In de voetsporen van Anna en Chantal | Demi Vollering: 'Ik groei in hun schaduw door'

De afscheidstournee van Anna van der Breggen en Chantal van den Broek-Blaak is begonnen. Beide rensters van SD Worx hangen hun fiets binnenkort aan de wilgen, waarna ze als ploegleidsters aan de slag zullen gaan bij diezelfde ploeg. Het einde van een tijdperk, maar een nieuwe lichting dient zich aan. In de Leiderstrui brengt de opvolgsters van ‘de twee iconen’ in beeld en gaat met hen in gesprek. In deze editie: Demi Vollering van SD Worx.

Vollering maakte in 2019 haar debuut voor Parkhotel Valkenburg, waarmee ze al direct opzien baarde. In dat jaar schreef ze de Volta Limburg Classic op haar naam, was ze de snelste in de proloog van de GP Elsy Jacobs en pakte ze de bloemen in de Giro dell’Emilia. Tevens werd ze zevende in de Amstel Gold Race, vijfde in de Waalse Pijl en derde in Luik-Bastenaken-Luik. Ook in het coronajaar 2020 showde de vrouw uit Pijnacker haar klasse, met derde plekken in het eindklassement van de Setmana Ciclista Valenciana, La Course en de Waalse Pijl.

In september 2020 maakte Vollering bekend over te stappen naar SD Worx, het eerdere Boels-Dolmans Cycling Team. Bij die ploeg trof ze onder meer Van der Breggen en Van den Broek-Blaak, de vrouwen die hun fiets na dit seizoen aan de wilgen hangen en bij diezelfde ploeg aan de slag zullen gaan als ploegleidster. Ze was er in 2021 al gelijk op de afspraak, met een knappe aanvalspoging in de Omloop Het Nieuwsblad en een zesde plek in de Strade Bianche.

Zowel in eendagskoersen als in rittenkoersen komt de 24-jarige Vollering goed uit de verf. Een allrounder, zo omschrijft ze zichzelf als we haar daarnaar vragen. ‘Ik kan heel aardig klimmen, maar ik heb ook nog best wel een goede sprint in de benen. Zware wedstrijden als Luik-Bastenaken-Luik liggen mij erg goed, maar ook wedstrijden als de Giro, waarin het klimmen geblazen is, kan ik wel aardig aan. Ik hou niet veel van te vlakke wedstrijden. Het mag wel pittig zijn voor mij.’

Voor 2021 ligt de focus van Vollering vooral op het eerste deel van het seizoen. Met de hoge noteringen in de Omloop (dertiende) en de Strade Bianche (zesde) is ze al aardig goed op weg, maar wanneer is haar seizoen nu echt geslaagd? ‘Als ik een overwinning behaal in een WorldTour-wedstrijd’, antwoordt de renster, die wel al heel wat derde plekken achter haar naam heeft staan, stellig. ‘Vorig jaar zat ik wat grapjes te maken, dat ik de eeuwige derde ben. Dit jaar wil ik graag een keertje op het hoogste treetje stappen. Natuurlijk, elk podiumplekje is mooi, maar ik wil graag een keer een overwinning behalen.’

De Nederlandse wordt zo nu en dan wel eens genoemd als opvolgster van twee iconen (Van der Breggen en Van den Broek-Blaak, red.). Of ze daar druk van voelt? ‘Misschien wel een beetje, maar ik vind een beetje druk altijd wel lekker. Mij geeft dat meestal juist wel motivatie om het juist goed te doen. Uiteindelijk ben je toch gewoon vooral gefocust op datgene wat jij doet en niet zozeer op wat anderen van jou denken. Ik denk niet dat me dat heel erg dwars gaat zitten in de toekomst. Ik voel het namelijk ook niet per se als druk, maar meer als een soort van compliment. Die meiden hebben gewoon zoveel moois laten zien. Als ik daar op een dag kan staan, dan ben ik een heel geslaagd wielrenster, denk ik. Dat is zeker mijn doel, dus ik ben heel benieuwd hoe dat allemaal gaat lopen.’

Met haar 24-jarige leeftijd heeft Vollering nog tijd genoeg om zich verder te kunnen ontwikkelen. Hier en daar ziet ze nog wel wat verbeterpuntjes. ‘Het grootste punt is dat ik moet leren om me rustig te houden tijdens wedstrijden, aangezien ik nogal snel geneigd ben om misschien te veel te gaan doen. Zeker nu ik zo’n sterk team om me heen heb, hoef ik niet altijd alles in m’n eentje op te lossen. Als er bijvoorbeeld iemand wegrijdt, hoef ik niet meteen zelf op kop te gaan sleuren. Anna en Chantal weten zich altijd heel goed rustig te houden en kiezen het juiste moment om te gaan. Ik denk dat dat mijn grootste leerpunt gaat worden’, zo is ze kritisch naar zichzelf. Naar eigen zeggen vindt ze het soms lastig om de controle uit handen te geven. ‘Maar aan de andere kant zijn dit wel echt supergoeie meiden, dus daar heb ik wel vertrouwen in. Dat gaat wel moois brengen, denk ik.’

Bij SD Worx krijgt Vollering de nodige tips en tricks mee van Van der Breggen en Van den Broek-Blaak, die aan hun laatste volle seizoen als profwielrenster begonnen zijn. ‘Van Anna hoop ik veel te kunnen leren tijdens mijn hoogtestage en Chantal houdt de meiden een beetje in de gaten. Zo kijkt ze ook mee met mijn TrainingPeaks. Het is gewoon heel leuk om nu al een aantal tips te krijgen. Die tips and tricks van de besten gaan mij zoveel helpen dit seizoen, dat is erg leuk’, zo laat ze zich uit over haar Nederlandse ploeggenotes. Vollering geniet volop van de positie waarin ze zich nu bevindt. ‘Ik denk dat het voor mij een hele mooie kans is om nu nog in de schaduw van Anna en Chantal door te kunnen groeien, zeker bij zo’n groot team. Dat is toch wel wat relaxter. Als ze straks stoppen en ze in de ploegleiderswagen zitten, kan ik nog steeds veel van ze leren. Het biedt heel veel kansen voor mij.’

Het Nederlandse vrouwenwielrennen kent een gouden periode. Zo worden de ‘oranje’ overwinningen aaneengeregen, in het bijzonder tijdens de kampioenschappen. Dat Nederland imponeert in het vrouwenwielrennen, daar geniet ook Vollering van. ‘Dat is natuurlijk supermooi. Zeker tijdens de EK’s en de WK’s winnen we de laatste tijd heel veel.’ Toch plaatst ze enkele belangrijke kanttekeningen. ‘Iedereen verwacht dat er wel weer een Nederlandse op het podium staat en dan is wel erg lastig, ook al flikken we het wel weer iedere keer.’

Daarnaast vindt Vollering het niet makkelijk dat ze een van de jongste rensters in de Nederlandse selectie is. ‘Het is echt een beetje wachten op mijn beurt. Tijdens het EK had ik bijvoorbeeld echt hele goede benen, maar toen zat ik niet in de positie om mee te kunnen gaan voor de winst. Dat is op zich ook niet erg, want zo leer je wel heel veel. Mijn moment komt vanzelf wel, hopelijk voordat die meiden allemaal gestopt zijn, aangezien we dan misschien niet meer het allersterkste team zijn. Er kunnen natuurlijk altijd nog nieuwe Nederlandse meiden opstaan die net zo hard opstaan als dat ik dat deed, dus ik ben benieuwd.’

Vollering hoopt van harte dat er inderdaad nog nieuwe Nederlandse dames gaan doorgroeien. Naar eigen zeggen is er een generatiekloofje zichtbaar na haar, wat ook deels te wijten valt aan corona. Dat legt ze uit aan de hand van een voorbeeld over haar jongere zusje. ‘Zij fietste vorig jaar voor het eerst bij de junioren, maar ze heeft geen enkele wedstrijd kunnen rijden. Dit jaar rijdt ze misschien weer nergens en dan mis je gewoon heel erg veel. Die generatie heeft dus eigenlijk een probleem. Als ze dadelijk wel weer mag koersen, staat ze in één keer tussen de beloften en de grote meiden en dan gaat het heel zwaar worden. Dan is het voor dat soort meiden minder leuk, waardoor ze misschien al snel stoppen. Dat zou echt zonde zijn.’

Ondanks het feit dat de spotlight veelal op de mannen gericht wordt, wint het vrouwenwielrennen toch steeds meer aan populariteit. Zo starten veel mannenploegen ook een damesploeg en stijgt het aantal dameswedstrijden op de kalender. Dat de populariteit toeneemt, kan Vollering beamen. ‘Veel mensen die ik spreek zeggen zelf ook altijd dat ze vrouwenwielrenner interessanter en leuker vinden dan mannenwielrennen. De wedstrijden zijn korter, dus er gebeurt veel meer in kortere tijd. Een vroege ontsnapping kan bij ons zomaar wegblijven en dat is bij de mannen vaak lastiger.’

Ook over de toekomst van het vrouwenwielrennen is Vollering positief. ‘Ik denk dat het alleen nog maar interessanter gaat worden. Je ziet steeds meer goede meiden in het peloton en het niveau wordt steeds gelijker. In het mannenpeloton is het niveauverschil natuurlijk wel wat kleiner, maar die kloof wordt langzaam kleiner dankzij de professionalisering. In het vrouwenpeloton zijn er nog heel veel vrouwen die moeten werken naast hun fietscarrière. Als je dat er op een gegeven moment uitkrijgt, doordat de meiden genoeg uitbetaald krijgen en ze zich volledig op het fietsen kunnen focussen, wordt het alleen nog maar interessanter. Dan is iedereen namelijk gelijker aan elkaar. Het belangrijkste voor het vrouwenwielrennen is dat iedereen zich meer moet professionaliseren, denk ik. Bij de mannen is dat sowieso al goed op orde.'

Tot slot is Vollering van mening dat het uitzenden van vrouwenwedstrijden op TV een belangrijke factor in dit verhaal is. 'Door vrouwenkoersen nog beter en nog meer uit te zenden, krijgt het vrouwenwielrennen meer aandacht en krijgt het dus ook meer interesse van sponsors. Dat is de eerste stap die er gemaakt moet worden in het vrouwenwielrennen om uiteindelijk iedereen op een gelijker niveau te brengen', sluit ze af.

Door: Joëlle Smeets - [email protected]