Grote doorbraak Ronhaar geeft generatiegenoot Ryan Kamp hoop: ‘Ons talent is vergelijkbaar’

Nog niet zo heel lang geleden lag de veldritwereld aan de voeten van opkomende talenten Pim Ronhaar en Ryan Kamp. De twee werden in één adem genoemd als het ging om de toekomst van het Nederlandse veldrijden, maar hoe anders is dat slechts één á anderhalf jaar later. Waar Ronhaar de stap naar de wereldtop heeft gezet in deze winter, stoeide generatiegenoot en goede vriend Kamp met allerlei problemen. Nadat een groot deel daarvan recent werd opgelost, hoopt Kamp nu de route-Ronhaar te volgen, vertelt hij na het NK aan In de Leiderstrui.

Beide heren schelen een half jaar. Kamp is van 12 december 2000, terwijl Ronhaar op 20 juli 2001 het levenslicht zag. Bij Pauwels Sauzen-Bingoal reden ze in 2020 en 2021 samen en ze verdeelden samen de buit. Zo won Kamp in 2021 het EK en Ronhaar het WK bij de beloften. Bij de junioren werden ze allebei een keer Nederlands kampioen en Kamp ook bij de beloften. Na 2021 koos Ronhaar echter voor de stap naar Baloise Trek Lions, daar Kamp bij Pauwels Sauzen-Bingoal bleef. ‘We hebben bij elkaar in de ploeg gezeten, dus we hebben wel een goede band samen. Dat is natuurlijk wel een beetje verwaterd als je naar verschillende ploegen gaat. Dan heb je wat minder contact, maar we gunnen elkaar zeker het licht in de ogen’, vertelt Kamp over.

De geboren Brabander draait er echter ook niet omheen. Hij vond en vindt het soms best lastig om te zien dat Ronhaar in de afgelopen maanden de stap naar de allerbesten bij de elite-categorie maakte. Hij won twee wereldbekers (in Dendermonde en Dublin) en reed de laatste weken steevast om de podiumplaatsen. Op het NK vocht Ronhaar om goud en zilver, terwijl Kamp op gepaste afstand als vierde over de meet kwam. ‘Het is heel knap hoe hij dit jaar rijdt, al is dat ook wel een bittere pil. Hij krijgt alle aandacht, tekent een mooi contract en alles eromheen. Ik gun hem natuurlijk het beste, maar ik weet dat als hij zulke uitslagen kan rijden, ik dat ook in m’n mars heb. Dat is wel een positieve gedachte.’

Want op het NK zat Kamp naar eigen zeggen verder weg van het podium dan had gehoeven. ‘Ik viel in de eerste bocht al, dat was jammer. Ik denk dat ik toen meteen laatste lag, dus moest ik achtervolgen. Dan weet je al dat het podium er met die drie gasten van Baloise Trek Lions (Ronhaar, Joris Nieuwenhuis en Lars van der Haar, red.) niet meer in gaat zitten. Vierde was het hoogst haalbare, en vervolgens val ik in een bocht met m’n ribben keihard op een paal. Daar had ik serieus last van. Toen ik net was gevallen, was echt even de lucht uit m’n longen en moest ik echt even bekomen. De pijn begint nu op te komen, dus dat zal op dat moment wel de adrenaline zijn geweest, dat ik het verder niet meer zo voelde en toch nog vierde kon worden.’

Kortom: het gaat eigenlijk best goed met Kamp, ook al was dat de afgelopen tijd niet per se terug te zien in de resultaten. Niet zo gek, als je bedenkt dat hij per 1 januari opeens zonder ploeg zat, toen Pauwels Sauzen-Bingoal niet wilde verlengen. Toen er geen nieuw contract in zat, klopte Kamp aan bij Christoph en Philip Roodhooft, ploegleiders van Alpecin-Deceuninck, Crelan-Corendon en CycloCross Reds. Zij kwamen met sponsoren Colnago en Campagnolo over de brug en niet veel later kwam Fenix daar bij. 'In principe ben ik nu een soort van lid van de Roodhooft-clan. De baas van Fenix wilde mij bovendien graag verder helpen, dus voor dit cross-seizoen is het in ieder geval super geregeld. In de zomer gaat het nu hoogstwaarschijnlijk de opleidingsploeg van Alpecin-Deceuninck worden, net als Laurens Sweeck en de rest van de crossers doen. Dat is allemaal nog niet zeker, maar het ziet er wel goed uit. Ik heb weer frisse moraal, er zijn mensen die in me geloven en wat vastigheid voor de toekomst. Dat is wel lekker.’

Een ideale voorbereiding voor het NK kende hij desondanks niet. In de week voor de cross in Hoogeveen presenteerde hij nog zijn sponsoren Fenix en Colnago, waardoor hij in een olijf-groen shirt en op een blitse, gouden fiets rondreed. ‘Ik heb weinig rust gehad de afgelopen dagen en ondanks dat had ik de benen om in ieder geval Lars (van der Haar, red.) bij te houden. Ik had derde kunnen worden, want die eerste twee reden wel heel hard. Met nieuwe schoenen, een nieuwe fiets en nieuwe kleding heb ik alles eruit gehaald wat erin zit, ondanks dat mensen doorgaans zeggen dat alleen de medailles tellen’, glimlacht Kamp.

Het NK geeft ook nieuwe hoop voor de komende weken, en vooral volgend seizoen. Want dan wil Kamp tonen wie hij is, zoals Ronhaar dat deze winter heeft gedaan. ‘Ik denk dat ik in potentie nog steeds van dezelfde kwaliteit ben, dat ons talent vergelijkbaar is. Als je bijvoorbeeld de laatste cross van mij bij m’n vorige ploeg in Hulst ziet, dan rijden Pim en ik eigenlijk dezelfde wedstrijd. Als ik al dat gesodemieter niet heb, met al die dingen en stress eromheen, dan zou het nog beter gaan dan nu. Want zelfs nu merk ik dat ik al een stap heb gezet. Het is het seizoen uitdoen en dan volgend jaar de pijlen laden. Ik heb het in me om me te meten met die mannen van Baloise Trek Lions. Ik rijd op trainingen echt hard en iedereen zegt dat ik stappen heb gemaakt. Maar door omstandigheden en de druk is het er niet honderd procent uitgekomen. Dat is lastig, maar het gaat in ieder geval alweer beter.’

Bram van der Ploeg (Twitter: @BvdPloegg | e-mail: [email protected])