Team Jumbo-Visma vs. INEOS Grenadiers: Wie heeft de beste knechten?

In principe zullen Primoz Roglic en Tom Dumoulin het opnemen tegen Egan Bernal en Richard Carapaz. Pavel Sivakov zou ook een eigen klassement kunnen rijden, maar dat is nog niet zeker. Hieronder zullen we dus in zes duels uiteenzetten wie volgens ons de beste ploeg mee heeft ter ondersteuning in de Tour de France.

We beginnen met de mannen die het vorig jaar fysiek met elkaar aan de stok hadden. Beide heren werden uit de Tour genomen, een aderlating voor de twee topploegen. Dit jaar zullen ze dus wel uitkijken. Ze hebben allebei de taak om kopgroepen onder controle te houden en te zorgen dat alles in het peloton gezapig verloopt tot het bergop gaat.

In zijn hoogtijdagen was Tony Martin veel beter dan Luke Rowe ooit zou kunnen zijn. Heel het peloton was bang voor Der Panzerwagen en in tijdritten was hij haast ongenaakbaar. Inmiddels is de Duitser 35 en dus niet meer de renner die hij was. Toch is hij op het vlakke nog altijd in staat om in zijn eentje een kopgroep van drie of vier terug te halen, een enorme toevoeging aan de Jumbo-Visma-ploeg.

Rowe is zeker weten geen koekenbakker en in tegenstelling tot Martin reed hij bijna al zijn grote rondes daadwerkelijk uit. Ook hij is met zijn dertig jaar ervaren en zeker in staat om veel vuil werk op te knappen voor de INEOS Grenadiers. Toch krijgt hij niet dezelfde gaten dicht als Martin, dus moet hij zijn meerdere erkennen.

Martin en Rowe zijn niet de enige mannen in de ploegen die op het vlakke bij de beste knechten van de wereld horen. Amund Grøndahl Jansen zal als vervanger van Steven Kruijswijk zijn steentje bijdragen op de wegen zonder stijgingspercentage. Dat hij beresterk is, bewees hij al in de sprinttrein die Dylan Groenewegen vorig jaar meerdere malen naar succes bracht.

Jonathan Castroviejo dan. De afgelopen jaren mocht hij de Spaanse tijdrittitel vaak al voor de wedstrijd ophalen, maar door de Tourvoorbereiding is dat dit jaar anders. Het betekent niet dat hij de kunst van het hardrijden is verleerd. In de Tour de l'Ain bewees hij bergop zijn mannetje te staan in functie van Bernal en in de Dauphiné was hij ook op het vlakke weer goud waard. Jansen komt er wel, maar La Cabra de Contrarreloj is meer ervaren én sterker bergop.

Beide ploegen hebben een Nederlander bij zich die puur in dienst rijdt. Bij Jumbo-Visma is Robert Gesink naast Dumoulin de enige Nederlander, terwijl Dylan van Baarle in zijn ploeg helemaal niet in zijn moedertaal kan praten. Dat het allebei klasbakken zijn, staat buiten kijf, maar ze kenden een wat verschillend carrièrepad.

Gesink heeft natuurlijk een verleden als klassementsrenner, wat een voordeel is voor Roglic en Dumoulin. Bergop heeft hij in zijn carrière de beste resultaten neergezet, maar de sleet zit er een beetje op. Gesink is een heerlijke renner om bij te hebben, maar qua klimmersbenen is Van Baarle hem zo onderhand wel voorbijgestreefd.

Gesink moest de Tour de France vorig jaar missen, maar anders had hij kunnen zien hoe Van Baarle vaak de laatste man voor zijn kopmannen was, terwijl dat voor Gesink verleden tijd is. Daarnaast bleef de man met de snor er bergop in drie van de vier bergetappes van de afgelopen Dauphiné langer bij. Sneu voor Gesink, maar deze is voor Van Baarle.

Mannen met monumenten, of monumentale mannen. Dat deze twee heren in dienst naar een Tour de France gaan is een ongekende luxe voor de kopmannen. Michal Kwiatkowski heeft een rijkere carrière en heeft zich meer bewezen als klimknecht. Wout van Aert heeft echter de absolute topvorm te pakken die nodig is om zijn kopmannen volledig bij te staan.

Bergop doen de twee tegenwoordig niet veel voor elkaar onder. Af en toe gaat de Pool langer mee bergop, af en toe is het de Belg. De afgelopen jaren lijkt Kwiatkowski echter wat grillig, geen handige eigenschap van een meesterknecht. Daarnaast heeft Kwiatkowski wel tijdritcapaciteiten, maar die vallen in het niet bij wat Van Aert op het vlakke kan aanrichten in het peloton. Van deze twee is Van Aert op dit moment dus de meest monumentale.

Van allebei deze heren werd op een gegeven moment verwacht dat ze er deze Tour niet bij zouden zijn. Voor Andrey Amador zou geen plek zijn, tot Froome en Thomas opeens uit de selectie gingen. George Bennett zou de Giro rijden, maar door het blessureleed van Laurens De Plus staat hij hier toch aan de start. Allebei zijn ze bergop van enorme waarde.

Amador kan klimmen, dat is zeker. Toch is ook hij niet zo constant als je je klimknechten graag zou hebben. Een typische Movistar-renner dus. Wellicht heeft hij bij INEOS bijgeleerd, maar op kop rijden als er nog maar zes man bij zit, zoals Bennett van plan is, zien we hem niet doen. Daarnaast zat Bennett er in de Tour de l'Ain steevast meer van voren bij dan de Costa Ricaan. Puntje voor de Killer Wasps.

Dan hebben we nog één helper over aan beide kanten. Sepp Kuss en Pavel Sivakov horen bergop allebei bij de hoogste rangen van dit profpeloton. Sivakov heeft een iets vrijere rol bij zijn ploeg, wat kan zorgen dat hij van nét iets minder nut is dan Bernal. Als puntje bij paaltje komt zal hij echter zeker wel op zijn post zijn.

De Rus heeft wat meer klassementservaring, en in de Dauphiné deden de jongelingen weinig voor elkaar onder. Ze leken allebei in die ronde te groeien, waardoor het afwachten is hoe ze uit de hoogtestage komen. Uit de resultaten van de afgelopen jaren is het op dit moment te lastig een winnaar aan te wijzen, dus de klimmers zullen de punten moeten delen.

De conclusie is op dit moment dat de Nederlandse ploeg iets sterker is dan de Britse. Het is wel afwachten wat de verhouding tussen de kopduo's van beide ploegen gaat zijn. Als Carapaz ineens in dienst rijdt, is INEOS in de breedte weer sterker. De belangrijkste conclusie is waarschijnlijk dat we nog maar eens zien hoe ijzersterk deze twee ploegen zijn. Eventuele derde honden zullen van goede huize moeten komen om er tegen dit geweld met het been mee heen te gaan.(Foto: Shootmetoo.nl / @Remogino1)

Ward Hilhorst ([email protected])