Na een horrorcrash in Parijs-Nice keerde Michael Matthews wonderbaarlijk snel terug met een twaalfde plaats in Milaan-Sanremo, om vervolgens doodleuk twee etappes te winnen in de Ronde van Catalonië. En dat terwijl de Australiër zelf vooral blij is dat hij nog leeft. Zondag debuteert hij, zonder verwachtingen in de Ronde van Vlaanderen. Twee breukjes in de rechter oogkas, een gebroken voortand, zeven hechtingen in de lip, zeven in een wenkbrauw, nog zeven in het ooglid en een hersenschudding. Dat was de diagnose na een zware val van Matthews in
Parijs-Nice. Een rukwind smeet hem tegen de ploegwagen en deed hem over de kop slaan. ‘Ik ben blij dat ik er nog ben. Het is één zwart gat. Misschien maar goed ook, nu kan ik koersen met een vrij hoofd’, zegt Matthews tegen
Het Laatste Nieuws.Via
een Zwift-test bewees hij klaar te zijn voor
Milaan-Sanremo, amper twee weken nadat hij voor dood op het asfalt smakte. ‘Ik was heel onzeker, maar nam me voor het beste ervan te maken. Op de Poggio kon ik het tempo niet aan en in de afdaling was ik een beetje duizelig, waardoor ik niet de normale risico’s nam. Het kostte me de aansluiting.’ Last van zijn blessures heeft hij echter amper. ‘Alleen als ik voluit ga voel ik het nog een beetje.’
Matthews: 'In Spanje heb ik een nieuwe pijngrens gecreëerd'
In
Spanje sprintte hij tweemaal naar de winst. ‘Maar daar heb ik heel diep voor moeten gaan. Ik denk dat ik een nieuwe pijngrens gecreëerd heb’, aldus Matthews, die nu toeleeft naar zijn debuut in de
Ronde van Vlaanderen. ‘Ik verwacht er weinig van en heb geen echte doelen. Ik ben gewoon blij om aan de start te kunnen staan. Ik voel me als een kind in een snoepwinkel.’ (Foto: Team Sunweb / Cor Vos)