Nederlandse Tour-hoop: Een scherpe Dumoulin kan veel concurrenten snel op minuten zetten

Na een slopende Giro d’Italia hadden misschien veel mensen het niet verwacht, maar Dumoulin gaat ‘gewoon’ de Tour rijden. De Nederlander ging in conclaaf met zijn ploeg en samen kwamen ze tot de conclusie dat het tijd is om te kijken waar Dumoulin zijn plafond ligt. Kan hij twee grote rondes op rij aan én kan hij twee grote rondes op rij voor het klassement rijden? Alle uitkomsten zijn goed, de Tour van 2018 is er één om van te leren. Dumoulin zorgt er na een korte periode van rust en een hoogtestage in ieder geval voor dat alle randvoorwaarden goed zijn.

Je kunt het je haast niet voorstellen, maar Dumoulin is op zijn 27e alweer toe aan zijn vijfde Tour de France. In 2013, als 22-jarig jochie, maakte hij zijn debuut en reed hij de Tour meteen uit. Hij werd 41e in de tweede grote ronde van zijn leven. Hij deed nuttig werk in de sprinttrein van Marcel Kittel en hij reed twee keer top-10. In de Eneco Toer die volgde, reed hij vervolgens doodleuk naar een derde plaats. Een jaar later deed hij het nog beter in de Tour en eindigde hij als 33e in het algemeen klassement. Hij sprintte twee keer naar een vierde plaats in een etappe en werd tweede in de lange, vlakke tijdrit.

Zijn potentie was duidelijk en in 2015 trok hij dan ook met wat meer ambitie naar de Tour. Hij klom steeds beter, zijn tijdrit was inmiddels van wereldklasse en dus reed hij op weg naar de zomer al goede resultaten in eendaagse- en meerdaagse koersen. Zo werd hij onder meer derde in de Ronde van Zwitserland. In de Tour liep hij het geel in de openingstijdrit in Utrecht mis en was het feest na drie dagen al over. Hij viel hard in de derde etappe naar de Muur van Hoei en gaf op met een gebroken sleutelbeen. Hij nam revanche in de Vuelta, waar hij zelfs lang leek te gaan winnen. In de laatste bergrit gaf hij die zege echter uit handen en werd hij zesde.

In 2016 keerde Dumoulin voor het laatst terug in de Tour de France. Na zijn harde valpartij in 2015 ging hij na de Giro d’Italia als vrijbuiter. In die Giro, die startte in Apeldoorn, won hij de proloog en reed hij zes dagen in het roze. Door een ontsteking aan het zitvlak gaf hij na elf etappes op. Ook de Tour reed hij niet uit, maar net als in de Giro was hij er wel heel succesvol. In Andorra won hij de koninginnenrit na een machtige solo in de stromende regen. Het maakte het tijdverlies in de eerste week meer dan goed. Hij won vervolgens de eerste tijdrit met grote overmacht en werd nog tweede in de tweede tijdrit, later in de Tour. Uiteindelijk gaf hij op door een breukje in de pols na een val. Hij werd in het najaar nog tweede bij het WK Tijdrijden.

Tom in de Tour:
2013: 41e
2014: 33e
2015: Opgave
2016: Opgave (2 ritzeges)

Het jaar 2018 is al veelal besproken, omdat Dumoulin in mei natuurlijk de Giro d’Italia reed. Het was zijn grote doel na de eindzege in 2017 en met een tweede plaats kon hij dik tevreden zijn. Helemaal als je je bedenkt dat de voorbereiding op de Giro niet al te best was. In de Abu Dhabi Tour in februari had hij twee keer mechanische pech en overheerste vooral de frustratie. Hij werd 38e in het eindklassement. Een week later reed hij wel knap de Strade Bianche uit. Hij werd 21e in een loodzware koers door de kou en de regen.

De voorbereiding op de Giro werd voortgezet in de Tirreno-Adriatico, maar ook hier ging het mis voor Dumoulin. In de vierde etappe viel hij in een afdaling en moest hij opgeven. De schade was gelukkig niet groot, waardoor hij enkele dagen later in Milaan-Sanremo 31e kon worden. Luik-Bastenaken-Luik was zijn laatste test naar de Giro en hoewel hij niet met de besten mee kon, zorgde de 15e stek voor tevredenheid. Hij was er klaar voor, zo klonk het.

De Giro d’Italia werd er één om niet snel te vergeten. Hoewel hij niet won, droeg hij wederom de roze trui, al vanaf dag één. Hij won de proloog, maar kreeg al snel te maken met een ijzersterke Simon Yates. De Brit was sterker en breidde zijn voorsprong langzaam uit, Dumoulin reed in de achtergrond steady mee. Op de dag dat Yates er dan eindelijk doorheen zakte en de Nederlander virtueel in het roze reed, kwam Chris Froome met zijn aanval van het jaar. Tachtig kilometer reed hij solo en ontfutselde hij Dumoulin het roze. Die trui gaf hij, ondanks verwoede pogingen van Dumoulin, niet meer af.

De Nederlandse hoop was tevreden, want hij was drie weken constant geweest en had er alles uitgehaald wat erin zat. Dat de Giro desondanks een aanslag op zijn lichaam was geweest, bleek wel tijdens de Hammer Series in Limburg. Dumoulin stond aan de start als het bekende gezicht, maar stapte al snel af door vermoeidheid. Na een periode van rust en een hoogtestage in de Alpen wil hij in de Tour de France kijken wat hij kan.

Tom in 2018:
Abu Dhabi Tour: 38e
Strade Bianche: 21e
Tirreno-Adriatico: Opgave
Milaan-Sanremo: 31e
Luik-Bastenaken-Luik: 15e
Giro d’Italia: 2e (1 ritzege)
Hammer Series Limburg: 9e

Hoewel heel Nederland al weken filosofeert, lijken Team Sunweb en Dumoulin in ultieme rust toe te werken naar een grote ronde waarin niets moet en alles mag. Natuurlijk stelt Dumoulin dat hij er alles aan gaat doen om een goed klassement te rijden, maar dat hij nergens op wordt afgerekend, is wel duidelijk. ‘Na een goede Giro hebben we ervoor gekozen om naar de Tour te gaan met de focus op het klassement. Ik ga om te leren en zonder een bepaald resultaat in gedachten. Twee grote rondes achter elkaar rijden wordt een nieuwe ervaring voor mij en de ploeg en het geeft ons een inkijkje voor de toekomst’, zo klonk het.

De ploeg is benieuwd naar het lichaam van de kopman. Kan hij de Tour aan en ook voor de volle drie weken? ‘De kans is reëel dat Tom er in de tweede of derde week doorheen zakt, maar ik sluit zeker niet uit dat hij het goed gaat doen’, zei ploegleider Adriaan Helmantel. En die houding is wel logisch, gezien het Tour-parcours. Of Dumoulin het drie weken gaat volhouden, is de vraag, maar de eerste tien dagen zijn op zijn lijf geschreven. Met zijn ploeg is hij wereldkampioen ploegentijdrit en dus kan hij daar al tijd pakken op veel concurrenten. De wind en de kasseien kunnen ervoor zorgen dat een scherpe Dumoulin veel concurrenten snel op minuten kan zetten. Daarna is de vraag of hij die mogelijke voorsprong kan verdedigen. Met Wilco Kelderman krijgt hij in ieder geval een knecht van wereldformaat mee. (foto: Team Sunweb)

Søren Kragh Andersen (DEN)
Nikias Arndt (GER)
Phil Bauhaus (GER)
Roy Curvers (NED)
Laurens ten Dam (NED)
Tom Dumoulin (NED)
Simon Geschke (GER)
Chad Haga (USA)
Wilco Kelderman (NED)
Michael Matthews (AUS)
Mike Teunissen (NED)
Edward Theuns (BEL)

Bram van der Ploeg (Twitter: @BvdPloegg | e-mail: [email protected])

Lees meer 'Nederlandse Tour-hoop:
Deel 1: Bauke Mollema
Deel 2: Steven Kruijswijk
Deel 3: Niki Terpstra
Deel 4: Dylan Groenewegen