'Niki, beloof me één ding: als je prof bent, dat je nooit Parijs-Roubaix rijdt’

‘We zaten aan tafel. Hij zei: ik wil op wielrennen’, herinnert moeder Margreet zich. ‘Ik win altijd van vriendjes. Dus gingen we naar DTS (Door Training Sterk, red.). Niki kreeg een leenfiets en een helmpje. Hij had een smile van oor tot oor.’ Het begin was echter nogal onstuimig. ‘Hij nam zijn bochten heel wild. Zijn eerste leenfiets had een lange trapas. Als je rechtsom door de bocht wil, moet je rechterbeen omhoog. Niki trapte gewoon door en dan lag hij op de grond’, lacht oud-trainer Joop Verhoef.

Terpstra staat bekend als een mannetje met een grote mond en een uitgesproken mening. Dat was altijd al zo, vertelt een oud-leraar. ‘Wat kon die gozer fietsen, zeg. Hij kwam altijd een kwartier eerder aan dan de rest. Het was een manneke, hoor. Niki hield van grapjes, stunts uithalen, dingen verstoppen en meisjes plagen. Hij was een positief boefje, die er ook eerlijk voor uitkwam als hij werd betrapt.’

Het wielrennen brengt echter ook gevaar met zich mee, wat de ouders soms benauwde momenten bezorgde. Vader Douwe zag in 1998 hoe Museeuw zijn knie brak in Parijs-Roubaix. ‘Ik vond die koers van de zotte, levensgevaarlijk met die regen. Ik zei tegen Niki: Jongen, beloof me één ding: als je prof bent, dat je nooit Parijs-Roubaix rijdt.’ In 2014 was juist die koers de grote doorbraak van Terpstra als klassiekerrenner. (Foto: Quick-Step Floors Cycling Team / Getty Images)