Jakobsen grijpt zege in Kuurne-Brussel-Kuurne na waanzinnige slotkilometer

Fabio Jakobsen heeft in een waanzinnige finale Kuurne-Brussel-Kuurne weten te winnen. De Nederlander was de snelste in de massasprint, nadat een kopgroep pas in de laatste meters werd teruggepakt.

Je hebt wielerverhalen in alle soorten en maten. Die van Bas Tietema als profwielrenner is er daar zeker één van. Voorafgaand aan Kuurne-Brussel-Kuurne speculeerde de renner, toch vooral bekend van zijn Youtube-kanaal, al over het meezitten in de vroege vlucht en dat lukte. Na de opening van Lluis Mas (Movistar) wisten Tietema en Arjen Livyns (beiden Pauwels Sauzen), Taco van der Hoorn (Intermarché), Luke Durbridge (BikeExchange), Krul (Human Powered Health) en Jules Hesters (Sport Vlaanderen) vooraan aan te sluiten.

Lange tijd kregen we hetzelfde beeld te zien in de koers. De groep van zeven kreeg zo’n twee minuten voorsprong van het peloton. Niet meer, niet minder. Kennelijk wilde het peloton de groep, met daarin toch een aantal sterke hardrijders aanwezig, niet te veel ruimte gunnen. Dat bleef ook zo tot aan de heuvelzone van de koers.

Halverwege de koers zagen we wel wat verschuivingen ontstaan. Het bal werd geopend door een duo-aanval van EF Education-EasyPost. Julius van den Berg en Ben Healy waren de twee gegadigden om naar de kopgroep toe te rijden. Dat deden zij bijzonder snel, waardoor we toen met negen koplopers te maken kregen.

Heel lang bleef dat niet zo. Voorin kregen Tietema en Krul het als eerste lastig. De twee moesten lossen, waarna ook de rest van de kopgroep niet meer als één geheel door kon. Door enkele versnellingen achter hen, in het peloton, was hun voorsprong ook nog een stuk kleiner geworden. Toch hielden Livyns, Van der Hoorn, Durbridge en Mas knap stand.

In het peloton waren het Tom Pidcock, Kasper Asgreen en Tiesj Benoot die er duidelijk zin in hadden. Na hun aanvallen lag het peloton in verschillende stukken en kregen we een interessante periode in de koers. Het voorste deel wist de aansluiting te vinden met de overblijvers uit de kopgroep, waarna de voorhoede van de race nog achttien renners kende. Een aantal sprintersploegen moest in de achtervolging om hen niet te ver weg te laten rijden.

Van een hele goede verstandhouding in de kopgroep bleek, helaas voor hen, weinig sprake. Mas loste, terwijl ook Benoot, Durbridge en Pidcock zich in lieten rekenen. In de tussentijd voerde Matteo Trentin in de voorste groep een aantal keer het tempo nog op. Ivan García Cortina en Toms Skujins kwamen daardoor ook in de problemen.

Bahrain Victorious maakte er werk van om de kopgroep in te rekenen. De ploeg zette onder meer Sonny Colbrelli in om het gat van een halve minuut te dichten. Onder de aanvoering van de Europees kampioen verdween de voorsprong als sneeuw voor het heerlijke voorjaarszonnetje. Een massasprint leek in de maak te zijn.

Toch moest het peloton nog wat extra aan de bak. Drie renners uit de kopgroep wilden zich nog niet bij hun lot neerleggen. Van der Hoorn zat hier verbazingwekkend nog bij, na een lange dag in de aanval. De andere twee waren Jumbo-Visma-debutant Christophe Laporte en Jhonatan Narváez, die vorig jaar nog deel uitmaakte van de mega-ontsnapping in Kuurne-Brussel-Kuurne. De drie hielden het vol tot de laatste vijf kilometer.

De sprintersploegen hadden hun handen vol aan het drietal. Zeker Laporte maakte een sterke indruk. De Fransman dwong zijn twee vluchtgenoten een paar keer diep te gaan bij een inspanning van zijn kant. De trein van Quick Step-Alpha Vinyl werd langzaam opgesoupeerd in de achtervolging. Jumbo-Visma probeerde nog wat te storen in het peloton, waardoor het helemaal lastig werd de drie nog te grijpen.

De drie gingen met zes seconden voorsprong de laatste kilometer in. Terwijl het peloton op volle vaart de sprint voorbereidde, tikten de seconden voorsprong hard weg. Pas in de laatste honderden meters werden Laporte en co teruggegrepen door het veel snellere peloton. Jakobsen was hierin overduidelijk de man met de meeste snelheid. De Nederlander knalde met lange halen naar de overwinning, voor Caleb Ewan.