Totale misrekening in Tokio: Kiesenhofer stunt met goud, Van Vleuten pakt zilver

Anna Kiesenhofer heeft in de olympische wegrit bij de vrouwen voor een zeer grote verrassing gezorgd. Het peloton, met daarin de Nederlandse topfavorieten, misrekende zich volledig. Daardoor kon de Oostenrijkse op wonderbaarlijke wijze naar het goud soleren. Annemiek van Vleuten finishte in haar spoor als tweede. Het brons ging naar Elisa Longo Borghini.

Na de krachtige overwinning van Richard Carapaz bij de mannenwedstrijd was het een dag later de beurt aan de elite-vrouwen in Tokio. Het peloton ging, in wederom pittige weersomstandigheden, van start in Musashinonomori Park. Daarin bevonden zich vier sterke Nederlandse vrouwen. Met klinkende namen als Anna van der Breggen, Annemiek van Vleuten, Demi Vollering en Marianne Vos leek de Oranje-equipe een serieuze kans te maken op de gouden medaille.

Voordat we de Nederlandse dames aan het werk zagen, besloot een kopgroep van vijf rensters de benen te nemen. Anna Kiesenhofer (Oostenrijk) was de eerste die aanging. Ze kreeg Anna Plichta (Polen), Carla Obenholzer (Zuid-Afrika), Vera Looser (Namibië) en Omer Shapira (Israël) met zich mee. Twee tegenaanvalsters probeerden de overstap naar het peloton nog wel te maken, maar Mossana Debesay (Eritrea) en Selam Amha (Ethiopië) bleven handen op een halve minuut voorsprong op het peloton.

De koploopsters vooraan werkten goed samen. In het peloton had niemand echt zin om de controle op te pakken. Hierdoor kon het verschil gigantische proporties aannemen, tot meer dan tien minuten op het hoogste punt. Een dollevrouwspoging van Agua Marina Espinola (Paraguay) en Catalina Anais Soto (Chili) was dan ook meer voor de televisietijd dan een echt serieuze poging om de bres naar voren te slaan.

Op Doschi Road zou het peloton er vroeg aan moeten beginnen, maar dat gebeurde niet. Pas aan het eind van de beklimming besloten de Nederlandse vrouwen het lont in het kruitvat te steken. De een na de ander besloot aan te vallen, maar wegkomen bleek niet gemakkelijk. Na verschillende pogingen was het uiteindelijk Van Vleuten die een gaatje sloeg. Niemand reageerde, waardoor de Nederlandse aan een solo-onderneming moest beginnen.

Van de oorspronkelijke voorsprong bleven er nog vijf minuten over. Een flinke kluif dus voor Van Vleuten om nog weg te werken in de resterende vijftig kilometers van de wedstrijd. Zo lastig zelfs dat ze er helemaal niet in slaagde om het gat te verkleinen in haar eentje. Terwijl ze zichzelf zeker niet inhield in de achtervolging, consolideerde Kiesenhofer de kloof voorin. Zij had even daarvoor haar twee metgezellen gelost op het andere klimmetje.

Uiteindelijk moest Van Vleuten beseffen dat het op deze manier niet ging lukken. Hoe hard ze het ook probeerde, ze kwam amper dichterbij. In de tussentijd wist het overige deel van het peloton weer bij haar aan te sluiten: poging mislukt. Verdere organisatie in deze groep ontbrak, waardoor het er ook niet op leek dat het peloton de nog sterk ogende Kiesenhofer bij zou kunnen halen. De Oostenrijkse hield nog altijd vier en een halve minuut voorsprong over bij het ingaan van de slotronde.

Ook in de laatste kilometers van haar wedstrijd verslapte Kiesenhofer amper meer. De dertigjarige, die in het normale leven niet eens in dienst is van een profploeg, hield zonder problemen haar voorsprong vast. Na een megalange onderneming sleepte zij op bewonderenswaardige wijze de zege in de wacht: goud voor Oostenrijk.

In de slotfase van de race werden zowel Shapira als Plichta nog ingerekend door het peloton. Een poging van de Française Julliette Labous hield geen stand. Vervolgens probeerden enkele andere renners het zilver nog in de wacht te slepen, waaronder opnieuw Van Vleuten. Nadat landgenote Van der Breggen eerst aanging, kon zij met een poging overnemen.

Met haar laatste krachten wist ze voor het peloton uit te blijven. In de veronderstelling te winnen, gooide ze haar handen de lucht in. Niet beseffende dat een paar minuten daarvoor Kiesehofer dezelfde lijn al was gepasseerd. Achter haar wist ook Longo Borghini nog uit handen van de groep te blijven. De Italiaanse, de gehele wedstrijd onzichtbaar gebleven, kon op die manier naar de bronzen plak rijden.