Caruso rondt solo van zeventig (!) kilometer af in Vuelta, Roglic doet goede zaken

Op imponerende wijze is Damiano Caruso in de negende etappe van de Vuelta a España naar de ritzege gereden. De Italiaan rondde een solo van meer dan zeventig kilometer af in een zware bergrit. In de strijd om het algemeen klassement deden Enric Mas en Primoz Roglic goede zaken. De Sloveen behoudt de rode trui.

Een dag voor de rustdag stond er een lastige bergrit op het programma in de Vuelta a España. Voorafgaand aan de rit werden er behoorlijk wat kansen toegedicht aan de vluchters, dus besloten veel renners een aanvalspoging een kans te geven in de opening. In een razendsnel begin van de etappe regende het demarrages, maar niemand slaagde er echt in om weg te komen. Daarvoor was het terrein nog niet selectief genoeg.

Pas voor de voet van de tweede beklimming van de dag kreeg er eindelijk een groepje renners een beetje ruimte. Een groepje met niet de minste namen kreeg ongeveer drie minuten voorsprong te pakken. Romain Bardet en Martijn Tusveld (Team DSM) zaten mee in de jacht op een tweede ritzege voor de ploeg, maar ook renners als Rafal Majka (UAE), Damiano Caruso (Bahrain), Kenny Elissonde (Trek) en Rudy Molard (Groupama) waren aanwezig. In totaal was de kopgroep elf renners groot.

Waar Jumbo-Visma het gat wilde controleren, had INEOS Grenadiers daar op hun beurt geen zin in. De ploeg besloot te doen waar ze goed in zijn: bergop op kop rijden. Onder het beulswerk van onder meer Pavel Sivakov werd het gat met de kopgroep snel kleiner. Caruso begreep dat het harder dan dat moest voorin en besloot om solo verder te gaan. Dat was het begin van een lange onderneming.

Caruso ging dusdanig hard tekeer dat hij zijn medevluchters op een grote achterstand zette. Het peloton kwam daarentegen amper dichterbij. Kilometerslang bleef de Italiaan doormalen, tot de voet van de slotklim. Daar kon de man van Bahrain Victorious als eerste aan beginnen. De grote groep volgde op dat moment op zo’n vijf minuten achterstand.

In de achtergrond probeerden Bardet, Majka en Amezqueta de schade nog enigszins te beperken, maar het drietal was niet opgewassen tegen de ontketende Caruso. De moed zakte in die groep nog wat verder in de schoenen toen ook nog Geoffrey Bouchard, vanuit het peloton, de aansluiting kon maken. Als frisse man begon hij beter aan de slotklim dan de andere achtervolgers.

Waar Caruso prima standhield op de slotklim, gold dat een stuk minder voor zijn kopman. Mikel Landa kwam zichzelf voor de zoveelste keer tegen en moest lossen bij de andere favorieten voor het algemeen klassement. De Spanjaard had dan wel een groot aantal knechten tot zijn beschikking, maar dat mocht niet baten.

Sivakov gooide er nog een laatste keer alles uit, waarna Adam Yates de langverwachte INEOS-aanval inzette. Enkele klassementsrenners volgden, maar de heer Primoz Roglic niet. De Sloveen leek de kat even uit de boom te kijken en besloot toen, beter laat dan nooit, toch maar over te gaan op actie. De schade werd gerepareerd en de groep der favorieten kwam weer bij elkaar.

Sepp Kuss bewees zijn waarde door vervolgens het tempo in de groep voor zijn rekening te nemen. Daarmee probeerde hij te voorkomen dat anderen zouden demarreren, maar dat was wéér buiten Yates gerekend. De Brit versnelde opnieuw en raapte in een rap tempo Bouchard op. Hij was toen in één keer de eerste achtervolger op Caruso, die nog altijd standhield.

Yates leek ontzettend sterke benen te hebben, maar het bleek uiteindelijk 'slechts' een explosie te zijn. En na explosies blijft er nou eenmaal weinig over. Vanuit de achtergrond kwamen Roglic en Enric Mas terug bij de Brit en lieten hem ter plekke achter. Ook de rest van de groep kon niet meer volgen. Geen Egan Bernal, geen Richard Carapaz, geen Miguel Ángel López: allemaal legden ze het af tegen dit sterke tweetal.

Mas en Roglic wisten elkaar te vinden en probeerden gezamenlijk de verzamelde voorsprong uit te breiden. Op die manier kwamen zij toch langzaam maar zeker dichter bij Caruso. De renner van Bahrain Victorious had echter nog voldoende over om het achteropkomende tweetal van zich af te houden. Na zeventig lastige kilometers wist hij wederom een prachtige etappezege te boeken in een grote ronde, nadat hij daar eerder dit jaar in de Giro ook al in slaagde.

Roglic was in het sprintje om plek twee Mas nog simpel de baas. Vervolgens was het de schade opmeten voor de andere klassementsrenners. Het groepje met López en Yates kwam al op meer dan een halve minuut achterstand binnen van dit tweetal. Bernal verloor al meer dan een minuut op Roglic.