Tiesj Benoot zorgde opnieuw voor feest bij Jumbo-Visma. Na
de zege van Dylan van Baarle in de Omloop Het Nieuwsblad van zaterdag
sloeg de Belg zondag toe in
Kuurne-Brussel-Kuurne. ‘Het is magnifiek.’
Benoot zat samen met Nathan Van Hooydonck mee in een sterke
kopgroep van in totaal vijf renners. De mannen van Jumbo-Visma hadden als enige
een overtal en speelden dat perfect uit. ‘In de laatste vier kilometer gingen
Nathan en ik om de beurt aanvallen. De rest uit de tent te lokken. Mohoric en Wellens
gokten beide op de sprint. Wij wilden dat omdat we met twee waren uitbuiten’, vertelt Benoot in het flashinterview.
'Ik was na mijn blessure niet de meest aangename persoon in huis.'
- Tiesj Benoot‘Nathan gaat op drie kilometer heel sterk aan en Mohoric had
daar veel moeite mee. Ik ging direct na de laatste bocht aan en zag dat ik een
klein gaatje had. Ik wist dat ik daarna vol door moest, omdat – als ik werd
teruggepakt – ik dan Nathan nog kon lanceren voor de sprint. Hij werd zelfs nog
tweede.’
‘Het is schitterend om zo te winnen, na een lastige periode.’
Zeven maanden nam Benoot niet aan koersen deel wegens een gebroken nekwervel. ‘Ik
wil de overwinning opdragen aan mijn vriendin en dochtertje én ook mijn ouders.
Ik was na mijn blessure niet de meest aangename persoon in huis. Het is dankzij
hen dat ik weer op dit niveau ben.’
‘Ook de ploeg uiteraard’, vult Benoot gelijk aan. ‘Weer een
schitterende ploegprestatie, goed plan en perfect uitgevoerd. Het is
magnifiek. Het plan was om het eerst in waaiers te trekken. Daarna bleven we
doorrijden en op de twee na zwaarste klim vielen we aan. We zaten met drie
vooraan, ook Jan Trantnik. Hij hield het tempo hoog tot de Mont Saint Laurent,
vanaf daar waren we met zijn vijven.’
Benoot: 'Het betekent veel'
Benoot won in 2018 Strade Bianche en in 2020 een rit in
Parijs-Nice. Hij wint niet vaak, maar als die wint, wel een grote koers. ‘Ik ben
niet een renner die veel wint en als je dan koers als Kuurne kan winnen… Het is
misschien geen WorldTour, maar wel van vergelijkbaar niveau als gisteren. De
hele klassiekerperiode, tot en met Luik, is een groot doel voor mij. Dus om op
mijn tweede koersdag – na zeven maanden -
te winnen betekent veel.’