Vader Adrie van der Poel ziet Mathieu zijn 'strafste nummer ooit' in een 'flitske'

Adrie van der Poel zag thuis op televisie hoe zijn zoon Mathieu op machtige wijze Milaan-Sanremo won. Waar de aanval op Poggio veel indruk maakte, is het maar de vraag of Adrie die gezien heeft. Hij keek namelijk maar af en toe, maar om te zien dat zijn zoon goed was, had hij aan een ‘flitske’ wel genoeg. ‘Er zat ‘stamp’ op.’

Waar de moeder en vriendin van Van der Poel ter plekke waren, was vader Adrie gewoon thuis. ‘Ik ben rustig thuisgebleven. En heb het op mijn manier beleefd. Die manier was niet zoals veel wielervolgers gekluisterd aan de beeldbuis zitten. ‘Ik zag relatief weinig, af en toe ‘flitskes’. En maakte dat ik de hele dag door wat dingen te doen had’, vertelt hij aan Het Laatste Nieuws.

Het antwoord van Van der Poel mag menigeen dan verbazen, hij heeft er zijn redenen voor. ‘Liever ben ik zelf actief op zo’n koers dan dat ik er thuis naar kijk in de zetel of aan de start en finish. Je eigen zoon die daar rijdt. Als favoriet dan nog. Ik denk dat dat moeilijk voor te stellen is wat dat betekent. Je weet ook: er kan van alles gebeuren. En het is niet de makkelijkste wedstrijd om te winnen. En... wel ja, euh... voila, ik maak gewoon dat ik iets om handen heb.’

Eén van de ‘flitskes’ die Adrie meekreeg waren de laatste twee kilometer, en die maakten veel indruk op hem. ‘De laatste twee kilometer heb ik zeker gezien! Ik vond het één van zijn sterkste nummertjes ooit. Zeker op het vlakke vond ik hem kalm en stil op de fiets zitten. Er zat ‘stamp’ op, het ging vooruit. Terwijl je op die andere gezichten toch meer verbetenheid zag. Wout, Filippo, Tadej: ze waren duidelijk diep moeten gaan op de Poggio. Het gaat dan niet over een immens verschil, maar ze waren toch iets minder in de finale.’

Voorafgaand waren er twijfels over de conditie van Van der Poel. Zo kon hij in de Strade Bianche en in de heuvelritten van de Tirreno-Adriatico niet zijn stempel op de koers drukken. Adrie vond de twijfels echter wat te kort door de bocht. ‘Ik vond hem in de Strade Bianche al niet slecht. Met zo’n korte voorbereiding en zonder wedstrijdritme was het daar absoluut niet simpel. En in de Tirreno viel mij vooral de enorme rust op die hij uitstraalde. Oké, het liep niet zoals het moest. Ik zag ook wel fragmenten van hem waarbij ik dacht: Oké, dit komt goed.’

Door Wout van Aert en Johan Bruyneel werd geopperd dat Van der Poel verstoppertje speelde, maar dat betwist Adrie. ‘Hij had die rittenkoers gewoon nodig om op zijn beste niveau te geraken. Dat werd té weinig belicht. Uiteindelijk was het ook een juiste beslissing van de ploeg om hem nadien in Italië te houden. Het wierp zijn vruchten af.’

Met Milaan-Sanremo is het klassieke voorjaar echt op gang geschoten. De komende week volgen alweer belangrijke koersen op Vlaamse wegen. ‘Of we straks een nóg sterkere Mathieu aan het werk zullen zien? Misschien kan er nog wel een heel klein beetje bij, ja. Op welke manier ook. Door het inbouwen van extra rust of training, dat zullen de cijfertjes moeten uitwijzen. En wie weet wat er dan allemaal mogelijk wordt. Feit is: déze heeft hij alvast beet. Het zal hem de nodige rust schenken en anders doen koersen. Meer relaxed. Want zijn voorjaar kan sowieso al niet meer stuk.’