Lead-out koning Mørkøv: ‘Lead-out moet eruitzien als een raketlancering’

Michael Mørkøv wordt door menigeen in de wielerwereld beschouwd als de koning van de lead-out. Zo zei zijn ploeggenoot Sam Bennett dit jaar: ‘Morkov weet me altijd goed af te zetten.’ Het Nieuwsblad sprak met de Deense lead-out van Deceuninck-Quick-Step.

Mørkøv begint met hoe hij een massasprint-aankomst voorbereidt. ‘De avond voor een sprint bestudeer ik de aankomst op Google Maps en Google Street View. Hoe ver van de finish ligt de laatste bocht? Hoe breed is de laatste kilometer? Zijn er rotondes of verkeerseilanden die het peloton gaan uitrekken? In de Tour de France is dat tricky. Je prent de opeenvolging van meubilair in je hoofd – rotonde, eilandje, verkeersbord – en dan stel je vast dat die voor de Tour allemaal zijn weggehaald’, lacht Mørkøv.

Volgens Morkov is zijn grootste talent dat hij de snelheid op basis van intuïtie goed kan inschatten. ‘Dat heb ik van het baanwielrennen. Je moet gestaag het tempo opvoeren, niet meteen full gas en dan stilvallen op het einde. Het lanceren van een sprinter moet eruitzien als een raket die vertrekt. Een beetje traag in het begin en dan steeds sneller en sneller’, legt de Deen uit. Ook legt hij uit waarom sprinters niet vanzelfsprekend goede lead-outs zijn. ‘Iemand uitleiden en echt sprinten zijn heel verschillende dingen. Je ziet het vaak bij teams die met twee echte sprinters naar een race gaan. De ene moet dan de lead-out doen voor de andere, maar dat gaat bijna nooit goed. Sprinters zijn het gewend om all out naar de finish te gaan, maar mijn job zit helemaal anders in elkaar.’

De samenwerking tussen Mørkøv en zijn sprinter Bennett verloopt dit jaar met vijf overwinningen uitermate goed en in de Scheldeprijs moet nummer zes volgen. De Deen rijdt woensdag zijn tiende Scheldeprijs en dus is zijn huiswerk voor de koers minimaal. Toch laat hij zich niet door het minste of geringste verrassen. ‘Ik weet wel al wat er dit jaar anders is: drie plaatselijke rondes, met de oude, langgerekte finish. De voorgaande jaren was er in de laatste rechte lijn nog een deviatie, nu niet meer. Dat soort dingen moet je weten.’ Ook de windrichting is voor de eindsprint van groot belang. ‘In de Scheldeprijs mag je bij wind tegen tamelijk ver zitten bij de laatste chicane op 1,2 kilometer. Staat er meewind, dan kan je vanaf daar de lead-out al echt beginnen’, aldus Mørkøv.