Arnaud Démare wint zware Parijs-Tours na fenomenale strijd tegen koplopers

Arnaud Démare heeft Parijs-Tours op zijn naam geschreven. De renner van Groupama-FDJ wist op knappe manier de koers naar zijn hand te zetten. Als ware in een koppeltijdrit verwikkeld vocht hij, samen met zijn mede achtervolger Jasper Stuyven tegen de koplopers Stan Dewulf en Franck Bonnamour. Seconde voor seconde kwamen de Fransman en de Belg dichterbij de andere Fransman en de Belg, met een late ontknoping in de laatste kilometer.

Net voor het middaguur werden de renners niet in Parijs, maar in Chartres, op gang geschoten voor de alweer 115e editie van Parijs-Tours. Een lange tocht, die in de beginuren grotendeels gekleurd werd door drie renners. Gijs Leemreize (Jumbo-Visma) stak de lont in het kruitvat en kreeg gezelschap van Julien Duval (AG2R). De Fransman zou na deze wedstrijd afscheid nemen van het vak als professioneel wielrenner. Rune Herregodts (Sport Vlaanderen) was de derde man in de kopgroep.

Helaas voor dit drietal konden zij hun vluchtpoging niet succesvol doortrekken tot de finale van de race, waarin de organisatie de nodige heuveltjes en onverharde stroken had opgenomen. Nog voordat deze beslissende fase van de race was aangebroken, had de wind voor behoorlijk wat tumult gezorgd in het peloton. De groep brak in twee stukken uiteen en vervolgens wist het voorste deel van zo’n 35 renners de kopgroep op negentig kilometer van het einde al in te rekenen.

Het voorste deel van het peloton bestond uit behoorlijk wat sterke namen, met daarbij ook de snelle sprinters Jasper Philipsen en Démare. Alle WorldTour-ploegen waren vertegenwoordigd, waardoor het werk in de tweede groep op de schouders van Bingoal Pauwels Sauzen WB kwam te liggen. Deze ploeg probeerde de schade nog wel te repareren voor kopman Milan Menten, maar kwam in de daaropvolgende kilometers geen sikkepit dichterbij.

In een razende snelheid reden de renners richting de laatste vijftig kilometer, waar het zware en lastige gedeelte van de wedstrijd begon. Daar brak de volledige chaos los. Aan alle kanten regende het lekke banden en besloten enkele renners in de aanval te gaan. Na wat schermutselingen hielden we drie man over: Frederik Frison (Lotto Soudal), Bonnamour (B&B) en Dewulf (AG2R). Achter hen werd er geaarzeld, waardoor het tweede peloton tóch weer kon aansluiten bij het eerste peloton.

De drie konden lange tijd hun voorsprong verdedigen en werkten goed samen op de vele onverharde stroken. Op Chemin de Vigne, de eennalaatste strook van de wedstrijd, werd er in het peloton hard doorgetrokken, waardoor Dylan Groenewegen in verlegenheid werd gebracht en de hoofdmacht moest laten rijden. Na deze strook had de kopgroep een voorsprong van twintig seconden.

In het peloton kon niet gesproken worden van een georganiseerde achtervolging. Verschillende demarrages ontregelden het peloton. Valentin Madouas (Groupama-FDJ) reed snoeihard weg, en kreeg een select groepje in zijn wiel. Daarbij zat ook Démare, de sprinter van Groupama. De Fransman was een van de weinige sprinters die de heuveltjes en de gravelstroken goed verteerde. Stuyven en Bob Jungels zaten ook mee. Voorin begaf de band van Frison het. Hij moest geholpen worden door de neutrale wagens, en verloor aansluiting met de overige koplopers. Een hard gelag voor hen, maar al helemaal voor Frison zelf.

Madouas leek het gat niet dicht te krijgen met het duo voorin, zo zag ook Démare. De Franse sprinter demarreerde met nog tien kilometer te gaan en kreeg Stuyven met zich mee. Samen probeerden ze het gat met de koplopers, dat teruggelopen was tot vijftien seconden, te dichten. Dit bolwerken bleek alleen een lastige opgave. Kilometers lang vochten de duo's tegen elkaar. Het peloton, dat 48 seconden achterstand had op de koplopers, deed niet meer mee voor de overwinning.

Bij ingang van de laatste kilometer hadden Stuyven en Démare nog maar zes seconden achterstand op Dewulf en Bonnamour. De wedstrijd eindigde in een ware climax, waarin er hard doorgereden moest worden door beide duo's. Met nog vierhonderd meter te rijden sloten Démare en Stuyven aan bij de koplopers. De renner van Groupama ging als eerste aan, werd bijna gepareerd door Bonnamour en Stuyven, maar hield sterk stand en schreef Parijs-Tours op zijn naam.