Peters soleert onbedoeld naar overwinning: 'Wilde Cosnefroy tactisch helpen'

Waar Benoit Cosnefroy namens AG2R Citroën verwacht werd in de finale van de Trofeo Laigueglia, gold dat iets minder voor Nans Peters. De Franse aanvaller won de wedstrijd na een solo van dertig kilometer. ‘De regen maakte het lastiger voor de achtervolgers en daar profiteerde ik van.’

De aanval van Peters was niet zozeer bedoeld om zelf te winnen. ‘We hadden Cosnefroy als onze belangrijkste troef om uit te spelen, maar al na de eerste ronde op het lokale circuit beseften we dat de afdaling beslissend kon zijn. En dat bleek ook het geval. Ik voelde mij erg goed en wilde Benoît tactisch helpen. Ik besloot daarom om aan te vallen met nog dertig kilometer te gaan’, citeert Spaziociclismo Peters na afloop.

De aanval van Peters bleek uiteindelijk niet bij te dragen aan de kansen van zijn kopman. AG2R was namelijk in overtal vertegenwoordigd in de achtervolgende groep en kon zodoende de achtervolging ontregelen. ‘Elke kilometer kreeg ik meer vertrouwen, vooral in de afdaling. De regen maakte het lastiger voor de achtervolgers en daar profiteerde ik van.’

‘Ik zei tegen mezelf dat ik een tijdrit moest rijden, zonder na te denken over wat er achter mij gebeurde’, besluit Peters. De Fransman wint niet vaak, maar als die wint dan is het ook gelijk een mooie koers. Zo zullen vele collega’s jaloers kijken naar de Tour-etappe (2020) en Giro-etappe (2019) die op zijn palmares staan. Met de Trofeo Laigueglia prijkt er nu ook een eendagskoers op de lijst van zeges van Peters.

In een persbericht vertelde Peters dat de overwinning als een opluchting kwam. ‘Ik heb twee ingewikkelde seizoenen achter de rug, dus het is een opluchting om weer te winnen. Er was veerkracht voor nodig, ik heb nooit opgegeven’, aldus de coureur, die tijdens de voorbereiding voor een andere aanpak koos.

’Deze winter wilde ik iets nieuws. Ik veranderde van coach, begon vroeger te trainen. Het werpt zijn vruchten af.’ Peters verblijft ook de komende weken in Italië. ‘Nu trek ik richting de Strade Bianche (4 maart) en Tirreno-Adriatico (6-12 maart). Ik hou ervan als de wedstrijden elkaar opvolgen; we moeten het juiste momentum benutten.’