Quintana, Vine en Johannessen kijken elkaar het licht uit de ogen, Sepúlveda profiteert in Turkije

Eduardo Sepúlveda heeft de vierde etappe in de Ronde van Turkije gewonnen. Na drie sprintetappes was het in deze rit aan de klimmers van dienst, met een aankomst bovenop Mount Sipylus. Alle ogen waren gericht op enkele grote namen, maar omdat die naar elkaar keken, profiteerde Sepúlveda en reed hij solo naar de top.

Zoals gezegd voor het eerst in deze Ronde van Turkije geen vlakke aankomst en dus hadden andere renners wel oren naar een dagje in de vlucht, dromend van de dagzege. Een sterke kopgroep van acht kreeg uiteindelijk de ruimte, al was dat met frisse tegenzin van het peloton. Simone Bevilacqua (EOLO), Peio Goikoetxea (Euskaltel), Serghei Tvetcov (Wildlife Generation), Elchin Asadov (Sakarya), Feritcan Samli, Oghuzan Tiryaki (beide van Sportoto), Jon Knolle (Saris Rouvy) en Reiner Honig (China Glory) kregen maximaal drie minuten voorgift.

Dat het peloton deze groep iets te gevaarlijk vond, bleek wel uit het feit dat er snel een achtervolging op gang werd gezet. Arkéa-Samsic, Alpecin-Fenix en UnoX Pro Cycling waren de verantwoordelijken. Na vijftig kilometer koers ging het zo hard dat de acht vooraan nog maar twee minuten over hadden. De leiders kregen zo nooit het idee dat er iets te halen viel, helemaal niet toen er nog 1.20 minuten op de teller stond, met nog vijftig kilometer voor de wielen. Toen er bij het ingaan van de laatste twintig kilometer nog een halve minuut over was, gingen Bevilacqua en Goikoetxea voor de dood of de gladiolen.

De twee reden er nog wel even voor, maar waren er op dertien kilometer als laatste twee dan toch ook aan voor de moeite. De blik kon worden gericht op Mount Sipylus, een onregelmatig kreng van 14 kilometer aan 7 procent gemiddeld, met niet al te best asfalt. In de eerste kilometers van de klim was het plots Lotto Soudal dat zich met Jasper De Buyst als gangmaker op kop nestelde, met Harm Vanhoucke die duidelijk plannen had. Het peloton dunde rap uit, het wachten was op een eerste serieuze aanval.

Het was Nicolas Edet van Arkéa die als eerste op de pedalen ging staan. Vanhoucke ging mee, maar het plaagstootje werkte niet. Ook toen Edet nog eens ging staan, werd het gaatje rap weer gedicht, dit keer door Patrick Bevin van Israel-Premier Tech. We hielden een groep van zo'n dertig renners en nog acht kilometer te klimmen. Het was het moment voor Quintana om zich eens te testen. Grote concurrenten Jay Vine (Alpecin) en Anders Halland Johannessen (UnoX) waren keurig mee, alvorens het weer stilviel. Quintana koos een volgend steil stukje uit om nog eens te gaan, maar andermaal reed hij niemand uit het wiel. Ook Xianjing Lyu van China Glory was knap mee.

Op de steeds mindere wegen - met veel steenslag en scheuren in de weg - nam Bevin uiteindelijk het heft in handen. Hij hield het tempo strak, zodat aanvallen wat ontmoedigd werd. Hij had nog iets meer dan tien renners in z'n wiel en niemand slaagde erin om echt een aanval te plaatsen waar wat achter zat. Bevin was opvallend genoeg de eerste die de boel in de laatste vijf kilometer serieus uit elkaar reed. In de onregelmatige slotfase was het steeds meer naar elkaar kijken en minder hard fietsen, wie kon profiteren?

Het was Sepúlveda die 'dankjewel' zei tegen Quintana en consorten en wegreed van het pokergroepje. Hij sloeg in korte tijd een serieuze kloof op wegen, die steeds meer op gravel leken. In Argentinië heb je er daar wel meer van, dus voelde Sepúlveda zich als een vis in het water. Bij het ingaan van de laatste drie kilometer had hij twintig seconden op de groep-Quintana. Adne van Engelen van Bike Aid reed er nog knap tussen, al kreeg hij nooit een groot gat richting het groepje achter hem. Sepúlveda hield wel knap stand.

Bevin bleef een strak tempo rijden, hij was niet van het explosieve soort. Op die manier moest Sepúlveda tot aan de meet door blijven trappen, al bleven aanvallen van Quintana, Vine en Johannessen uit. Het was voorzichtigheid troef, waardoor de Argentijn aan de leiding van de wedstrijd de handen in de lucht mocht steken voor een indrukwekkende etappezege. Bevin kreeg een tweede plaats in het sprintje erachter als beloning.