Laten we genieten van de vroeg piekende en kentering symboliserende toppers

Allebei reden ze een rondje in Spanje. Onderweg pikten ze gezamenlijk zes etappezeges mee en wonnen ze met overmacht het eindklassement. Respectievelijk de Ruta del Sol en O Gran Camino waren eind februari het speelterrein van de laatste twee Tourwinnaars. Tadej Pogacar en Jonas Vingegaard leefden zich uit in Spanje en vlogen het wielerseizoen 2023 hongerig aan. Voor veel wielervolgers een bonus in het nog prille wielervoorjaar. De strapatsen van beide klassementstoppers leverden echter ook kritiek en vraagtekens op. Zijn de toppers dit jaar te vroeg in vorm?

Met de eerste grote doelen in het vooruitzicht – Parijs-Nice, de Tirreno en de grote klassiekers in de weekenden – staat het wielerjaar op uitbarsten. Dat Pogacar en Vingegaard in vorm komen is in de kleine Spaanse rondjes duidelijk gebleken, terwijl ook Remco Evenepoel al zijn eerste etappekoers in 2023 won. Onzinnig, zo becommentarieerden meerdere bekende stemmen uit de wielerwereld deze prestaties de afgelopen week. Renners die de Giro of de Tour willen winnen, zouden hun programma moeten aanpassen en voor een rustigere opbouw moeten kiezen.

Zo liet de vermaarde oud-ploegleider Johan Bruyneel weten de uithalen van Pogacar maar onverstandig te vinden. Overwinningen in februari? Leuk om naar te kijken, maar niet van belang, zo oordeelde de Belg. De zeven Toursuccessen van zijn pupil Lance Armstrong kwamen zogezegd tot stand door een behoudende opbouw en een focus op de Tourpiek in juli. Die opbouw naar de zomerpiek lijkt echter conservatief, verleden tijd, en haast karakteristiek voor renners uit een wielertijdperk waar liever niemand aan terugdenkt. Het huidige peloton lijkt meer dan ooit met het hart te koersen. Een kentering die op het fysiek geen slechte uitwerking hoeft te hebben. Zo liet Pogacar twee jaar geleden al zien dat een andere aanpak voor hem niets uit hoeft te maken.

In 2021 trok Pogacar zijn topvorm een geheel wielerjaar door. Hij won in februari en maart al in de Emiraten en Italië, zegevierde in april in Luik-Bastenaken-Luik, domineerde de Tour de France op zeldzame wijze en won in oktober zelfs nog de Ronde van Lombardije. De conclusie uit deze zegereeks is enerzijds dat Pogacar van hor categorie is, maar anderzijds dat een vroege piek geenszins de rest van het seizoen in de weg hoeft te zitten. De Sloveense jongeling symboliseert daarmee een kentering in het aanvliegen van het wielerseizoen die we de laatste jaren waar kunnen nemen.

Ook moeten de recente prestaties van Pogacar, Vingegaard en ook Evenepoel niet overschat worden. De concurrentie was gering. De goede prestaties van toprenners in het vroege voorjaar zijn verder eigenlijk alleen maar een pluspunt voor de wielersport. Wielerliefhebbers zullen steeds vaker de televisie aanzetten voor wedstrijden waarvan ze pakweg een paar jaar geleden het bestaan nog niet wisten. Drie- of vierdaagse rondjes in februari? Gaat u er maar goed voor zitten de komende jaren. Overal ligt het vermaak op de loer. Laten we daarom toch vooral genieten van de vroege vorm onder de toppers.

Want het wielrennen wordt spectaculairder waar we bij staan. De eerste maanden van het jaar staan bol van de fraaie krachtmetingen en opzienbarende prestaties. De solo van Pogacar in de Strade Bianche van afgelopen jaar bijvoorbeeld, dat is toch waar de liefhebber naar wil kijken? Of het nu maart, kerst, zomer of herfst is. Helaas sloeg de Sloveen de Italiaanse gravelkoers in 2023 over. Een meer dan welkome troost is dat we tijdens Parijs-Nice al een mooi duel tussen Pogi en Vingegaard mogen verwachten.

De toppers zijn niet bezig met de conservatieve benadering van het pieken in de julimaand. Wat er verderop in het jaar gebeurt, zien de kemphanen dan wel weer. Vanuit de luie stoel is er in ieder geval geen mooier scenario denkbaar.