Voorbeschouwing etappe 11 Vuelta | Nieuwe kans voor Mollema's van het peloton

Aankomstplaats Luintra heeft een recente geschiedenis in de Ronde van Spanje. In 2016 was het Simon Yates die naar de zege soleerde in de zesde etappe. Luis Leon Sanchez en Fabio Felline completeerden het podium op respectievelijk 20 en 22 seconden achterstand.

De elfde etappe is in de afgelopen jaren traditiegetrouw een berg- of heuvelrit. Vorig jaar was Miguel Angel Lopez de bergkoning en het jaar ervoor won Chris Froome de elfde etappe. Mikel Landa was in 2015 degene die mocht juichen en dat gold eerder ook voor onder meer Fabio Aru en Igor Anton. De elfde rit was ook meermaals een tijdrit, waarin recentelijk Fabian Cancellara en Fredrik Kessiakoff wonnen.

Slechts tweemaal was de elfde rit van de Ronde van Spanje een prooi voor een Nederlander. In 1970 was het Rini Wagtmans, die juichde in Calatayud. Een jaar later werd dat voorbeeld opgevolgd door 14-voudig ritwinnaar in de Vuelta Gerben Karstens, die als eerste in Bilbao was.

Wát een parcours.. De eerste 32 van de 207.8 kilometer is het lekker warm draaien, maar daarna volgen, let op, dertien heuvels en/of klimmen. Daarvan zijn er slechts vier gecategoriseerd, maar het profiel lijkt op een veredelde Ardennenklassieker. De mannen met de klimcapaciteiten van Kenny van Hummel gaat het dan ook zwaar krijgen.

Al na 37 kilometer is daar de top van de eerste col van de derde categorie en het wordt alleen maar erger. Op en af gaat het richting de Alto do Covelo, de tweede gecategoriseerde klim van de dag. In de tussentijd liggen echter wel doodleuk drie heuvels. Na de Covelo, 9300 meter aan 3.6%, is het even wat rustiger, met de afdaling naar de voet van de Alto do Trives. Een afdaling die, vanzelfsprekend wordt onderbroken door twee kleine klimmetjes.

De Alto de Trives is als een col van de tweede categorie bestempeld en dat is met elf kilometer klimmen aan 4% ook niet zo gek. Na een korte afdaling gaat het nog verder omhoog, maar daar zijn geen punten te verdienen. Na de tussensprint volgt opnieuw een klim en dan is daar de voet van de Alto del Mirador de Cabezoas. Een prachtige naam, maar waarschijnlijk ook het decor van een prachtige koers. 15.5 kilometer lang gaat het gemiddeld aan 3.2% omhoog. Maar dat is slechts gemiddeld…

Op de top van die klim met die mooie naam is het nog een krappe 18 kilometer naar de finish. Het merendeel daarvan gaat naar beneden, maar in de laatste zes kilometer wordt het zwaar. Na de afdaling beginnen de renners aan de Pombar, een klim van iets meer dan twee kilometer en een rottig ding. Hij is liefst 7.5% gemiddeld, met uitschieters naar 9%. Op de top is het nog zo’n drie kilometer, waarvan de laatste 600 meter heuvelop gaan.

Dat een sprinter hier wint is uitgesloten, al zou een Peter Sagan het op een goede dag misschien kunnen. We kunnen echter wel voor negentig procent zeker zeggen dat een vlucht het hier gaat uitmaken. Controleren wordt lastig en het parcours lijkt niet ideaal om je ploeg op te roken om vervolgens veel tijd te pakken in het klassement en te gaan voor de ritzege.

We noemen daarom de mannen die deze Vuelta al aanvalslust toonden en beschikken over goede benen. Natuurlijk denken we dan meteen aan Bauke Mollema, die al twee keer tweede werd deze Vuelta en aankondigde te blijven proberen. Krijgt hij opnieuw te maken met Benjamin King, of is de honger van de Brit gestild na al twee ritzeges deze ronde?

Natuurlijk schrijven we Luis Angel Maté op, maar of de Spanjaard door zijn focus op de bollentrui ook genoeg over heeft voor een ritzege is de vraag. Misschien maken landgenoten zoals Gorka Izagirre, Omar Fraile en José Herrada wel meer kans. Ook de Belgen zullen hopen op een vlucht met veel zwart-geel-rood. Dylan Teuns viel al eens aan, maar ook Bjorg Lambrecht, Laurens De Plus en Floris De Tier kunnen dit.

Ook de Italianen hebben genoeg kandidaten. Davide Villella probeerde het al en Alessandro de Marchi zit zelfs op de wc nog in de kopgroep, vermoeden wij. Of moeten we het zoeken bij de gevallen klassementsmannen zoals Richie Porte, Ilnur Zakarin, Michael Woods of misschien zelfs Vincenzo Nibali? Tot slot noemen we Jetse Bol, want onze landgenoot moet zijn duivels deze Vuelta nog ontbinden.

De renners vertrekken al om 12.00 uur en hopen rond 17.40 uur weer binnen te zijn. Eurosport en Sporza zijn erbij op televisie en in de Eurosport Player. In de Leiderstrui verzorgt het liveblog.