Richie
Porte
beëindigde na het afgelopen seizoen zijn profcarrière. In gesprek met
L’Equipe spreekt hij openhartig over zijn lange carrière, die bestond uit mooie
overwinningen, maar ook tegenvallers, vooral in de grote ronden. ‘Ik
had nooit die houding van win or die.’
Porte
won gedurende zijn loopbaan grote rittenkoersen, zoals Parijs-Nice, de Ronde
van Zwitserland en het Critérium du Dauphiné. In de grote rondes wist hij de
verwachtingen daarentegen vaak niet waar te maken. Zijn derde plek in de Tour
de France van 2020 was daarop de uitzondering.
'Het was vermoeiend om in de bus te zitten en jonge renners te horen praten over koolhydraten en eiwitten.'
- Richie PorteDat
het Porte niet vaker lukte om topprestaties in de grote ronden te leveren, lag
volgens hem aan een gebrek aan zelfvertrouwen. ‘Ik heb altijd getwijfeld over
mijn capaciteiten. Zo ben ik nu eenmaal. Ik heb een vrij laag zelfbeeld, ik zag
mezelf nooit als een van de beste renners. Ik dacht de hele tijd over de dingen
na. Mijn beste dagen waren vaak na een lekke band op een slecht moment of een
valpartij aan het begin van de dag, dan was het gewoon alles of niets.’
Daarnaast wilde Porte
niet mee in het opzoeken van de limiet, vooral wat gewicht betreft. ‘Het was
vermoeiend om in de bus te zitten en jonge renners te horen praten over
koolhydraten en eiwitten. Ik ben altijd beter geweest als ik een kilo boven
mijn veronderstelde wedstrijdgewicht zat, omdat ik me dan beter voelde. Je kan dat menselijke element niet ontkennen, je moet
je klaar voelen om de strijd aan te gaan. Neem
Chris Froome, toen hij top was,
of Tadej
Pogacar, die jongens zijn gewoon psychologische beesten.’
Porte: 'Misschien liet ik me te veel beïnvloeden door andere mensen'
Hoewel Porte
niet de grenzen wilde opzoeken wat gewicht betreft, reed hij een groot deel van
zijn loopbaan wel bij Team Sky/INEOS Grenadiers, een ploeg die altijd zoekt
naar details om het verschil te maken. Desondanks ging de renner niet in alles
mee. ‘Ik was nooit het type om mijn eten af te wegen. Als ik een
hamburger en een biertje wilde, ging ik me dat niet ontzeggen.’
Porte koos dus voor een meer
menselijke aanpak, wat hem mogelijk een grote overwinning gekost heeft. ‘Waarschijnlijk
wel, ja. Ik heb om een of andere reden nooit een grote ronde gewonnen. Misschien
liet ik me te veel beïnvloeden door andere mensen of was ik te veel bezig met
wat mensen van me dachten. Ik had nooit die houding van win
or die’, aldus Porte.