Het verhaal achter WK-stunt Delano Heeren en begeleider Bobbie Traksel: 'Stop ermee, na het WK gaan we praten'

Lucinda Brand heeft verrassende concurrentie gekregen bij het WK veldrijden 2026 in Hulst, als het gaat om de titel 'mooiste wereldtitel van het weekend'. De pas 16-jarige Delano Heeren verraste zondagochtend vriend en vijand door topfavoriet Filippo Grigolini terug te halen en vervolgens achter te laten. Na afloop stond de hele familie Heeren huilend en compleet verrast bij de finish, inclusief begeleider en goede vriend Bobbie Traksel.

Dat de wereldtitel als een verrassing kwam, bleek wel uit de eerste teksten van Heeren, die amper iets kon uitbrengen in de diverse interviews. Na zijn bijdrage in de WK-titel bij de Team Relay op vrijdag was deze nóg mooier. 'Ik kan het niet geloven, what the fuck! Prachtig, in mijn thuisland... Ik kan het niet beschrijven. Ik heb hier zo hard voor gewerkt, maar dit is ongelofelijk. Er stonden veel vrienden en familie langs de kant en niemand had dit verwacht.'

De tissues waren in de eerste minuten na de meet niet aan te slepen, maar Heeren zelf had na de podiumceremonie de emoties onder controle, klaar voor een analyse: 'Ik kwam voor top vijf en dat ik uiteindelijk voor het podium reed, was voor mij al heel mooi. Ik bleef echter doorgaan en toen ik vervolgens de koploper zag rijden, ging er wel een knop om.'

Wat heet: de laatste rondjes van Heeren waren ongelofelijk snel, daar de Italiaanse topfavoriet Grigolini juist de man met de hamer tegenkwam. 'Toen ik hem in een afdaling naast de fiets zag staan, wist ik dat hij fouten aan het maken was en onder druk stond. Kort erna maakte hij er nog één, dus dat was het moment om meteen toe te slaan. Hij was de topfavoriet, maar reed de hele cross al op kop, dus toen ik erbij kwam, zat hij op de limiet.'

Alles kwam zodoende samen; een goede start, even de kat uit de boom kijken en vervolgens het gaspedaal indrukken. 'Omdat je in de eerste rondjes hier nog niet heel veel verschil kan maken en jezelf kan opblazen. Ik heb de laatste crossen ook al wel anders gekoerst qua tactiek. Vroeger ging ik vanaf de start meteen op het gas en dat kon ook, omdat de concurrentie bij de nieuwelingen niet zo indrukwekkend was. Nu die tegenstand zwaarder wordt, moet je wel na gaan denken.'

Dat beaamde ook Traksel, de oud-prof die al jarenlang de begeleiding doet van Heeren. 'Dit had je onmogelijk kunnen zien aankomen, want Delano heeft maar één keer podium gereden in een wereldbekercross dit seizoen. Het is echter wel een jongen die zichzelf heel rustig kan houden, zulke WK-dagen doen hem helemaal niets. Wij dachten dat het podium het hoogst haalbare zou zijn, maar op dit soort dagen blijft hij koel en die Italiaan maakte fouten.'

Traksel deed ('en dat is niet zo respectvol') een vreugdedansje toen Grigolini voor de eerste keer viel. Heeren ging vervolgens erop en erover. 'Ik zweet me kapot, want ik heb het hele parcours rond gerend, wat nog moeilijk is op dit rondje. Ik kon hem gelukkig nog vijf keer per ronde aanmoedigen en laten weten wat de situatie was. Grigolini had het eigenlijk verdiend, want hij reed dit seizoen de beste koersen, maar wij gingen voor het hoogst haalbare. In deze droom hebben we mensen laten geloven.'

Hoe Traksel en de familie Heeren elkaar kennen? Dat is een mooi verhaal: 'Hij woont bij ons om de hoek en zijn familie en de mijne zijn gewoon twee handen op één buik. Die vriendschap is zo groot, dat ik na zijn vader en moeder al heel snel voor hem klaarsta. Hij kan mij altijd bellen.' En zo geschiedde: 'Delano en zijn ouders zijn naar mij toe gekomen en hebben gevraagd of ik kon helpen.'

Want toen duidelijk werd dat Heeren talent had, zat er niet genoeg kennis in de familie om door te pakken. 'Mijn kinderen zijn begonnen bij de club waar hij ook reed (Willebrord Wil Vooruit, red.), dus je komt elkaar heel vaak tegen. Op een gegeven moment zag ik dat er vragen waren, nadat het bij de jeugd nog spelen was. Wat moeten we nu doen?', aldus Traksel.

Hij hielp Heeren via zijn connecties aan fietsen ('een tweede hypotheek'), hij hielp bij de stap naar Acrog-Tormans en creëerde zo een omkadering. 'Vanaf dat moment is het motto ‘stick to the plan’, want er zijn heel veel valkuilen die ik nog ken uit mijn eigen carrière. Door die regenboogtrui zullen de valkuilen alleen maar toenemen.'

Traksel heeft de afgelopen tijd geprobeerd om van Heeren alvast een betere renner te maken. 'Delano heeft heel lang niet getraind, maar gespeeld. Dat is juist het mooie, omdat je dan nog heel veel potentie hebt om door te groeien. Andere jongens op die leeftijd doen vaak al heel veel dingen. Ik heb echter wel op een bepaald punt gezegd: je bent nu aan het spelen, maar je moet léren trainen. Als je dat nooit leert, ga je dat in je latere loopbaan ook niet kunnen. Dus daar zijn we heel simpel mee begonnen.'

De resultaten kwamen snel en daarmee ook de mogelijkheden om het echt te gaan maken in de wielersport. 'We zijn altijd koel gebleven en dat is lastig, want de run op jonge talenten is enorm. Ze worden gek gemaakt door ploegen, managers en mensen die iets willen, vooral als er successen zijn. Dan moet je zo’n jongen rustig houden en zijn ding laten doen. De afgelopen weken belden diverse managers, maar ik zei: stop ermee, na het WK gaan we praten.'

Dat wordt nog geen makkelijke fase, want Heeren wil de cross en de weg graag combineren de komende jaren. 'Het sluit ook zo goed op elkaar aan, als je het programma goed plant. Je kunt ook echt dingen uit de cross meenemen naar de weg', zei hij, op de stelling van Traksel: 'Ik geloof wel dat hij de route via de cross moet nemen, om een goede wegrenner te worden. Er liggen mogelijkheden op de weg, maar bij mijn voorkeur het liefst via de cross.'

Dat zullen veel wegploegen niet meteen accepteren. 'Die teams zullen nog meer aan hem gaan trekken dan de crossploegen', verwacht Traksel, die echter vertrouwen heeft in een juiste keuze. 'Wat wil je echt, vanuit de basis? Trek je eigen plan, met mensen die je écht vertrouwt, nog voordat de successen komen en houd je aan het plan. De keuze is aan hem, ik moet zorgen dat ik er ben, op de momenten dat hij mij nodig heeft.'

Met Mathieu van der Poel en Tom Pidcock als grote voorbeelden zal Heeren weten dat een carrière in beide sporten zeker moet kunnen. De komende weken zal hij eerst eens gaan genieten van zijn titel. 'Het is heel mooi dat ik volgend seizoen een heel jaar in de regenboogtrui kan rijden bij de junioren als eerstejaars. Ik was ook van plan om nu naar Spanje te vertrekken, maar ik denk dat ik het seizoen toch maar ga afmaken.'

Bram van der Ploeg (X: @BvdPloegg | e-mail: [email protected])