontbeten. Niemand wilde mij spreken’, grapt hij een beetje. ‘Daarna
moest ik zien om te gaan met al die aandacht. Ik moest het snel leren, maar ik
kan niet zeggen dat ik er altijd van genoten heb. Nu weet ik iets meer dat het
een onderdeel is van het wielrennen. Zolang ik leuke vragen krijg, beantwoord
ik ze graag.’
Een paar glimlachjes op het gezicht van Pedersen verraden af
en toe dat hij blij is met de manier waarop de persconferentie verloopt. Er
lijkt iemand te zitten bij wie alle druk van zijn schouders is gevallen, maar niets
is minder waar: ‘Natuurlijk voelde ik de druk van de regenboogtrui, maar dat
stopt niet wanneer je hem niet meer draagt. Dat is nog precies hetzelfde: ik
leg mezelf ook die druk op.’
Hamstring speelde Pedersen parten in Vlaanderen: ‘Timing was
shit’
Het WK van 2019 was de eerste écht grote overwinning van
Pedersen. Hij leefde in een paradox dat hij zichzelf als regerend
wereldkampioen nog moest bewijzen voor het grote publiek. Een jaar na de
helletocht van Harrogate lukte het hem om
Gent-Wevelgem te winnen. Met de Ronde
van Vlaanderen op het programma behoorde hij plots niet meer tot het groepje
underdogs. Nee, Pedersen had het volgens kenners in zich om de Hoogmis te
winnen.
Het liep echter anders. De intensiteit van het najaar, met zó
veel koersen op zó weinig dagen, speelde hem parten. Hij kreeg last van zijn
hamstring en startte tegen beter weten in in Vlaanderen. ‘De timing was shit’,
legt hij uit. ‘Ik voelde aan mijn lichaam dat ik te veel geracet en
getraind had. Gelukkig is het nu over. Ik heb nadien vier weken gerust en nu
heb ik geen probleem meer. Mijn dokters denken ook dat het niet meer terugkomt.’
Van Bessèges tot Roubaix: Pedersen is er klaar voor
Ondanks de effecten die het jaar op zijn lichaam had, hoopt
Pedersen in 2021 wederom alle wedstrijden te benaderen ‘alsof het de laatste’
is. ‘Ik zal er klaar voor zijn’, spreekt hij vol vertrouwen uit. Hij zal zijn
seizoen starten in de Ster van Besseges, waar hij afgelopen jaar nog koos voor
de Tour Down Under. Daarna staat de Ronde van de Algarve op het programma en
nadert het Vlaamse openingsweekend. Normaal gesproken rijdt hij vanaf dat
moment alle kasseiklassiekers.
Is de kortere aanloop een probleem? ‘Nee, ik denk het niet’,
zegt hij. ‘Ik heb best vertrouwen in deze aanpak. Ik heb dan wel wat minder
racedagen in de benen dan normaal, maar het sluit allemaal veel beter op elkaar
aan. Normaal had ik na Down Under twee weken niets. Als ik dit voorjaar een
hoop goede resultaten behaal, denk ik ook niet dat jullie me daar nog vaker
gaan zien rijden.’
Door: Jannick van der Hooft -
[email protected] / Twitter: @
jannick_der