Knotsgekke finale in Vuelta: Roglic valt, Eiking grijpt rood, Storer wint opnieuw

Michael Storer heeft Team DSM opnieuw succes opgeleverd in de Vuelta a España. De Australiër was de beste klimmer van een omvangrijke kopgroep en kon zodoende zijn tweede ritzege van de ronde binnenhalen. Primoz Roglic gaf de rode trui uit handen. Die ging over naar Odd Christian Eiking.

Na de rustdag zou je geneigd zijn om de boel eens lekker rustig op te starten, maar niets bleek minder waar in de tiende etappe van de Vuelta. Met een forse wind in de rug vlogen de renners werkelijk door de eerste wedstrijdkilometers heen. Dat zorgde ervoor dat aanvallen moeilijk was. Enkele sterke mannen probeerden het wel, maar zelfs renners als Florian Sénéchal en Jan Tratnik kregen het niet voor elkaar om uit de greep van het peloton te blijven.

We waren al zo’n zeventig kilometer onderweg voordat er eindelijk een groep wegreed. Dat was echter niet op de plek waar je het zou verwachten. Het peloton zelf brak in twee stukken, waardoor iemand als Fabio Jakobsen achter de feiten aan moest rijden. Het verschil tussen de groepen nam al snel toe tot meer dan een minuut.

Voorin viel het nauwelijks stil. Een groep van maar liefst dertig renners wist zich af te scheiden van het voorste peloton. Daarin bevond zich een aantal sterke namen. Matteo Trentin, Guillaume Martin, Alex Aranburu, Luis Léon Sánchez, Andrea Bagioli, Mauri Vansevenant: het was slechts een greep uit de omvangrijke groep. Al snel reden zij een eveneens grote voorsprong bij elkaar.

De best geplaatste renner in de kopgroep was Odd Christian Eiking. De Noor van Intermarché-Wanty-Gobert kreeg volop ruimte van de mannen van Jumbo-Visma in het peloton. Het gat groeide tot meer dan tien minuten, waarmee het erop leek dat Eiking een gooi kon doen naar de leiding in het algemeen klassement. Dan moest hij nog wel afrekenen met Martin, die hem niet ver hop de hielen zat voorafgaand aan de rit.

In sneltreinvaart reed de kopgroep af op de beslissende klim van de dag. Met de top op slechts zeventien kilometer van de streep zou hier een beslissende slag gemaakt gaan worden. Een viertal renners wilde daar niet op wachten en besloot een voorgift te nemen op de rest van de kopgroep. Het ging hier om de reeds genoemde Trentin en Aranburu, aangevuld met Jesús Herrada en Floris De Tier. Zij rijden een halve minuut bij elkaar tot aan de voet van de beklimming.

Helaas voor hen konden ze die voorsprong niet verdedigen op de beklimming zelf. Ze werden teruggegrepen, waarna het de beurt was aan andere lieden. Rui Oliveira en Kenny Elissonde probeerden het, maar werden achternagezeten door de mannen van Deceuninck-Quick-Step, die nog goed vertegenwoordigd waren met Bagioli en Mauri Vansevenant. In de tussentijd hielden Martin en Eiking elkaar scherp in de gaten.

Ook Michael Storer zat mee in de grote kopgroep. Op de steile stukken van de beklimming kwam hij logischerwijs bovendrijven. De Australiër sloeg een behoorlijk gat op de concurrentie en wist deze alleen maar verder uit te bouwen. Bovenop de top van de beklimming had hij bijna veertig seconden verzameld, waarna hij met een redelijk gevoel de afdaling in kon duiken.

In de achtergrond wisten Eiking en Martin zich niet te ontdoen van elkaar. Zij maakten deel uit van een groepje van zeven achtervolgers. Met hen ook Elissonde en Vansevenant nog, aangevuld met Dylan van Baarle, Clément Champoussin, Nick Schultz en Geoffrey Bouchard. Zij zouden gaan mogen strijden om de tweede plek, achter de ontketende Storer.

De afdaling werd voorafgaand aan de etappe nog beschouwd als tricky, maar voor Storer kende deze weg weinig problemen. De man van DSM wist zonder ogenschijnlijk veel moeite zijn voorsprong op de achtervolgers uit te bouwen en solo de finishlijn te bereiken. Op die manier hengelde hij alweer zijn tweede dagzege van deze Vuelta binnen.

Bij de achtervolgers was dat wel anders. Daar wist onder meer Martin niet meer het wiel van Eiking, Vansevenant en Bouchard niet meer te volgen. Op die manier kwam de Noor als winnaar uit de bus in de strijd om het rood. Op dat moment had hij immers nog een behoorlijke voorsprong op het peloton, waar ook veel aan het gebeuren was.

In het peloton leek alles tranquillo te gaan, maar dat was nog steeds te hard voor Mikel Landa. De Spanjaard was wederom niet goed in orde en moest het peloton laten gaan. Niet veel daarna kwam een veel grote verrassing: een aanval van Roglic zelf. Binnen een mum van tijd had hij alle andere klassementsrenners gelost en leek hij op weg naar de volgende genadeklap voor het algemeen klassement. Ondanks dat hij dus het rood verloor…

In het verslag haalden we reeds aan dat de afdaling beschouwd werd als tricky. Het was Roglic die deze term eraan gegeven had. Een gewaarschuwd mens telt normaal gesproken voor twee, maar desondanks wist de Sloveen niet te voorkomen dat hij in de afdaling onderuit schoof. De in de klim verzamelde winst zag hij op deze manier als sneeuw voor de zon verdwijnen. Gelukkig voor hem wist hij wel nog aan te sluiten bij de rest van de klassementsrenners, waardoor hij geen tijd verloor.

Degenen die wel tijd verloren, waren Egan Bernal en Adam Yates. Allebei de renners van INEOS Grenadiers waren niet aanwezig in de groep der favorieten. Het was de volgende domper voor de Britse formatie, die duidelijk tekort komen in deze Vuelta a España.