Nederlandse Tour-hoop: Met Groenewegen in de Tour weten we: 'We' hebben er weer één

We hebben er even op moeten wachten, en dat is al een aardig understatement. Een Nederlandse sprinter die in elke vlakke etappe meedoet om de prijzen, dat is toch al van een behoorlijk aantal jaren geleden. Ergens ver weg in het geheugen doemt Max van Heeswijk op. De man die voor Discovery Channel in 2005 een etappe won in de Ronde van Spanje. In een recenter verleden deed Theo Bos een poging om zich te meten met de wereldtop. Hij won veel, maar zes etappes in de Ronde van Langkawi en zes etappes in de Ronde van Hainan doet het hart van weinig wielerliefhebbers sneller kloppen.

In de afgelopen vijf jaar leek er weer een generatie nieuwe topsprinters te zijn aangekomen. Moreno Hofland klopte in 2014 in Parijs-Nice op prachtige wijze John Degenkolb, Nacer Bouhanni, Alexander Kristoff, Thor Hushovd en Bryan Coquard en Danny van Poppel sloeg net na zijn 22e verjaardag twee keer toe in de Ronde van Wallonië. Het maakte niet uit of de weg vlak was of dat hij weg moest springen op een kasseiklimmetje. Toen hij anderhalve maand later ook nog eens een etappe won in de Ronde van Spanje leek ook hem een mooie sprinttoekomst te wachten, maar de overstap naar Team Sky belemmerde hem naar eigen zeggen in zijn ontwikkeling. Van Poppel won de afgelopen jaren nog wel zijn koersjes maar een echt grote vis zat er niet meer tussen.

Met Groenewegen is het geduld van de Nederlandse sprintliefhebber dan eindelijk beloond. Na één jaartje bij Roompot-Oranje Peloton maakte hij de overstap naar LottoNL-Jumbo. In zijn eerste jaar was hij goed voor maar liefst elf overwinningen waarvan de zege in de Eneco Tour toch wel de mooiste was. In 2017 zette de ontwikkeling van Groenewegen zich door. Hij won acht keer met als absolute uitschieter natuurlijk de zege op de Champs-Élysées.

Groenewegen is net 25 jaar geworden, maar heeft er al twee Tours opzitten. In 2016 kwam hij als jong broekie en het doel was duidelijk: mee sprinten en leren. Hij had dat jaar al gewonnen in de Ronde van Valencia, de Driedaagse van West-Vlaanderen, de Ronde van Yorkshire en de Ster ZLM Toer. Daarnaast won hij de eendaagse koersen Heistse Pijl en Rund um Köln. Vertrouwen genoeg dus, maar de Tour was wel even wat anders. In totaal reed hij twee keer top-10, met een vierde plaats in etappe vier naar Limoges als uitschieter.

Het bleek een goede basis voor 2017, waarin hij niet ging om mee te doen, maar om te winnen. De pech voor Groenewegen was dat hij een ontketende Marcel Kittel tegenkwam, want iedere sprint kwam de Nederlander dichterbij. Hij reed zes keer top-10; hij werd 5e, 6e, 6e, 3e, 2e... En toen was daar die laatste etappe in Parijs. Kittel was al naar huis, maar de overmacht waarmee Groenewegen van ver aanging en waarmee hij de overige toppers achter zich liet, verraadde al waartoe hij in staat is. Het bleek de eye-opener te zijn die hij nodig had, getuige zijn enorme vooruitgang in 2018.

Dylan in de Tour:
2016: 160e
2017: 156e (1 ritzege)

Bijna niemand durfde Groenewegen na zijn etappezege in de Tour van 2017 tussen de grote sprinters te zetten. En dat is misschien wel logisch ook. Laat eerst maar eens zien dat je het voor langere tijd op het allerhoogste niveau kunt. In de Tour of Dubai van dit jaar, begin februari, werd een persconferentie belegd door de organisatie waar alle topsprinters aanwezig waren. Bouhanni, Kristoff en Degenkolb waren er bij. Net als Mark Cavendish, Marcel Kittel en Elia Viviani. Groenewegen werd niet uitgenodigd en antwoordde met de benen. In de eerste etappe legde hij alle grote namen erop en pakte hij direct de leiderstrui. Daarmee was de toon gezet.

In elke etappekoers waar hij dit seizoen nog aan de start verscheen vertrok hij met in ieder geval één ritzege. In de Ronde van de Algarve versloeg hij Arnaud Démare, in Parijs Nice was hij sneller dan André Greipel en Elia Viviani, Edvald Boasson Hagen moest eraan geloven in de Ronde van Noorwegen en in de Ronde van Slovenië kwamen Caleb Ewan en Cavendish tekort. Veel van die zeges waren overigens met overmacht, net als zijn enige zege in een eendagskoers dit jaar, in Kuurne-Brussel-Kuurne. Het was de bevestiging dat Groenewegen ook een klimmetje kan overleven in een lastige finale.

In totaal won hij dit seizoen al negen etappes en vaak was het deelnemersveld ijzersterk. Het succes van de Nederlander is het gevolg van een sprinttrein, die nauwgezet is samengesteld door LottoNL-Jumbo. Nadat Robert Wagner in 2017 nog de laatste man was voor Groenewegen, daar nam Timo Roosen die rol dit jaar glansrijk over. Tom Leezer, Paul Martens en Amund Grøndahl Jansen doen in de aanloop naar de sprint de rest.

Dylan in 2018:
Dubai Tour: 41e (1 ritzege)
Ronde van de Algarve: 125e (2 ritzeges)
Kuurne-Brussel-Kuurne: 1e
Parijs-Nice: Opgave (1 ritzege)
Gent-Wevelgem: 93e
Dwars door Vlaanderen: 81e
Scheldeprijs: Diskwalificatie
Parijs-Roubaix: 44e
Ronde van Noorwegen: Opgave (3 ritzeges)
Ronde van Slovenië: 115e (1 ritzege)

Groenewegen won in alle meerdaagse koersen waar hij in 2018 aan meedeed minimaal één rit. Dus wat zal de doelstelling zijn voor de Tour de France? Juist: Winnen! We lazen al dat hij diep gaat op de trainingen, iedere keer weer gaat hij over zijn nek. En we hoorden een scherpe Groenewegen, die in alles koersen de Tour in het achterhoofd hield. Tegenslag? Dan is dat een goede leerschool voor wat komen gaat. Recent nog zei hij het in de Ronde van Slovenië.

Is hij een topfavoriet? Op basis van de resultaten van dit jaar absoluut. Marcel Kittel struggelt bij zijn nieuwe ploeg en ook Peter Sagan, Arnaud Démare en Fernando Gaviria zijn zeker nog niet heel stabiel. Caleb Ewan wordt zelfs thuis gelaten door Mitchelton-Scott. Groenewegen is met Elia Viviani de meest constante factor in het sprintersveld, maar in de Tour de France gelden uiteraard wel andere wetten. Iedereen groeit toe naar die wedstrijd, iedereen wil van voren zitten en sprinters moeten in die hectiek blijven zitten, scherp blijven en gaan voor de kans die zich aandient.

In interviews noemt hij geen aantallen, hij zegt alleen dat hij wil winnen. In een interview met In de Leiderstrui was hij helder; hij is in alle opzichten sterker geworden. 'Gewoon een beetje meer trainen. Dat kon ik vorig jaar misschien nog niet aan, maar nu wel. En ook op het gebied van voeding heeft de ploeg een stap gezet. De sprinttrein is sterker geworden, ik ben sterker geworden. Parijs heeft mentaal ook een rol gespeeld: het was een extra bevestiging.'

Dylan Groenewegen
Steven Kruijswijk
Primoz Roglic
Robert Gesink
Paul Martens
Amund Grondahl Jansen
Antwan Tolhoek
Timo Roosen

Aljan Wassens en Bram van der Ploeg (Twitter: @BvdPloegg | e-mail: [email protected])

Lees meer 'Nederlandse Tour-hoop:
Deel 1: Bauke Mollema
Deel 2: Steven Kruijswijk
Deel 3: Niki Terpstra