Adrie van der Poel geniet van koersstijl Mathieu: 'Kan dat echt waarderen'

Adrie van der Poel zag zijn zoon al mooie overwinningen behalen, maar vindt die van de Strade Bianche het mooist. ‘Misschien zet ik deze zege wel op één omdat ik nog in het moment van de euforie zit. Maar óók omdat deze wedstrijd zo prachtig was.’

De winst van Mathieu in Strade Bianche is volgens vader Adrie vooral bijzonder omdat de concurrentie moordend was. ‘Mathieu zat daar met Tourwinnaars Tadej Pogacar en Egan Bernal. Met de wereldkampioen Julian Alaphilippe en Wout (Van Aert, red.) natuurlijk. Dat maakt het voor mij wel echt bijzonder, dat sterke deelnemersveld’, legt Adrie aan het AD uit.

Van der Poel toonde recent al goede vorm met het winnen van een waaieretappe in de UAE Tour en een ijzersterk optreden in Kuurne-Brussel-Kuurne. Toch was vader Van der Poel er niet helemaal gerust op dat zijn zoon het klusje wel even zou klaren in Italië. ‘Ik was benieuwd hoe hij zich op de klimmetjes zou houden. Dat ging wel aardig hè’, zegt Adrie met gevoel voor understatement.

Adrie geniet het meest van de manier van koersen van zijn zoon, dat vaak tot het nodige spektakel leidt. ‘Ik kan Mathieu’s manier van koersen echt waarderen’, vertelt hij aan Wielerflits. ‘Wat anderen daarvan vinden, laat ons een beetje koud – of-ie nu dom koerst, of slim. Voor het publiek is het leuk om te kijken. Maar dan moet je wel af en toe winnen.’ Over winnen gesproken, volgens Adrie beschikt Mathieu over de capaciteiten om alle type klassiekers te winnen. ‘Dat had ikzelf in mijn tijd eigenlijk ook wel, maar ik heb ze ook niet allemaal gewonnen’, aldus vader Van der Poel, die met het winnen van de Ronde van Vlaanderen, Luik-Bastenaken-Luik, de Amstel Gold Race en Clásica San Sebastián wel een eind kwam.

Met de imponerende wijze manier waarop Van der Poel de Strade Bianche won, lijkt hij de absolute topfavoriet voor de komende drie monumenten (Milaan-Sanremo, de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix). Vader Adrie denkt echter dat de druk nu meer bij de concurrentie ligt. ‘Je zou kunnen zeggen dat Matje er iets bovenuit steekt, omdat hij al twee keer gewonnen heeft. Het verschil zit hem ten opzichte van de concurrentie in de details. Misschien kan Alpecin-Fenix nu iets rustiger koersen, omdat de druk wat minder is. Terwijl diezelfde druk bij de concurrenten weer wat groter is. De meeste teams blijven hun eigen ding doen en dat doen wij ook.’