Betalen om op de Alpe d'Huez te juichen? 'Het is de enige manier om te overleven', zeggen de organisaties

Met reusachtige sponsors als UAE, Lidl en INEOS zijn er topteams die meer en meer geld in het laatje kunnen steken. Daaronder lijden teams maar ook koersorganisaties doordat het steeds moeilijker wordt om het koppie boven water te houden. Om wielrennen te kijken, kan je gratis aan de kant staan, maar de vraag is: moet dat nog wel?

Bij de wielerpodcast Grand Plateau van RMC Sport gooit Jerôme Pineau een balletje op. Hij was algemeen manager bij ARkéa B&B Hotels, en zag zijn project jammerlijk ten onder gaan. Er moet iets veranderen in de sport. 'We zitten nu in een systeem van superrijke renners, maar er valt geen geld te verdienen', klaagt de Fransman. 'Het wielrennen gaat hierdoor ten onder. Ik maak me grote zorgen over mijn sport.'

Het wielrennen loopt in sommige dingen nog flink achter ten opzichte van andere sporten, vooral bij de behandeling van VIP's en de sponsors. 'Bij hospitality-arrangementen heeft de partner van een club een eigen loge en nodigt hij mensen uit. Ik moest mijn eigen loge creëren of ervoor betalen als ik naar de Tour de France ging, omdat het een melkkoe is.'

Pineau hoopt dat er nieuwe manieren komen om geld te verdienen voor de sport. Hij ziet in het parcours van de Tour de France van 2026 een grote kans. Daar wordt de Alpe d'Huez liefst twee keer opgefietst, in twee verschillende ritten. Het is een van de meest populaire plekken in de wielerwereld, en daar ligt volgens de voormalig renner een kans.

'Laten we de laatste vijf kilometer van de Alpe d'Huez privatiseren, laten we entree heffen, laten we VIP's hebben, laten we iets creëren om geld te verdienen! In de geschiedenis van het wielrennen is het populair, het is een vrije sport. Maar een vrije sport waar geen renners meer op de weg zijn omdat er maar twee teams zijn, Bahrein en de UAE, is minder leuk, toch?'

Ook Filippo Pozzato gaat mee in die mening. De Italiaan is voorzitter van PP Sport Events en organiseert zelf wielerkoersen. Hij vraagt inmiddels ook entreegeld van de toeschouwers. 'Ik denk dat dit de enige oplossing is die we hebben om in de toekomst te overleven', treurt hij bij Cycling Pro. 'Wij zijn de enige sport die geen ticketingmodel heeft.'

Waar het idee van Pineau slechts een idee was, bewees Pozzato al dat het mogelijk is om tickets te verkopen voor een wielerevenement, ook op de weg. 'Toen ik dit model voor het eerst implementeerde, beledigden mensen me. Ze zeiden dat ik een klasseman wilde zijn. Om een ​​voetbalwedstrijd van het zesde profniveau te zien, betaal je €15, waarom kun je dan niet iets betalen om de beste wielrenners ter wereld te zien?'

Het systeem werpt zijn vruchten af. 'We begonnen vier jaar geleden met een ticket van €10, inclusief een biertje. Sinds vorig jaar vragen we €10 zonder bier, maar met veel diensten inbegrepen. Ik heb grote schermen in de buurt neergezet en er zijn een dj en een entertainer die het publiek bij de race betrekken. Dit jaar hebben we een motor gekocht waarmee we vanaf de start live verslag konden doen, niet alleen het laatste anderhalf uur.'