Evenepoel frivool: 'Zie rivalen gráág afzien in de hitte, aanval Bernal beetje een zelfmoordpoging'

Remco Evenepoel kende woensdag in de vierde etappe van de Vuelta a San Juan een rustige dag. De wereldkampioen hoefde zich niet bovenmatig in te spannen, in een rit die hard werd gemaakt door de ploegen van Fernando Gaviria en Peter Sagan. Een welkom dagje, aangezien er na een rustdag op donderdag op vrijdag de koninginnenetappe wacht.

Bij Soudal-Quick Step verloren ze op de cols in de eerste helft van de etappe hun sprinter Fabio Jakobsen, waardoor Evenepoel een keer geen lead-out hoefde te verzorgen. 'Another day in paradise', omschrijft de Belg het bij Het Laatste Nieuws. Evenepoel kon rustig zijn 23e verjaardag vieren op de fiets, al zag hij om zich heen dat renners wel aan het lijden waren. 'Heel veel zout zie ik ook terug op de shirts van bij mijn rechtstreekse rivalen. En dat zie ik gráág. Dat ze afzien van de hitte.'

Een klein speldenprikje naar de concurrentie, al nuanceert Evenepoel zijn woorden wel een beetje: 'Zelf heb ik er doorgaans weinig problemen mee. Maar het was verschrikkelijk warm. Van de weersvoorspellingen klopte opnieuw niks. 25 graden, hadden ze boven op die klim van eerste categorie aangekondigd. Het waren er alweer 40! Zeker in combinatie met de hoogte is dat niet evident. Beetje suïcidaal, eigenlijk. Bijna vijf uur op de fiets, dat zal bij iedereen in de kleren kruipen. Het was ook de eerste keer dat er de hele dag door hard is gekoerst.'

'Constante druk op de pedalen', noemt Evenepoel het. Hij lijkt desondanks ontspannen in Argentinië, doorgaans een gemoedstoestand waar de rivalen bang van moeten worden. Hij noemt de aanval van Egan Bernal in de vierde etappe 'een beetje een zelfmoordpoging' en zelf besloot hij uiteindelijk maar niets uit te richten in de finale. 'Ik wilde het zelf nog eens proberen met een late uitval, op één kilometer van de streep of zo. Maar de wind blies vol in het nadeel in de slotfase. Waardoor ze makkelijk het wiel hielden. En dan gebeurde er nog een valpartijtje, vlak voor me, met zo’n 300 meter te gaan...'