Voorbeschouwing Herald Sun Tour: Wie wint net als Van der Poel, Wiggins en Froome?

Marcel Arntz, de meesten zullen nooit van hem gehoord hebben. De Nederlander, geboren in Lobith, werd drie keer nationaal kampioen mountainbiken, maar was ook actief als wegwielrenner. In 1989 won hij twee wedstrijden. De vijftiende etappe van de Herald Sun Tour en het eindklassement. De andere Nederlandse winnaar is een stuk bekender: Adrie van der Poel (1988), ook hij won een rit. Tegenwoordig zijn er in ieder geval een stuk minder ritten: zes.

Vorig jaar was de Herald Sun Tour een groot Mitchelton-Scott-feest. Esteban Chaves won voor ploeggenoten Cameron Mayer en Damien Howson. De wedstrijd is sinds het begin een aantal keer van kalenderplaats verschoven en stond in 2010 en 2012 niet op het programma. Lange tijd was de ronde in oktober geprogrammeerd, maar de organisatie wilde profiteren van de eerdere Australische wedstrijden in de hoop op een beter deelnemersveld. Vanaf 2014 is het een 2.1-wedstrijd in het voorjaar.

In de recente geschiedenis won een aantal grotere namen in de Herald Sun Tour. In 2009 zien we de naam van Bradley Wiggins, in 2016 die van Chris Froome en in 2018 Esteban Chaves. Het geeft aan dat het zeker een wedstrijd is om serieus te bekijken, ook met de deelnemerslijst die er dit jaar weer is.

2018 Esteban Chaves
2017 Damien Howson
2016 Chris Froome
2015 Cameron Meyer
2014 Simon Clarke
2013 -
2012 -
2011 Nathan Haas
2010 -
2009 Bradley Wiggins

We hebben al benoemd dat dit een 2.1-wedstrijd is. De wielervolger weet dan dat lang niet alle WorldTour-ploegen starten. In de Herald Sun Tour zijn Trek-Segafredo, EF Education First, Sky en uiteraard Mitchelton-Scott present. Verder zijn er negen continentale ploegen in Australië. De procontinentale ploegen zijn allemaal absent.

We beginnen met een opvallende rit. Het bovenstaande circuit wordt 22 keer verreden, waarna een sprint wordt verwacht. Je zou deze plek bijna het TT Circuit van Australië kunnen noemen. Vanaf 1988 zijn er wedstrijden voor de Moto GP en later zijn de superbikes er bij gekomen. Op het eiland, en dus ook op het circuit, kan veel wind staan. Laat dat een waarschuwing zijn!

Een heuvelachtige rit. Het begin is nog vlak, na 78 kilometer worden de benen een keer getest op een klimmetje van derde categorie, the worst is yet to come. De Jeeralang heeft de top op twaalf kilometer van de meet, is volgens de organisatie zeer steil en heeft, naar de laatste mode, een onverharde strook van een goede kilometer. Daarna wacht nog een afdaling. Spektakel gegarandeerd.

Ook vandaag begint vlak, maar in de tweede helft van de rit zit een aantal Limburg-achtige klimmen. De sprinters zijn zeker niet kansloos, maar renners met een punch hebben wellicht meer kans. Zeker omdat de laatste kilometer ook opwaarts is. Daarnaast zijn er vandaag veel smalle wegen en zullen de klassementsrenners dus weer attent willen zijn.

De vierde rit is de koninginnenrit van deze ronde. Na zestig heuvelachtige kilometers komt het peloton aan op een lokale omloop met de beklimming van Arthur’s Seat. Deze pittige hindernis wordt vier keer genomen en is de scherprechter. In 2016 won Chris Froome hier. Wie na vandaag de leiding heeft in het klassement, wint vermoedelijk de Herald Sun Tour.

De rittenkoers begint eigenlijk zoals ze begonnen is: met een criterium voor sprinters. Vandaag is de finale technisch en, zonder dat het zwaar is, is het niet vlak. De zogeheten Anderson St. Hill heeft een hoogte van ongeveer veertig meter en wordt de organisatie als serieuze hindernis genoemd. Hoewel de klim 22 keer wordt verreden, lijkt het niet zwaar genoeg om nog eens een forcing door te voeren.

Een paar kansen dus voor de snelle mannen deze wedstrijd. Welke sprinters zijn er? Misschien wel de beste sprinter van dit pak is Daniel McLay, die ook al ereplaatsen in de Tour haalde. Shane Archbold is een snelle man, met ervaring in de WorldTour. Ook Sky neemt in de persoon van Kristoffer Halvorsen een sprinter mee. Brenton Jones behaalt in veel wedstrijden ereplaatsen en pakt regelmatig zijn overwinning mee. Kiel Reijnen van Trek-Segafredo is ook rap. Vanuit Nederlands oogpunt is het kijken naar Wouter Wippert, die hier in goede doen zijn werkgever EvoPro Racing blij kan maken. De deelnemerslijst is nog onvolledig op moment van schrijven, dus misschien komt er nog een verrassing.

De meeste renners die voor de eindoverwinning gaan, kunnen ook een rit winnen. Wat te denken van Richie Porte? Hij maakte indruk op Willunga Hill en zou het nu dus weer op Arthur’s Seat kunnen. Zijn grote concurrent is wellicht Michael Woods, hoewel hij in de Tour Down Under een beetje teleurstellend was.

Wout Poels keert weer terug naar Europa, waardoor Kenny Elissonde en Pavel Sivakov voor Team Sky kunnen worden uitgespeeld. Ook ogenschijnlijke knechten kunnen gevaarlijk zijn. Jarlinson Pantano gaat goed bergop. Misschien dat Alberto Bettiol dit ook aan kan? Voor Mitchelton-Scott starten waarschijnlijk ook Lucas Hamilton en Damien Howson. De laatste won de ronde twee jaar terug. Normaal gesproken is het verschil tussen continentaal en WorldTour te groot. Misschien dat Benjamin Dyball en Christian Raileanu daar wat aan kunnen veranderen.

De koers vindt uiteraard plaats in Australië en dat betekent tijdsverschil. Het tijdsverschil met deze regio van Australië is tien uur. Er is geen zender in het Nederlandse taalgebied die de wedstrijd uitzendt. Wel is er elk laatste uur een livestream op de website van de organisatie. De eerste etappe finisht rond 5.30 (Nederlandse tijd), de tweede rond 3.15, de derde rond 4.00, de vierde rond 6.30 en de vijfde rond 6.00.

(Foto: Jojo Harper / EF EDUCATION FIRST)