Vendrame maakt droom waar met ritzege in etappe 12 Giro, Bennett derde

Andrea Vendrame heeft de twaalfde etappe van de Giro d’Italia gewonnen. Hij maakte deel uit van een kopgroep van zestien renners die in de bergetappe alle ruimte van het peloton kreeg om voor de ritzege te strijden. In de finale ontsnapte de Italiaan met drie andere renners en bleek hij uiteindelijk de sterkste.

Vooraan hadden ze er geen boodschap aan. Terwijl de één na de ander instapte, bleef men in het peloton aanvallen. Ook interessante namen zoals Rémi Cavagna, Peter Sagan en Davide Formolo megden zich in de debatten, maar zij kwamen niet weg. Pas vlak voor de eerste klim van de dag - na dik zestig kilometer - slaagden er vijftien renners in om weg te komen. Hun namen: Natnael Tesfazion en Simone Ravanelli (Androni), Gianluca Brambilla (Trek-Segafredo), Mikkel Honoré (DQS) , Chris Hamilton (DSM) , Vincenzo Albanese (EOLO), Diego Ulissi (UAE), Andrea Vendrame (AG2R Citroën), George Bennett (Jumbo-Visma), Victor Campenaerts (Qhubeka ASSOS), Geoffrey Bouchard (AG2R Citroën), Giovanni Visconti (Bardiani), Nicolas Edet (Cofidis), Simone Petilli (Intermarché), Guy Niv (Israel Start-Up Nation) en Dries De Bondt (Alpecin-Fenix).

Het peloton vond het helemaal prima, onder leiding van INEOS Grenadiers werden alle beklimmingen rustig omhoog gereden. Het was de uitgelezen kans voor Bouchard om vooraan zijn bergtrui steviger om de schouders te nemen. Op alle cols kwam hij als eerste boven, waarmee hij voorlopig wel even in het blauw te bewonderen zal zijn. De kopgroep werkte verder goed samen, al hadden meerdere mannen het lastig bergop. Eigenlijk was er heel lang sprake van een status quo, tot aan de laatste klim van de dag. Aan de voet van deze Passo del Carnaio hadden de koplopers twaalf minuten voorsprong op het peloton. Ze konden dus zelfs nog even een bakje doen en een kaartje leggen, de dagzege was voor hen.

Op 23 kilometer van de meet begon de laatste hindernis en het was Brambilla die als eerste aanviel. De kleine klimmer van Trek maakte brokken, want er konden slechts vijf renners zijn wiel houden: Hamilton, Bennett, Vendrame, Visconti en Edet. Nadat Bennett het had geprobeerd, sloeg Vendrame een mooi gat. Bij de vijf achtervolgers hadden Visconti en Edet het al gauw moeilijk, waardoor de natuurlijke selectie doorzette. Vendrame voorop, Bennet, Hamilton en Brambilla er kort achter. De top van de klim lag op 10,5 kilometer van de streep, dus er was nog niets verloren voor de achtervolgers. Vendrame haalde overigens niet eens solo de top, want Hamilton viel vlak onder de top aan en kwam zo bij de Italiaan van AG2R.

De vier waren aan elkaar gewaagd en zo rondden zij de top van de slotklim gezamenlijk, met andere achtervolgers toch wel definitief uitgeschakeld voor de dagzege. Het leek erop dat de klassementsrenners een snipperdag namen, maar op de laatste klim besloot Giulio Ciccone toch aan te vallen. Hij kreeg daarbij hulp van zijn ploeggenoot Vincenzo Nibali. INEOS Grenadiers stond de twee echter weinig ruimte toe en uiteindelijk was het Bernal die hen persoonlijk terugpakte.

Vooraan doken Brmabilla, Bennett, Hamilton en Vendrame gezamenlijk de afdaling in. De vier wisten elkaar bergop niet te lossen, maar op het vlakke viel dan de beslissing. Bennett en Brambilla waren meer met elkaar bezig, waardoor Vendrame en Hamilton met nog twee kilometer te gaan wisten weg te rijden. De twee mochten vervolgens sprinten om de zege. Vendrame was op papier de veel snellere en dat bleek. De Italiaan ging met veel vertrouwen de sprint vanaf de kop aan en klopte Hamilton met overmacht.

Ruim achter de vluchters kwamen de meeste klassementsrenners gezamenlijk binnen. Nibali was namelijk nog zeven seconden eerder binnen gekomen. De renner van Trek-Segafredo nam in de afdaling van de laatste klim de nodige risico's en dat werd met een kleine voorsprong aan de finish beloond.