Pogacars aanval op 100 kilometer op WK leverde veel stress op bij Sloveen: 'Was heel bang ingehaald te worden'

Tadej Pogačar kijkt met een brede glimlach terug op zijn indrukwekkende seizoen van 2024. Tijdens het Trento Sportfestival vertelde hij openhartig over zijn keuzes en prestaties, waaronder zijn historische dubbel in de Giro en Tour. Ook ging het over het WK en koerstactiek: 'Er moet ruimte zijn om het koersinstinct te volgen'.

Pogačar lijkt soms geen rem te hebben: hij raakt niet vermoeid en wint zijn races vaak met schijnbaar gemak. Als iemand alle grote rondes in één seizoen zou kunnen winnen, is hij het wel. 'Het is zeker door mijn hoofd gegaan om alle drie te doen', vertelde Pogačar eerlijk. Maar de combinatie met de Olympische Spelen en het Wereldkampioenschap maakte dat plan praktisch onmogelijk. 'Naar de Vuelta gaan betekende dat ik de Olympische Spelen moest overslaan, en het was haast onmogelijk om mijn vorm zo lang vast te houden. Het doel was de wereldkampioenstrui, en dat is gelukt. Alle beslissingen die ik dit jaar heb genomen waren juist, daardoor heb ik al mijn doelen van dit jaar weten te halen: de Giro, de Tour en het WK.'

Pogačar's ambitie om zowel de Giro als de Tour te winnen kwam al in december 2023 naar voren en was absoluut geen gemakkelijke opgave. Een goede voorbereiding was essentieel. 'In december, toen we besloten om voor zowel de Giro als de Tour te gaan, hadden we al in gedachten om beide te winnen. Maar we deden het rustig aan, met voorzorgsmaatregelen zoals niet te veel koersen voor de Giro en goede trainingskampen.'

De Giro zelf leek de superster haast zonder moeite te winnen, iets wat Pogačar zelf toegaf: 'Tijdens de Giro waren er wel wat lastige momenten, maar het ging toch vrij gemakkelijk. Misschien voelde ik me één dag wat minder en liet ik me toen niet echt zien, maar tijdens de andere dagen voelde ik me vooral heel sterk.' Tijdens zijn trainingskamp voor de Tour in Isola voelde hij zich elke dag beter en na de eerste week in de Tour wist Pogačar genoeg: hij kon ook de Tour winnen. Zo gezegd, zo gedaan. De etappe naar Plateau de Beille in de Tour de France was volgens Pogačar misschien wel zijn beste etappe ooit.

Hoewel zijn Giro- en Tourzeges indrukwekkend waren, was de wereldtitel misschien wel zijn zwaarste gevecht. 'Tijdens het WK heb ik echt de limiet van mijn lichaam en geest opgezocht', gaf Pogačar toe. De angst om ingehaald te worden speelde continu door zijn hoofd. 'In de laatste ronde telde ik elke meter naar de top van de klim. Ik was de hele tijd bang dat ze me zouden inhalen.' Hij noemde zijn actie na afloop ‘dom’.

Je vraagt je soms af wat Pogačar op zulke momenten denkt, maar dat is eigenlijk heel simpel als je hem hoort praten. 'Ik bekijk absoluut parcoursen, bedenk hoe de koers zich kan ontvouwen en wat mogelijke tactieken kunnen zijn. Maar ik zeg nooit: dit is de tactiek en zo moeten we het doen. Er zijn altijd meerdere manieren en er moet ruimte zijn om het koersinstinct te volgen. In het wielrennen zijn er vele manieren om een koers te winnen, dus je moet altijd openstaan voor onvoorziene gebeurtenissen in de koers en daarop inspelen.' Open-minded zoals we dan tegenwoordig noemen, zo zal Pogacar ook volgend jaar weer door het peloton koersen.