Filippo Ganna

Filippo Ganna is een Italiaanse toptijdrijder van INEOS Grenadiers. Al op zeer jonge leeftijd is hij van wereldklasse in deze discipline. In de Leiderstrui verzamelt al het nieuws over Ganna en houdt tevens zijn biografie bij.

Al vroeg had men door dat Ganna een sterke tijdrijder was. In zijn jeugd won hij verschillende kampioenschappen en deed hij met de besten mee in internationale wedstrijden. Dat hij meer kan dan alleen tijdrijden, bewees hij door in 2016 Parijs-Roubaix voor beloften te winnen. Mede door deze uitstekende prestaties debuteerde hij in 2017 in het profpeloton bij UAE Team Emirates. 

In het eerste jaar bij UAE Team Emirates behaalde hij een aantal verdienstelijke ereplaatsen in verschillende tijdritten. Hij werd 5e in de Tour of California, 12e op het nationaal kampioenschap en 9e op het Europees kampioenschap. In 2018 ontwikkelde hij zich verder en wist in zijn eerste koers, de Ronde van San Juan, meteen tweede te worden in de tijdrit en de witte trui te veroveren. Op de tijdrit bij het nationaal kampioenschap eindigde hij op de tweede plek, met twee seconden achterstand op winnaar Gianni Moscon.

Zijn goede prestaties waren ook Team INEOS niet onopgemerkt gebleven. Het Britse team contracteerde hem in 2019 en in de eerste wedstrijd van het jaar boekte hij meteen een overwinning in een individuele tijdrit in de Tour de La Provence. Hij bleef Sebastian Langeveld negen seconden voor. Daarna eindigde hij als vijfde in de tijdrit in de Tirreno-Adriatico en als derde in de Ronde van Romandië. Vervolgens won hij het nationaal kampioenschap tijdrijden en een tijdrit in de BinckBank Tour. Op het wereldkampioenschap in Harrogate eindigde hij als derde achter winnaar Rohan Dennis en Remco Evenepoel.

Dat de stap naar Team INEOS geen verkeerde was, bleek al in zijn eerste jaar. In 2020 deed hij er nog een schepje bovenop, of wat heet, een flinke schep. Na de coronabreak wist hij geen tijdrit meer te verliezen. Eerst verdedigde hij zijn nationale titel door zijn landgenoten veel te snel af te zijn. Vervolgens won hij de afsluitende tijdrit in de Tirreno-Adriatico en reed hij Wout Van Aert en Stefan Küng naar het zilver en brons op het WK in Imola. Het was een fraai begin, wat een fantastisch vervolg kreeg in de Giro d’Italia.

De Giro d’Italia betekende uiteindelijk een wonderronde voor de Britse ploeg. Teo Geoghegan Hart was de grote verassing, door na het wegvallen van ploeggenoot Geraint Thomas, de eindoverwinning te pakken. Bijna net zo knap was de prestatie die Ganna zelf leverde tijdens deze bijzondere Giro d’Italia, die bijna werd gewonnen door de Nederlander Wilco Kelderman.

Ganna presteerde het om vier overwinningen te pakken, drie in de tijdrit en zelfs een etappe in de bergen. Hij declasseerde zijn concurrenten in elke tijdrit, maar de overwinning die het meeste in het oog sprong was zijn overwinning in de vijfde etappe. Daarin bleek hij met aankomst bergop de sterkste van een omvangrijke kopgroep. Hierin bewees hij dat hij niet alleen hard tegen de klok kan rijden, maar ook tegen andere renners. 

In 2021 bevestigde Ganna in de Giro met twee klinkende tijdritzeges. Op de Olympische Spelen in Tokio viel hij buiten de medailles op een heuvalachtig parcours, maar op het WK in België herstelde hij die tegenslag. Ganna versloeg thuisfavorieten Wout van Aert en Filippo Ganna en denderde naar een nieuwe wereldtitel, nadat hij eerder op het EK in eigen land nog geklopt werd door Stefan Küng. Voor 2022 liet Ganna weten zich voor het eerst ook op de klassiekers te richten... 

Op de weg lukte niet veel voor Ganna in 2022. Van zijn ambities in de klassiekers kwam niet veel met een 51e plek in Milaan-San Remo en een 35e plaats in Parijs-Roubaix. Ganna werd Italiaans kampioen tijdrijden maar in de Tour vielen de prestaties tegen met een vierde en vijfde plaats in de tijdritten. Op het Europees kampioenschap was brons het hoogst haalbare. Het WK liep uit op een deceptie: Ganna kon niet overtuigen en werd zevende en was dus wereldkampioen af. Op de baan ging het beter: op het WK pakte hij goud op de individuele achtervolging in een nieuw wereldrecord. Daarnaast was het tijd voor een aanval op het werelduurrecord. Ganna verpulverde het oude record van Dan Bigham en reed liefst 56,792 kilometer in het Zwitserse Grenchen.

In 2023 wenste Ganna zich nog meer toe te spitsen op het klassieke werk, wat hem geen windeieren opleverde. De Italiaan eindigde na Mathieu van der Poel als tweede in Milaan-Sanremo en reed ook beresterk in Parijs-Roubaix, met een zesde plek als resultaat. Vervolgens ging de focus op de Giro d'Italia, maar daar was Remco Evenepoel in de openingstijdrit te sterk en moest Ganna de ronde na zeven dagen verlaten met corona. 

Diezelfde Evenepoel was de hardrijder uit Verbania ook te snel af op het WK tegen de klok in het Schotse Glasgow, maar Ganna liet zich nog niet uit het veld slaan: in de Vuelta-tijdrit kon hij Evenepoel op zijn beurt wél kloppen, terwijl hij zichzelf in de Spaanse ronde ook ontdekte als sprinter. Hij wist geen spurt succesvol af te ronden, maar eindigde wel driemaal als tweede. 

In 2024 ging het moeizaam voor Ganna. Hij won slechts drie keer, waaronder wel een tijdrit in de Giro d'Italia. Hij sloeg het voorjaar over, maar op de momenten dat het moest, stond Ganna er. Hij pakte zilver op de Olympische Spelen en het WK, al werd hij beide keren wel verslagen door Remco Evenepoel. Het was het teken dat het anders moest voor Ganna: eind 2024 zei hij zich niet meer te focussen op de baan. Het roer moest om, en zijn prestaties op de weg moesten beter.