Dumoulin houdt van het fietsen: 'Geen wielrenner voor money en fame'

'Door mijn zege in de Giro werd ik een stuk bekender en moest ik met veel extra dingen rekening houden. Dat waren allemaal bijzaken die me er zeker niet toe zouden hebben gebracht te gaan fietsen. Ik ben geen wielrenner geworden voor de money and the fame. Vorig najaar begonnen al die randfactoren me zodanig af te leiden dat ik het mooie van mijn sport uit het oog verloor. Ik zag alleen de nadelen waar ik ineens mee geconfronteerd werd.'

Dumoulin greep in deze periode terug op zijn sterkste eigenschappen. 'Ik ben een controlfreak, bijna perfectionistisch zelfs. Juist omdat ik in het leven naast de fiets de regie verloor, ging ik die controle op de fiets nog extremer opzoeken. Je wilt nog meer trainen, nog meer op je eten letten, alles tot in de details beheersen. Dat werkte juist averechts. Ik zat behoorlijk slecht in mijn vel. Dat zorgde voor zoveel onbalans dat ik voortdurend met mezelf keihard in botsing kwam. Het klinkt nu heel heftig, maar het is een periode geweest waarin ik echt enorm met mezelf geworsteld heb.'

Uiteindelijk is Dumoulin weer beter in zijn vel gaan zitten, mede door Laurens ten Dam en Bram Tankink. 'Met Bram en ’Lau’ heb ik gewoon weer eens lekker gefietst. Gewoon zonder trainingsplan plezier hebben op de fiets.Ik was gewoon onderweg met mijn maten en lette niet op wattages of strakke schema’s. Weet je, in die eerdere periode voelde trainen als een straf. Een tochtje met de fiets zag ik als werk. De reden dat je op de fiets stapt moet echter negen van de tien keer zijn dat je er zin in hebt. Dat je je verheugt om enkele uren lekker te fietsen.'

(Foto: Screenshot Eurosport)