Wielerjaaroverzicht: Mei | Froome completeert triple ten koste van Dumoulin

maandag, 05 november 2018 om 13:07IDL

doorKasper Hermans

Het wielerseizoen zit er op en dat betekent dat het tijd is om terug te blikken. Van januari tot aan oktober was er volop koers te zien. In de Leiderstrui wil het nog een keer met u herbeleven. Tijd voor de eerste grote ronde van het jaar. We zijn aanbeland bij de maand mei.

Mei stond natuurlijk volledig in het teken van de 102e editie van de Giro d’Italia. Met de grote vraag: hoe zou Dumoulin zich als titelverdediger houden in deze Giro? Hij begon in ieder geval zoals hij een jaar eerder geëindigd was: met roze. De openingstijdrit in Israël werd door de Nederlander gewonnen met een kleine voorsprong op Rohan Dennis, die een dag later via een tussensprint het roze overnam.

Er volgden een paar opwarmritjes met een heersende Elia Viviani in de sprint en Tim Wellens en Enrico Battaglin toonden hun klasse in de heuvels. De strijd om het klassement begon echter pas echt op dag zes, toen er een aankomst bovenop de Etna was gepland. Mitchelton-Scott deelde direct de lakens uit. Johan Esteban Chaves won de etappe voor ploeggenoot Simon Yates die het roze in zijn bezit kreeg. Het was een typisch voorbeeld van verdeel en heers, terwijl de rest van de uitdagers een half minuutje later binnendrupte.

Heersende Yates

Het bleek een startsein voor een dominantie van de Australische formatie. Chaves weet zijn vorm weliswaar niet lang vast te houden, maar Yates was in de bergen ongenaakbaar. Hij leek te winnen waar hij wilde, hoe hij wilde. Alleen op de Zoncolan moest hij zijn meerdere erkennen in landgenoot Chris Froome, die lang een wisselvallige vorm etaleerde. Zelfs in de tijdrit wist Yates de schade op Dumoulin te beperken. De Nederland zag bovendien de ritwinst aan zich voorbijgaan. Rohan Dennis en Tony Martin zijn sneller.

Dus kon Yates met een voorsprong van 56 tellen de laatste reeks bergritten aanvatten. Maar dan bleek al snel dat de glans ineens verdwenen was. Op Prato Nevoso verloor hij een halve minuut op Dumoulin en Froome. Ook Wout Poels, Pello Bilbao, Patrick Konrad en Richard Carapaz gingen sneller omhoog dan de Brit, die uiteindelijk gegangmaakt werd door Mikel Nieve. De dag erna zou het licht helemaal uitgaan.

Kentering op de Finestre

Op de Finestre nam Sky ouderwets het heft in handen en al redelijk vroeg lost Yates. De trotse leider in het roze kwam amper nog vooruit. Hij zou uiteindelijk zelfs de top twintig uit vallen. Heel even leek alles in het voordeel van Dumoulin uit te draaien, maar dan gaat Froome er solo vandoor. Er was geen directe reden tot paniek, want de Limburger had een ruime voorsprong op zijn rivaal. Het ging echter fout na de klim. Dumoulin had na het oprijden van de Finestre Thibaut Pinot, Carapaz en Miguel Ángel López in zijn wiel. De twee Zuid-Amerikanen zijn met elkaar in strijd voor het wit en gunnen elkaar weinig. Ze besloten daarom om niet mee te rijden – iets dat een week eerder in de achtervolging op Yates ook al het geval was.

Toen Dumoulin en Pinot erachter kwamen dat Pinot zijn ploegmaat Sébastien Reichenbach de eerste achtervolger was en besloten om te wachten. Een slechte keus, zo zou blijken. Want de Zwitser ‘daalde als een oma’, zo liet Dumoulin zich na afloop ontvallen. Eenmaal erbij bleek de motor van Reichenbach bovendien aardig leeg en dus verloor Dumoulin het roze nog voor hij het aanhad. De dag daarop volgde er nog een bergrit, waarin Pinot al snel uit het klassement kukelde vanwege een koortsaanval en uiteindelijk zelfs moest opgeven. Dumoulin probeerde nog wel aan te vallen, maar Froome gaf geen krimp. Hij mocht zijn derde ronde op een rij bijschrijven, dit ondanks al onrust die er de hele Giro rondom zijn persoon was vanwege de salbutamolkwestie. Dumoulin bevestigde nog maar eens zijn vorm. Met López completeerde hij het podium.

Bernal aan de top

Buiten de Giro om bewees de piepjonge Egan Bernal nog maar eens zijn klasse. In de Tour of Californië stond er geen maat op hem in de bergen. Natuurlijk was er minder concurrentie dan eerder in Romandië (toen Primoz Roglic won), maar de prestatie die hij neerzette was indrukwekkend. Dat hij in de tijdrit bijna anderhalve minuut moest toegeven op Tejay van Garderen deerde hem geen moment. Antwan Tolhoek liet in Califonrië ook uitstekende vorm zien. Hij werd vierde in de eerst grote bergrit, maar viel door een slechte tijdrit toch uit de top tien.

Een andere WorldTour-koers was er nog in mei. Op de eerste dag van de maand was het al raak voor Alexander Kristoff in Eschborn-Frankfurt. De Noor bleek in de sprint te sterk voor Michael Matthews en Oliver Naesen. Voor het Nederlandse wielersucces in mei – buiten de knappe prestaties van Dumoulin in Italië - moesten wij vooral naar de koersen in het thuisland van Kristoff kijken. Dylan Groenewegen won drie van de vijf etappes in de Tour of Norway, terwijl Fabio Jakobsen in de Tour de Fjords een keer zijn handen in de lucht mocht steken. De neo-prof behaalde voor eind mei al drie overwinningen.

Overzicht koersen in mei + winnaars

1: Eschborn-Frankfurt - Alexander Kristoff
3-6: Tour de Yorkshire - Greg Van Avermaet
4-6: Vuelta Ciclista Comunidad de Madrid - Edgar Pinto
5-27: GIRO D'ITALIA - CHRIS FROOME
8-13: Vierdaagse van Duinkerke - Dimitri Claeys
11-13: Vuelta Aragon - Jaime Roson
13-19: Ronde van Californië - Egan Bernal
16-20: Tour of Norway - Eduard Prades
18-20: Tour de l'Ain - Arthur Vichot
20: Grote Prijs Marcel Kint - Nacer Bouhanni
22-24: Tour des Fjords - Michael Albasini
23-27: Baloise Belgium Tour - Jens Keukeleire
27: Boucles de l'Aulne - Châteaulin - Kevin Le Cunff