Jumbo-trein geeft INEOS koekje van eigen deeg, Pogacar pakt ritzege

Niets minder dan drie flinke cols stonden in de vijftiende etappe van de Tour de France op het programma. Na twee weken koers niet per se een etappe waar een groot deel van het peloton naar uit zal kijken dus, maar het waren tóch de mannen van het vlakke die zich in de openingsfase van de koers lieten zien. Dit zorgde voor een razendsnelle openingsfase waarin er slag om slinger gedemarreerd werd. Het duurde lang voordat er eindelijk een groep wist los te breken.

Uiteindelijk waren het zeven mannen die mochten vertrekken van het peloton. Matteo Trentin, Simon Geschke (beide CCC Team), Niccolò Bonifazio (Total Direct Energie), Pierre Rolland (B&B Hotels), Michael Gogl (NTT Pro Cycling), Jésus Herrada (Cofidis) en Marco Marcato (UAE Team Emirates) trokken ten aanval. Zij kregen echter amper de ruimte van de mannen van Team Jumbo-Visma, dat zich op kop had gemanifesteerd. De maximale voorsprong van het zevental kwam niet boven de vijf minuten uit.

Trentin pakte, zoals men van hem mocht verwachten, de puntjes op bij de tussensprint van de dag. Sam Bennett liep op diezelfde plek wat puntjes uit op Peter Sagan. Met een status quo reed de kopgroep richting de eerste klim van de dag: Monteé de la Selle de Fromentel. Hier werd het voor een aantal renners in de kopgroep direct al pijnlijk duidelijk dat het niet voor hen zal zijn. Trentin liet gaan en ook Marcato blies zichzelf op. Rolland, Gogl, Geschke en Herrada namen afstand.

Herrada troefde Rolland op de top van de klim af in de strijd om de bollentrui. In de afdaling volgend hierop nam Gogl wat afstand van zijn medevluchters en sneed als eerste de tweede beklimming van de dag aan. Herrada, Rolland en hij konden redelijk bij elkaar blijven tot de top. Hier was het echter de Fransman die als eerste boven kwam. Hij wist tot op tien punten te naderen van de man in de bolletjestrui, Benoît Cosnefroy. Op gepaste afstand kwam de trein van Jumbo-Visma als eerste in het peloton over de streep.

Met een beperkte voorsprong van twee minuten gingen de koplopers beginnen aan het slotstuk van de etappe: de Grand Colombier. De berg, waar Roglic in de Tour de l'Ain nog wist te zegevieren, moest het decor vormen van een zinderende strijd tussen de klassementsrenners. Jumbo-Visma had immers de hele dag gewerkt om dat voor elkaar te krijgen. De druk werd door het harde werk van Robert Gesink, Tony Martin en Wout van Aert stevig op de schouders van Roglic gelegd. De vraag was of hij daar net zo ijzig koel mee om zou kunnen gaan als we van hem gewend zijn.

Voor Rolland ging het voorin niet snel genoeg. Met het peloton op komst moest hij geweten hebben dat hij er vroeg aan zou moeten beginnen. Gogl werd als de wiedeweerga opgeslokt door de stoomtrein van Jumbo-Visma. Het beulswerk van de gele brigade werd ook Nairo Quintana te veel. De Colombiaan, tevens nummer vijf van de algemene rangschikking, hing aan het staartje van het peloton.

Maar toen moest de grote klap nog komen! En dat was niet het feit dat ook Rolland zich over moest geven aan het geweld van het peloton. Van Aert trok nog door op kop van het peloton, maar Egan Bernal moest al lossen. De Tourwinnaar van vorig jaar werd zonder genade achtergelaten door het groepje favorieten. Het werk van de mannen van Jumbo-Visma betaalde zich daarmee direct uit. Bernal moest nog een lange lijdensweg van twaalf kilometer zien af te leggen.

Waar klassementsrenners moesten lossen, hielden de Killer Bees of Wasps - net hoe je het wil noemen - nog vijf man over in het peloton. Als Van Aert af zou moeten geven, had men nog altijd Tom Dumoulin, George Bennett en Sepp Kuss achter de hand voor de gele trui. Pogacar, de nummer twee van het klassement, gaf nog geen krimp, maar het zal angstaanjagend gevoeld moeten hebben. Mikel Landa zat er eveneens nog prima bij.

Met nog negen kilometer te gaan, was het genoeg voor Van Aert. Het tempo werd overgenomen door Bennett, maar veel versneld werd er niet. Adam Yates rook zijn kans om een kleine voorsprong te pakken op het groepje klassementsrenners. Er werd even overlegd, maar daar werd het bij gelaten. Bennett droeg het stokje over aan Dumoulin, die het verschil met Yates klein moest houden. Niet veel later werd de Brit dan ook teruggepakt.

De minuten achterstand voor Bernal namen maar toe. Veelzeggend was het beeld van Van Aert in hetzelfde groepje als de treurende Colombiaan. Roglic posteerde zich in het wiel van de op kop rijdende Dumoulin. Kuss kon vanuit het wiel als buffer tussen de andere klassementsrenners optreden. Geen enkele renner haalde het ook nog maar in zijn hoofd om een aanval te plaatsen: dat zou zelfmoord betekenen met het tempo dat hen opgelegd werd à la Team Sky/INEOS.

Onder de boog van de laatste kilometer hadden we nog altijd geen demarrages gezien. Het leek erop dat Roglic vertrouwde op zijn sterke eindspurt. Op vijfhonderd meter van het einde ging hij aan, maar Kuss nam het tempo over. Pogacar was de enige die Roglic iets in de weg kon leggen en deed dat ook. De ultieme eindspurt van Roglic bleek niet genoeg te zijn voor de ultieme kers op de taart. Hij moest genoegen nemen met de tweede plek achter Pogacar, ondanks het puike werk van zijn ploeg.

Door de bonificatieseconden op de streep wist Pogacar vier seconden in te lopen op Roglic. Bernal tuimelde als een komeet uit de top tien en moest genoegen nemen met een dertiende plek in het klassement. Dumoulin wist door zijn sterke etappe juist weer terug binnen te komen in de bovenste regionen. Hij staat na de rit op de tiende plaats.

1. Tadej Pogacar
2. Primoz Roglic "
3. Richie Porte +0.05
4. Miguel Ángel López +0.08
5. Enric Mas +0.15
6. Sepp Kuss "
7. Mikel Landa "
8. Adam Yates "
9. Rigoberto Urán +0.18
10. Alejandro Valverde +0.24

1. Primoz Roglic
2. Tadej Pogacar +0.40
3. Rigoberto Urán +1.34
4. Miguel Ángel López +1.45
5. Adam Yates +2.03
6. Richie Porte +2.13
7. Mikel Landa +2.16
8. Enric Mas +3.15
9. Nairo Quintana +5.08
10. Tom Dumoulin +5.12

(Foto: Sirotti)