Discussie rond schijfremmen laait op na ongeluk van Anrooij

‘Of bij hem door het ongeluk van Van Anrooij de angst voor de schijfremmen weer naar boven is gekomen?’, vroeg wielerjournalist Ad Pertijs aan Joris Nieuwenhuis van Team DSM. Die schudde voorafgaand aan de wekelijkse crosstraining in Alphen het hoofd. ‘Nee, nooit gehad ook.’ Hij wijst de journalist op onderdelen van zijn fiets die bij een val minstens zo gevaarlijk zijn. Spaken waar je niet tussen moet komen met je vinger. Tandwielbladen. De uiteinden van het stuur. De stuurpen. ‘Je kunt je overal aan bezeren.’ Nieuwenhuis ziet wat de Zeeuwse Van Anrooij is overkomen als een incident.

Bobbie Traksel, voorman van de rennersvakbond VVBW: ‘Ik denk dat je in het huidige peloton geen renner vindt die iemand kent die gewond is geraakt door een schijfrem.’ Traksel was er in 2013 bij toen de schijfrem voor het eerst werd geïntroduceerd in het veldrijden en later in 2016 op de weg. ‘Er was toen wel de angst dat die dingen als messen zouden werken in een valpartij. Maar de discussie op de weg ging toch voornamelijk over het verschil in remkracht, die voor gevaarlijke situatie kon zorgen. Met schijfremmen kun je veel harder remmen. Je voelt je er ook veiliger door op de fiets.’

Toen al wees Hennie Stamsnijder, marketingmanager bij Shimano, er op dat schijfremmen geen messen zijn. ‘Ze zijn niet scherp, omdat ze afgerond zijn geslepen.’ Hij bracht voor de ogen van de voorzitter van de UCI met blote handen een draaiende schijfrem tot stilstand. ‘Daarmee was de discussie toen beëindigd.’ Na de val zondag van Van Anrooij is de angst weer opgelaaid. Teammanager Sven Nijs had nog nooit zoiets ergs gezien. Stamsnijder vindt het nu ook allemaal kolder. ‘Ik word er zo moe van’, laat hij aan BN De Stem weten.