Voorbeschouwing Ronde van Zwitserland | Krankzinnig sterk deelnemersveld mag los

Historie
De Ronde van Zwitserland organiseert dit jaar zijn 82e editie, waarmee het dus al een oude rot is op de wielerkalender. De meerdaagse koers dateert alweer uit 1933 en wordt traditiegetrouw verreden in de derde week van juni. Inmiddels behoort de wedstrijd al jaren tot de UCI-kalender en de WorldTour van de UCI.

Omdat de Ronde van Zwitserland een week na de Dauphiné wordt verreden, kozen lang niet altijd alle toppers voor de ronde, ook al omdat het weer niet altijd perfect is. Door het WK voetbal begint de Tour dit jaar een week later, waardoor renners misschien meer heil zien in de wedstrijd. Ondanks de concurrentiestrijd met de Dauphiné staat de Ronde van Zwitserland goed bekend. Het wordt ook wel 'de vierde grote ronde' van het jaar genoemd.

In al die jaren was er overigens maar één Nederlander die won; Hennie Kuiper in 1976. Pasquale Fornara is met vier overwinningen in de jaren vijftig nog steeds recordhouder. Rui Costa, inmiddels renner bij UAE Emirates, zal geen gooi kunnen doen naar zijn vierde eindzege. Hij heeft geblesseerd af moeten zeggen. Simon Špilak is met twee eindzeges ook een nog actieve renner op de erelijst. Spilak is tevens de winnaar van 2017.

Vorige tien winnaars
2017: Simon Spilak
2016: Miguel Angel Lopez
2015: Simon Spilak
2014: Rui Costa
2013: Rui Costa
2012: Rui Costa
2011: Levi Leipheimer
2010: Fränk Schleck
2009: Fabian Cancellara
2008: Roman Kreuziger

Deelnemende ploegen
Door de plek op de WorldTour-kalender zijn alle achttien teams uit de WorldTour aanwezig. De deelnemerslijst is aangevuld met drie wildcards. Aqua Blue Sport, Direct Energie en Nippo - Vini Fantini - Europa Ovini zijn dit jaar de gelukkigen.

Parcours
De Ronde van Zwitserland biedt al jarenlang een zwaar parcours voor de veelzijdige renners. Net als andere jaren zit er een tijdrit in en de Tourploegen zullen ook blij zijn dat men kan oefenen in de ploegentijdrit. De andere zeven etappes zijn geen meter vlak en zullen dan ook zorgen voor veel spektakel.

Etappe 1, 9 juni: Frauenfeld - Frauenfeld (18,3 km)
De Ronde van Zwitserland begint meteen heftig met een ploegentijdrit van 18,3 kilometer. Het parcours gaat 190 meter omhoog en 190 meter omlaag en zal dus pijn doen in de kuiten. Enkele klassementsmannen zullen hier al op achterstand worden gereden. De ploegentijdrit in de Tour de France zal bijna twee keer zo lang zijn, dus het is een fijne opwarmer.

Etappe 2, 10 juni: Frauenfeld - Frauenfeld (155 km)
Net als in de ploegentijdrit is de eerste etappe voor Frauenfeld. De stad is start- en finishplaats na 155 kilometer met vier beklimmingen onderweg. Op vijftien kilometer van de meet wordt de top bereikt van de laatste klim. Daarna gaat het in veelal dalende lijn richting de finish.

Etappe 3, 11 juni: Oberstammheim - Gansingen (182,8 km)
In de derde etappe zit het venijn vooral in de staart. Hoewel de eerste 120 kilometer alleen maar omhoog en omlaag gaan, staan er op papier pas daarna échte beklimmingen. In 62 kilometer moeten de renners vijf keer omhoog. De laatste eindigt op vier kilometer van de finish, waardoor een aanvaller best solo kan, om in de afdaling weg te blijven.

Etappe 4, 12 juni: Gansingen - Gstaad (189,2 km)
In de vierde etappe staat de eerste lange beklimming op het programma. Op 59 kilometer van de finish gaat het eigenlijk al vals plat omhoog richting het skigebied Gstaad. De top, op 1004 meter wordt bereikt na 179,4 kilometer. Daarna is het nog tien kilometer afdalen. De klim naar Gstaad is niet zwaar, een klim van derde categorie. In de etappe wordt verder alleen vlak na de start nog even geklommen.

Etappe 5, 13 juni: Gstaad - Leukerbad (155,7 km)
Een kortere etappe, die start in waar we een dag eerder geëindigd zijn. Het is vanuit de start klimmen naar de top van de Col du Pillon en daarna volgt een lange afdaling naar het dal. Na een lang, vlak stuk, moeten de renners omhoog richting het skigebied Montana Village. Na de klim van eerste categorie bij de start is deze er één van buitencategorie. Na een lange afdaling is het vervolgens finish bergop op de Leukerbad. Deze klim van buitencategorie heeft vooral in het middenstuk percentages van boven de dertien procent.

Etappe 6, 14 juni: Fiesch - Gommiswald (186 km)
De dag na een flinke bergetappe is er amper tijd om uit te rusten. Het peloton trekt vanuit de start bergop, met de Furkapass als eindstation. Met stukken boven de acht procent is het geen hele steile klim, maar wel een redelijk constante van de buitencategorie. Na de afdaling wacht vervolgens de Klausenpass, ook van de buitencategorie. Ook deze klim is niet heel steil, maar wel heel lang met meer dan twintig kilometer. Vervolgens is het in dalende lijn naar het dal, om te eindigen met een punch op een muurtje van derde categorie.

Etappe 7, 15 juni: Eschenbach/Atzmännig - Arosa (170,5 km)
De zevende etappe zal voor de klassementsmannen toch in het teken staan van de slotklim, maar de aanvallers hebben met veel hoogtemeters vanaf de start al kansen om weg te springen en een voorsprong te nemen. Een lang stuk vlak gaat naar de voet van de Arosa. Dit is dik twintig kilometer klimmen met het zwaartepunt aan het einde. Uiteraard heeft 'ie het label buitencategorie.

Etappe 8, 16 juni: Bellinzona - Bellinzona (123,8 km)
Kort, snel en vol hoogtemeters. De rit van Bellinzona naar Bellinzona is er één voor oorlog om nog wat tijd te pakken voor de afsluitende tijdrit. Veel hoogtemeters, maar gek genoeg geen klimmetjes op papier. De sprinters met goede benen kunnen hier misschien wel toeslaan.

Etappe 9, 17 juni: Bellinzona - Bellinzona (34,1 km)
Wie denkt dat hij er al is; absoluut niet. Een tijdrit die wel wat vals platte stukjes heeft, maar wel gemaakt lijkt voor een tijdrit op de macht. Veel klassementsrenners kunnen hier dus nog flink wat tijd verliezen, anderen kunnen nog tijd goedmaken. Tom Dumoulin kan er met de Giro uit 2017 over meepraten.

Favorieten dagzeges
We eindigen vaak berg- of heuvelop en dus zijn er amper sprinters van de partij. Mannen met macht in de benen gaan voor ritzeges. We zullen de namen die we hieronder noemen niet hier ook al neerzetten, maar kunnen wel aangeven dat mannen van het klassement in principe iedere dag kans hebben op dagsucces. Wie houden we naast al dat klassementsgeweld over? Nou, Peter Sagan kan wel een beetje fietsen, dachten we zo. De Slowaak zal vast en zeker weer voor een rit willen gaan.

Voor de sprintjes heuvelop of kansen in de vlucht noemen we verder mannen als Greg Van Avermaet (BMC), Michael Albasini (Mitchelton-Scott), Michael Matthews (Team Sunweb), Magnus Cort Nielsen en Omar Fraile (beide Astana), Sonny Colbrelli (Bahrain-Merida), John Degenkolb en Jasper Stuyven (beide Trek-Segafredo), Arnaud Démare (FDJ), André Greipel (Lotto Soudal), Fernando Gaviria en Philippe Gilbert (beide Quick-Step Floors) en Alexander Kristoff (UAE Emirates). Hadden we al gezegd dat het deelnemersveld krankzinnig sterk is?

Favorieten algemeen klassement
Potentiële winnaars kiezen vlak voor een grote ronde, dat is altijd lastig. Wie gaat er vol voor en wie kiest zijn ritten uit? Laten we daarom beginnen met de titelverdediger, die op zeker weer voor de winst gaat. Simon Spilak was al twee keer de sterkste en zal er graag een derde aan toevoegen namens Katusha. Andere mannen die geen klassementsambities in de Tour hebben, maar juist in meerdaagse koersen van een week goed willen zijn, zijn: Tim Wellens (Lotto Soudal), Ion en Gorka Izagirre (beide Bahrain-Merida), Diego Rosa (Team Sky), Mathias Frank (AG2R), Enric Mas (Quick-Step Floors), Jack Haig (Mitchelton-Scott) en Sam Oomen (Team Sunweb).

De klassementsmannen voor de Tour zullen zich willen testen en komen misschien wel bovendrijven. Een greep uit het bizar sterke deelnemersveld? Richie Porte (BMC), Wilco Kelderman (Team Sunweb), Jakob Fuglsang (Astana), Bauke Mollema (Trek-Segafredo), Nairo Quintana en Mikel Landa (beide Movistar) en Steven Kruijswijk (LottoNL-Jumbo) willen bijna allemaal een klassement rijden in de Tour en hopen dus al wat vorm te tonen in Zwitserland. Voorkeuren? Roept u maar...

TV en Tijden
Eurosport heeft in de eerste dagen nog te maken met een overlap van de Dauphiné en Roland Garros, waardoor we eerst nog terecht moeten op Eurosport 2 en de Eurosport Player. Na het weekend kunnen we met de beentjes omhoog voor de televisie met Eurosport 1. (foto: Movistar/Bettini Photos)

Bram van der Ploeg (Twitter: @BvdPloegg | e-mail: [email protected])