Column: Oranje boven, oranje boven, leve de koninginnen!

De Nederlandse vrouwen domineerden het tijdrijden als nooit tevoren. Dat maakt het makkelijk om de prestaties van Annemiek van Vleuten, Anna van der Breggen en Ellen van Dijk te onderschatten. Alsof er geen concurrentie is. Niets is minder waar, maar het werd wel duidelijk dat het niveau van Van Vleuten, Van der Breggen en Van Dijk in het tijdrijden momenteel een stuk hoger ligt dan dat van de rest van het peloton.

De slechtste uitslag van Van der Breggen in een individuele tijdrit dit jaar is een derde plaats. In de Boels Ladies Tour moest ze, uiteraard, Van Vleuten en Van Dijk voor laten gaan. Voor Van Dijk geldt eigenlijk hetzelfde. Alleen na de klimtijdrit in de Giro stond ze niet bij de eerste drie in de daguitslag. Van Vleuten won vijf van de zes tijdritten die ze dit seizoen reed. Alleen op het NK tijdrijden eindigde ze niet op het podium, ze werd vierde.

Er zijn natuurlijk verschillende oorzaken aan te dragen waarom de Nederlandse vrouwen zo goed presteren. Wielrennen is een sport die veel beoefend wordt in Nederland. De infrastructuur is uitstekend. Topsport wordt in Nederland, al is het naar mijn mening nog te weinig, financieel en materieel ondersteund en met Leontien Zijlaard – van Moorsel en Marianne Vos hebben we in ons land al jaren vrouwen die er bovenuit steken en grote prijzen winnen. Een voorbeeld voor de sportende jeugd.

Toch zijn al die mogelijke oorzaken waardoor de Nederlandse toppers er op dit moment er bovenuit steken geen reden om de prestaties van de drie te downgraden. Het bevestigt alleen maar de absolute klasse van deze drie. Op het hoogste niveau altijd maar presteren. De editie van La Course dit jaar gaat de boeken in als één van de beste finishes ooit in een wielerwedstrijd. Het EK was spannend tot en met de laatste meter en liet zien dat de sterkste vrouwen in koers hebben niet betekent dat je ook automatisch wint.

Dat de beste zijn niets zegt over winnen, geldt ook voor Marianne Vos. Ze werd drie keer wereldkampioen, in 2006, 2012 en 2013, maar moest in de tussenliggende jaren vijf keer genoegen nemen met zilver. Het toont aan dat ons respect voor de topprestaties van een gouden generatie Nederlandse wielrensters groot moet zijn, hoe simpel de dominantie er af en toe ook uit mag zien vanaf de bank.

Oranje boven, oranje boven, leve de koninginnen!

Aljan Wassens (E-mail: [email protected] / Twitter: @Crocmaz)