Manon Bakker kon haar zege in Val di Sole afgelopen
weekeinde geen direct gevolg geven. De dame uit Flevoland van Crelan-Corendon
vond in Herentals en Namen niet echt parcoursen op haar maat, waardoor ze
uiteindelijk genoegen moest nemen met een respectievelijk zesde en dertiende
stek.
In de Leiderstrui sprak wel nog met haar over die knappe zege in
Italië!
Allereerst: het meest verterende beeld van dit crossweekeinde
kwam van Bakker. Zelf kwam ze al niet supertevreden over de meet in Namen, maar
toen ze even later Zoe Backstedt – zojuist 26e geworden op zeven
minuten van winnares Ceylin del Carmen Alvarado – in tranen zag staan besloot
ze naar de jonge Britse toe te gaan om haar te troosten.
‘Jouw tijd komt nog wel’, vertrouwde Bakker de snikkende
Backstedt toe. ‘Dit zijn heel specifieke parcoursen. Als het wat technischer
wordt, doe je vanzelfsprekend vooraan mee.’ Het toptalent knapte vervolgens
zichtbaar op van de bemoedigende woorden van haar conculega, waarmee ze toch
wel één van de mooie kenmerken van de kleine veldritwereld toonde.
Er kwam veel op Bakker af na winst in Val di Sole
Nochtans kwam Bakker zelf daags voordien ook al
teleurgesteld over de meet in Herentals, waar ze zesde werd. ‘Ik weet niet wat
ik had, maar op training had ik ook al wat last van maagzuur dat omhoog kwam.
Dat was niet ideaal’, liet ze direct na aankomst weten. ‘En die Skiberg ligt
mij echt niet. Nu was het meer klimwerk dan vorig jaar, wat gewoon niet echt
mijn ding is.’
De Crelan-Corendon-renster kon het vrij snel relativeren,
wetende dat ze amper zes dagen
ervoor haar eerste Wereldbeker won. ‘Het
vertrouwen was na de zege in Val di Sol echt goed, maar nu is het weer een
beetje afgebrokkeld’, zei ze met een glimlach. ‘Het was een drukke week. Er
kwam echt wel veel op me af. Dat was superlief van iedereen, maar op een
gegeven moment dacht ik wel: oké, het mag wel iets rustiger nu.’
‘Ik had het er nog met
Puck Pieterse over. Ik zei tegen
haar: ik ga bijna medelijden met jou en Fem krijgen, als je zoveel wint’,
slingerde Bakker er een mooie anekdote in. Zij klopte Pieterse juist op een
specifiek parcours, maar is de naam Ice Queen dan al op zijn plaats? ‘Ik heb nu
twee keer goed gereden in Val di Sole, maar er zijn natuurlijk nog maar weinig
échte sneeuwcrossen geweest’, corrigeert Bakker ons.
Bakker legt uit wat de cruciale factoren zijn op sneeuw
Toch onderstreept ze haar kwaliteiten op sneeuw. ‘Dat ik in
Val di Sole kon winnen, was voornamelijk het gevolg van een goede combinatie
tussen techniek en durf. Ik vind het ook gewoon heel leuk, en dat maakt het een
stuk makkelijker. Dan ga je er ontspannen in en dat is iets wat wel heel
belangrijk is in de sneeuw.’
‘Het is echt wel anders dan bijvoorbeeld blubber’, verwoordt
ze de manier van rijden over de witte, gladde onderlaag. ‘Bij sneeuw is het
niet per se een kwestie van power leveren, vorige week haalde ik bijvoorbeeld
echt niet mijn hoogste hartslagen. Het is vooral zaak om met lef over het ijs
heen te rijden.’
Dat lef zal ze mogelijk ook
nodig hebben om de Nederlandse WK-selectie te halen. In Tsjechië, waar dat WK
verreden wordt, wil het ook al eens sneeuwen. ‘Tuurlijk speelt Tábor al in mijn
hoofd, maar het is wel Nederland. Of ik mee mag, is nog maar de vraag’, is
Bakker realistisch doch ambitieus. ‘Ik zal mijn visitekaartje wel hebben
afgegeven, maar we hebben zoveel toppers. Het zou gek zijn om als winnares van
een Wereldbeker niet mee te mogen naar het WK, maar uiteindelijk beslist Gerben
de Knegt daarover.
Tom van der Salm (Twitter:
@TomvanderSalm) | e-mail:
[email protected])