Campenaerts boekt etappezege in Giro na zeer boeiend duel met Riesebeek

Victor Campenaerts heeft de vijftiende etappe in de Giro d'Italia op zijn naam geschreven. In een zeer spannende finale klopte de Belg zijn medevluchter Oscar Riesebeek in een sprint. Egan Bernal behield zonder problemen zijn roze trui.

De vijftiende etappe was er één die op papier uiterst geschikt leek voor vluchters. Daarom zaten er ook verschillende hardrijders bij de start van de rit vooraan in het peloton. Direct na het startschot vertrokken erkende tempobeulen als Victor Campenaerts uit het peloton, waardoor de snelheid flink opgeschroefd werd. In combinatie met de wind zorgde dat voor de nodige chaos, waarbij een grote valpartij in het peloton ontstond. Deze was dusdanig heftig dat de organisatie besloot om de koers stil te leggen.

Zo’n zestien renners raakten betrokken bij de crash. Vier van hen waren er erg slecht aan toe. Jos van Emden, Ruben Guerreiro, Natnael Berhane en Emanuel Buchmann moesten door de opgelopen schade de wedstrijd verlaten. Een zware domper, zeker voor de Duitser. De kopman van BORA-hansgrohe was inmiddels opgeklommen naar de zesde plek in het algemeen klassement, maar zal de Giro nu vanuit huis moeten aanschouwen.

Na een half uur neutralisatie kon het peloton opnieuw op gang geschoten worden. Wederom kregen we vanaf het eerste moment een aanval van Campenaerts. De renner van Qhubeka ASSOS kreeg een mooie groep renners in zijn spoor, waarna de vroege vlucht gevormd werd. Onder hen waren drie Nederlanders: Bauke Mollema (Trek-Segafredo), Lars van den Berg (Groupama-FDJ) en Oscar Riesebeek (Alpecin-Fenix).

De kopgroep van vijftien pakte een grote voorsprong op het peloton, dat aangevoerd werd door de troepen van rozetruidrager Bernal. Zijn ploeg vond het allemaal welletjes, waardoor het verschil kon toenemen tot een minuut of twaalf. Dat was ook een lange tijd de koerssituatie waar we naar zaten te kijken. Behalve grote groepen Sloveense supporters (we reden grotendeels door Slovenië), waren er weinig opvallende momenten.

Pas op zo’n dertig kilometer van de finish begonnen de mannen in de kopgroep elkaar wat te bestoken met aanvalletjes. Na enkele schermutselingen wisten Campenaerts en Riesebeek zichzelf los te rukken van het groepje. Zij kregen Albert Torres met zich mee, al zullen ze daar niet zo blij mee zijn geweest. De Spanjaard deed namelijk geen enkele kopbeurt, te meer omdat zijn ploeggenoot Dario Cataldo nog bij de andere vluchters aanwezig was.

Terwijl de hemelsluizen opengingen, kregen de achtervolgers het niet voor elkaar om het trio in te lopen. Op de laatste gecategoriseerde klim van de dag trok Campenaerts hard door. Zo hard dat Torres uiteindelijk niet meer kon volgen. Samen met Riesebeek kwam hij boven op de top, waarna ze moesten glibberen door de afdaling. De twee verstonden elkaar goed en werkten daardoor meer dan prima samen. Zo konden zij opkomende mannen lang van zich afhouden.

Op zes kilometer van de finish kwam er toch wat onenigheid in de samenwerking tussen de twee. Riesebeek viel aan, maar kreeg Campenaerts niet los. Ook een tweede poging van de Nederlander mislukte, waardoor ze met zijn tweeën aan het laatste bultje van de dag begonnen. De achtervolgende groep was op dat moment echter helemaal niet ver meer, waardoor we een loeispannende slotfase ingingen.

Riesebeek had echter nóg een versnelling in huis. Campenaerts liet zich niet kennen en pareerde. Op de steile stroken plaatste de Belg vervolgens zelf nog een stevige aanval. Riesebeek had vervolgens alle moeite om het wiel van de hardrijder te houden. Hij werd op een aantal meters achterstand gereden. Mollema, Quinten Hermans, Nikias Arndt en Simone Consonni waren de eerste achtervolgers, op slechts enkele seconden van het tweetal.

Net bij het ingaan van de slotkilometer kwam Riesebeek weer aansluiten bij Campenaerts. De twee keken naar elkaar, waardoor de achtervolgende groep angstvallig dichtbij kon komen. Campenaerts draaide als eerste door de laatste bocht, maar Riesebeek ging als eerste de sprint aan. De Nederlander leek over goede papieren te beschikken, maar werd op de natte klinkers overrompeld door een snellere Campenaerts, die de etappe won.

In het peloton lieten de mannen voor het algemeen klassement elkaar met rust. Met de regen werd er geen enkel risico genomen. Op een ruime achterstand van Campenaerts bolde de groep over de finish. Bernal kwam geen enkel moment in de problemen, waardoor hij ook in de volgende etappe de roze leiderstrui nog zou mogen dragen.