IDL Neo | Is Ganna’s landgenoot Milan de volgende Italiaanse sneltrein op de weg?

Elk jaar wagen nieuwe talenten, jong of als laatbloeier, de overstap naar de top van het wielrennen. Sommigen zullen slagen en eeuwige wielerglorie vergaren, anderen zullen misschien ambities bij moeten stellen en zich in een dienende rol moeten plaatsen en een paar zijn na een jaar alweer weg. In de Leiderstrui licht verschillende van deze renners voor je uit. Vandaag: Jonathan Milan - Bahrain Victorious.

Dat het baanwielrennen als opleiding of combinatie prima samengaat met het wegwielrennen heeft het verleden al bewezen. Vanuit Nederlands oogpunt zijn Niki Terpstra en Kirsten Wild wat dat betreft mooie voorbeelden. Het meest spraakmakende voorbeeld is echter misschien wel de Italiaan Filippo Ganna, die - voordat hij zich vestigde als het ultieme powerhouse van het huidige wegwielrennen - vooral imponeerde op de achtervolgings-onderdelen van de baan.

Waar Ganna al vanaf 2016 begon met het verzamelen van een indrukwekkend aantal medailles op de EK’s- en WK’s baan, duurde het wat langer voordat hij zich ontbolsterde op de weg. Sinds 2020 is de Italiaan echter de grote tijdritkoning en zelfs in Giro-etappes door het middengebergte kan hij vanuit de kopgroep lichtgewichten pijn doen op hun terrein. De volgende baanrevelatie die ook op de weg hoopt te imponeren, dient zich intussen met Jonathan Milan alweer aan.

Waar een simpele copy-paste van Ganna zijn loopbaan Milan zal aanspreken, is dat uiteraard niet realistisch. Desalniettemin toont de ontwikkeling van Milan voorlopig sterke raakvlakken met die van Ganna. Net als zijn landgenoot komt Milan uit op de baan op dezelfde onderdelen: de individuele- en ploegenachtervolging. Bovendien doet hij dat net als Ganna niet in de luwte, maar op de voorgrond met topprestaties.

Zo diende Milan zich tijdens het WK baanwielrennen 2020 al aan als lid van de Italiaanse ploegenachtervolging. Zij behaalden destijds in Berlijn een bronzen plak. Op het EK van dat jaar scoorde Milan ook individueel op de achtervolging met een zilveren medaille achter Ivo Oliveira (renner bij UAE Team Emirates). Voor de toen 20-jarige Italiaan waren dat mooie prestaties, het zou in 2021 echter alleen maar mooier worden.

2021, het jaar waarin Milan ook profrenner werd bij Bahrain Victorious. De focus lag daarentegen vooral op de baan, vanwege de Olympische Spelen, die door de welbekende pandemie een jaar naar achteren werden gehaald. De weg was voor Milan dus van geen belang en alles stond dus in het teken van het olympische baantoernooi, waar hij een medaille kon winnen op de ploegenachtervolging, daar de individuele variant helaas niet olympisch was.

De kans van de Italianen en dus Milan op een medaille was groot, zeker met de aanwezigheid van Ganna. Toch vonden ze in Denemarken een geduchte en misschien wel betere tegenstander in de strijd om het goud. Het voorwerk deden de Italianen alvast voortreffelijk door zich voor de finale te kwalificeren, waar ze het zoals verwacht tegen de Denen moesten opnemen, die via de jurytafel de finale behaalden. Eén van de Deense renners knalde in de halve finale namelijk op een geloste Brit, waardoor ze geen tijd konden noteren.

De finale liep uit op een bloedstollende strijd, waarin de Denen leken te winnen. Oermens Ganna bracht daar echter verandering in met een imposante inspanning, waardoor het goud naar Italië ging en Milan zich dus olympisch kampioen mag noemen. Milan maakte het jaar vervolgens nog mooier door Europees kampioen te worden op de Individuele Achtervolging en wereldkampioen op de Ploegenachtervolging in Roubaix, waar hij ook tweede werd op het individuele nummer. Hij versloeg bij die laatste prestatie zelfs zijn landgenoot Ganna. Helemaal onaantastbaar is Ganna in eigen land dus niet meer op de Achtervolging.

Intussen heeft Milan dus een aardige verzameling aan medailles op de achtervolging-nummers en zal de aandacht ook beetje bij beetje meer naar de weg gaan, want ook daar wil de Italiaan zijn talent bewijzen. Hij ziet zichzelf alvast als een complete renner. ‘Ik ben een atleet die zowel sterk is in de massasprints als in de tijdrit, en ook de middellange beklimmingen gaan mij goed af. Mijn zwakte zijn de lange beklimmingen’, vertelde Milan in 2020 aan U23 Cycling Zone.

Milan ziet zichzelf dus als een tijdrijder, een goede sprinter, die relatief goed bergop kan. Prestaties uit het verleden staven dat gedeeltelijk. Zo veroverde hij vorig jaar de nationale beloftentitel in het tijdrijden met ruime voorsprong, op onder andere Trek-Segafredo-renner Antonio Tiberi, die in 2019 wereldkampioen tijdrijden bij de junioren werd. Op het EK werd hij vervolgens vijfde. Achter grote talenten als Andreas Leknessund, Stefan Bissegger, Ilan van Wilder en Tom Pidcock was dat allesbehalve een schande.

Ook als sprinter heeft Milan flink wat potentie. Hij versloeg in de vijfde etappe van de Baby Giro 2020 namelijk Jake Stewart en Jordi Meeus. Twee talenten die zich dit jaar meermaals aan het front hebben getoond in de groepspurts. Verder werd Milan dit jaar in de derde rit van de Settimana Ciclistica Italiana tweede achter Pascal Ackermann, waar hij finishte voor Elia Viviani, Rudy Barbier en Jakup Mareczko. Kortom, Milan weet zijn mannetje in de sprints wel te staan.

Milan koestert ook ambities voor de klassiekers en dan vooral Parijs-Roubaix, waar hij met zijn bouw (lengte: 1,94 meter) en hardrijderskwaliteiten in potentie wel wat zou moeten kunnen klaarspelen. ‘Ik houd van de Noordelijke klassiekers, mijn favoriet is Parijs-Roubaix. Ik reed daar al eens bij de junioren (37ste) en dat bracht me veel plezier, ook kon ik goed op de kasseien koersen.’ Intussen heeft Milan dit jaar al zijn debuut gemaakt in de profversie. Met de eerste regeneditie in tal van jaren bleek dat een compleet andere opgave dan een schone wielerbaan; Milan had in de uitslag dan ook een DNF’je achter zijn naam.

Volgend jaar zal Milan die prestatie met meer nadruk op het wegwielrennen willen verbeteren, maar de Italiaan stelt in een interview met Il Popolo ook de baanfans gerust. ‘Met de ploeg ga ik mij volgend jaar meer toeleggen op de wegkoersen, terwijl ik altijd blijf dromen van deelname aan Europese- en wereldkampioenschappen op de baan’, aldus Milan, die het powerhouse-gehalte van het Italiaanse wielrennen mogelijk nog meer gestalte zal geven.

Voor meer IDL Neo, klik hier!

Wilbert van der Velde ([email protected])