Voorbeschouwing etappe 15 Vuelta | Zware slotklim wacht daags voor de rustdag

Lagos de Covadonga, oftewel de meren van Covadonga, zijn een bekende plaats in de Ronde van Spanje. De weg omhoog richting de meren is voorheen precies twintig keer opgenomen in de Vuelta. De eerste keer was in 1983, toen Marino Lejarreta als eerste boven was. Latere winnaars zijn onder meer Robert Millar, Luis Herrera en Laurent Jalabert, die in 1996 meteen weer de winst pakte na dat in 1994 ook gedaan te hebben.

Maar ook in de recente historie is deze berg regelmatig aangedaan. Sinds de millenniumwisseling liefst acht keer. De laatste winnaar was Nairo Quintana in 2016, die toen Robert Gesink en Chris Froome een halve minuut voorbleef. In 2014 won Przemyslaw Niemiec op de iconische berg en in 2010 en 2012 deden dat respectievelijk Carlos Barredo en Antonio Piedra.

De klim naar de meren is natuurlijk de scherprechter van deze etappe, maar onderschat de rest van de 185.5 kilometer lange etappe niet. Onderweg liggen nog twee cols van de eerste categorie en één van de derde, maar intussen worden er ook nog zeven ongecategoriseerde klimmetjes aangedaan. Al na zestien kilometer koers doemt de eerste opwaartse asfaltlaag op voor een paar bergpunten.

Halverwege de etappe, na 94 kilometer koers, begint het serieuze geklim. De Mirador de Fito wordt voor de eerste keer deze dag beklommen. Iets meer dan 7 kilometer lang gaat het aan gemiddeld 7.1% omhoog, met uitschieters naar 11%. Pakweg 33 kilometer na de top wordt dezelfde berg nog eens beklommen, maar dan van een andere kant. Deze is met 6.3 kilometer iets korter, maar minstens net zo lastig. Gemiddeld 7.9%, met uitschieters naar 11%.

Na een afdaling volgt nog een klimmetje, maar dan zitten de renners allang met hun hoofd bij de Lagos de Covadonga, die enkele kilometers verderop begint. Het ding is 12.2 kilometer lang en uiterst onregelmatig. Stukjes vals plat zijn geen uitzondering, maar het grootste gedeelte gaat het toch steil omhoog. Enkele keren wordt de 7% aangetikt, maar van begin tot eind schommelen de stijgingspercentages toch vooral tussen de 10 en 15. Op 2,5 kilometer van de top zit zelfs een stuk van 20%. In de laatste anderhalve kilometer ligt een afdaling, waarna wordt afgesloten met een stukje aan 7.5%.

Op een aankomst als deze is het natuurlijk kijken naar de klimmers. In eerste instantie denken we dan aan de klassementsleider: Simon Yates. De slotklim is een langere klim, dus dat zou ook iets voor Miguel Angel Lopez en Nairo Quintana moeten zijn. Quintana's ploeggenoot Alejandro Valverde lijkt iets minder te zijn in de slopende klimmen, maar je mag hem nooit uitvlakken. Datzelfde geldt voor Rigoberto Uran en Thibaut Pinot, hoewel zij niet aan de status van Valverde kunnen tippen

Vanuit Nederlands oogpunt is het natuurlijk uitzien naar Steven Kruijswijk. Wat kan hij doen? Vooraf hadden we ook veel verwacht van Wilco Kelderman, maar bij hem lijkt het nog niet te lukken deze ronde. Een andere Nederlandse klimmer is Bauke Mollema, die al twee keer tweede was uit de vroege vlucht.

Andere renners voor de ontsnapping zijn Michal Kwiatkowski, Pierre Rolland, Michael Woods, Rafal Majka en Nicolas Roche. Dan zijn er ook nog klimmers die we nog niet veel gezien hebben, maar genoeg kwaliteiten hebben: Vincenzo Nibali, Ilnur Zakarin en Richie Porte.

Om 12.45 vertrekken de renners, die rond 17.45 weer binnen hopen te zijn. Sporza is er vanaf 13.30 bij. Eurosport zal vanaf 15.00 gaan uitzenden en de NOS is er bij in de zondagmiddaguitzending. In de Leiderstrui is er vanaf de ochtend al met een liveblog!