De Vuelta wordt afkicken geblazen voor veel Nederlanders. Tom Dumoulin staat na de Giro en de Tour niet aan de start in Spanje, dus waar moet er nu voor gejuicht worden? Met zijn blije kop, competitieve stijl en stalen benen bezorgde hij ons landje wielerkoorts en precies dat kan Steven Kruijswijk de komende drie weken ook voor elkaar boksen. Voor de Tour de France had ik al goede hoop op een ouderwets sterke Steven. Hij reed in alle koersen waar hij dit seizoen aan meedeed top-10, maar vooral de manier waarop liet mij terugdenken aan de Giro van 2016. Er zat weer een gemotiveerde kop op, de benen draaiden weer en de kapstokschouders hingen weer doodstil boven het stuur. Alles wees op een goede Tour.
Vanwege Dumoulin kreeg de vijfde plaats in het eindklassement niet zoveel aandacht als hij eigenlijk verdiende. Kruijswijk reed zijn ballen eraf, hij viel op bijna tachtig kilometer van de meet solo aan richting Alpe d'Huez, hij was drie weken lang de aanjager van de groep favorieten en uiteindelijk kwam hij daardoor misschien net wat te kort voor het podium. Kruijswijk reed rond als een eindbaas, maar stond in de schaduw van Dumoulin.
Dat de nummer twee uit de Tour de France niet aan de start staat in de Vuelta is voor Kruijswijk daarom in meerdere opzichten een uitkomst. Allereerst hoeft hij sportief nu niet af te rekenen met zijn landgenoot, maar het land zal ook weer geel en zwart kleuren als hij en niemand anders de spotlights pakt. Heel Nederland ademde roze in 2016, totdat het bij die sneeuwmuur dramatisch misging. Het wordt tijd dat Kruijswijk weer die waardering krijgt.
Daarvoor zal hij wel eerst 'even' een goede Vuelta moeten rijden, maar net als
Thijs Zonneveld heb ik een rotsvast vertrouwen in dat gegeven. In 2015 reed hij al naar een zevende plaats in de Giro, om vervolgens als knecht van Robert Gesink 21e te worden in de Tour. Het was de bevestiging dat Kruijswijk wekenlang constant kan zijn als het niveau daar is. Steven peddelt wel door. Wat Dumoulin deed dit jaar, dat kan Kruijswijk ook. Wie goed is, wordt minder, maar deze twee kunnen dat omslagpunt heel lang uitstellen.
Maar buiten het vormpeil van de Nederlander biedt ook de vorm bij de concurrentie uitkomst om groots te dromen. Geen enkele favoriet komt heelhuids aan de start. De één komt terug van blessureleed (waaronder onze Nederlandse joker
Wilco Kelderman), de ander heeft een teleurstellende Tour gereden, sommigen hebben zichzelf na de Giro amper getest en weer anderen rijden in de wetenschap rond dat ze eigenlijk zelden een grote ronde hebben uitgereden zonder valpartij. Iedereen heeft een krasje, geen favoriet staat topfit en in supervorm aan de start.
Behalve Kruijswijk, want die toonde in de Tour de France aan dat hij er klaar voor is. Nu hij geen springveer hoeft te zijn voor Primoz Roglic kan hij zijn aanvallen wat beter uitkienen, ervan uitgaande dat hij de inhoud heeft om het wederom drie weken te doen. George Bennett kan in vorm dan mooi dienen als de Kruijswijk voor Kruijswijk. Ik trek alvast mijn fan-shirt aan, omdat ik tijdens de Tour van geen enkele renner zo genoten heb als van Kruijswijk. Een rol in spotlights in de Vuelta a España is waar ik vurig op hoop en wat ik, vele wielerfans en ook Dumoulin zelf hem van harte zullen gunnen. (foto: Team Sunweb)
Bram van der Ploeg (Twitter:
@BvdPloegg | e-mail:
[email protected])