Hoe Wout van Aert een dag voor WK-surprise geen enkel teken gaf van wonderlijk besluit

Wout van Aert reed met de Wereldbeker in Maasmechelen zijn laatste cross van het seizoen, zo dacht iedereen van tevoren. De renner van Visma l Lease a Bike maakte een agressieve indruk, maar kwam ten val, net wanneer hij op kop was gekomen in de koers. Dat zou het moeten zijn geweest, maar de Belg was dusdanig tevreden met zijn prestaties op zaterdag dat hij een dag later besloot toch op het WK in Liévin van start te gaan. Kwam dat dan helemaal uit de lucht vallen?

Op en rond de mijnterrils in Maasmechelen deed Van Aert pas mee aan zijn vijfde cross van het seizoen. Al in de eerste twee rondes reed hij tegen een paaltje aan, viel hij na een remonte in een afdaling, en later nog eens op de schuine kant. 'Uiteindelijk waren het meer dan drie foutjes in de hele koers,' zei Van Aert erover. 'Het was jammer, want ik voelde me goed. Ik had er veel zin in en kon in het begin redelijk goed opschuiven.'

‘Dat Mathieu nog in het wiel van Joris Nieuwenhuis zat toen ik aan kwam sluiten, was voor mij het signaal dat Mathieu nog een beetje aan het afwachten was. Maar ik wou wel de koers openbreken en ervoor gaan', klonk het dan. 'Zonder te pauzeren in hun wiel. Elke seconde die je laat liggen, kom je op het einde misschien te kort. En toen ik die aanval inzette, maakte ik de eerste belangrijke fout. Op die manier was het wel frustrerend, want er had wel meer strijd ingezeten. Ik zat natuurlijk ver achter door die fouten, maar dat is deel van de cross.’

Van der Poel en Van Aert zouden in Maasmechelen voor de tweede en laatste keer dit veldritseizoen tegenover elkaar staan. ‘Ik had liever zonder te vallen de strijd kunnen aangaan. En op een logischere manier gelost te worden. Ik had het anders gehoopt, maar het is mijn eigen schuld. Na die val en omdat mijn stuur scheef stond, had ik eerst ook een slechte passage op de schuine kant. Toen had ik even niet de moed om er vol tegen in te gaan. Maar toen ik jongens loste, kwam ik weer in een goed ritme, al kon ik Mathieu toen natuurlijk niet meer inhalen. Ik focuste me dan ook niet meer te hard op het verschil.’ Wie weet wat er komende week met meer geluk in zit voor het Zwitsers zakmes op wielen.

Dan zal hij in Liévin wel op zijn fiets moeten blijven zitten. Een paar seizoenen geleden zagen we Van Aert in de cross een stuk minder vaak vallen dan afgelopen zaterdag in Maasmechelen. Heeft dat te maken met het feit dat hij minder vaak crosst dan vroeger? ‘Ik denk het wel’, zei Van Aert. ‘Ik had er ook voor gekozen om mijn banden wat harder te zetten voor de stenen die nog wat onder de modder lagen. Ik ben niet lek gereden, maar het was misschien toch niet de beste keuze. Er waren een paar factoren, maar het was in ieder geval technisch niet mijn beste cross.’

Van Aert beëindigde de cross als tweede op een minuut en veertien achterstand op Van der Poel. Toch leek hij merkbaar beter dan vorige week in Benidorm, waar hij vierde werd. ‘Ik had vandaag een frisser gevoel, het is zoals ik had gehoopt om mijn laatste cross te rijden. Het is uiteindelijk moeilijk in te schatten, maar ik keek bijvoorbeeld na de cross naar mijn hartslag. Vandaag was mijn gemiddelde hartslag even hoog als de maximale hartslag die ik haalde in Benidorm. Dat zegt al best veel.’ De conditie van Van Aert is zodoende vooruit gegaan, en dat lijkt hem duidelijk moed gegeven te hebben voor het WK.

Van Aert hield zaterdag al een goed gevoel over aan zijn veldritseizoen. Zeker na de ernstige val in de Ronde van Spanje had hij het mentaal lastig. Het betekende een zoveelste zware val en revalidatie. ‘Eigenlijk heeft de veldritwinter mij meer gebracht dan ik dacht. Ik heb echt op het punt gestaan om niet te crossen deze winter. Na mijn val in de Vuelta had ik in het najaar echt wel een moeilijke periode. Ik ben overigens heel blij dat ik wel heb gecrost. Maar ik had niet verwacht dat ik wedstrijden zou kunnen winnen of dat ik dit niveau al zou kunnen halen.’

‘Ik heb enorm van het crossen genoten', klonk het toen ook. Met de wetenschap van nu iets te vroeg dus. 'Het is waanzinnig om te zien hoeveel mensen er naar de cross komen. En om in die sfeer te mogen rijden. Dat doet mij denken aan mijn eerste profjaar, toen Sven Nys en zo er nog waren. Ik heb daar zeker van genoten.’

Het WK van zondag in het Franse Liévin kwam in Maasmechelen zelfs letterlijk nog ter sprake. Wat was voor Van Aert nu de grootste reden om zijn veldritwinter in eerste instantie niet nog een week door te trekken tot het WK? ‘Als je begint te tellen, kan ik een week later Oostmalle rijden, want dat is ook maar weer een week later’, lachte Van Aert.

‘Op een gegeven moment moet je voor je wegtraining kiezen. Maar ik durf gerust toe te geven dat dat niet het punt is. Het is meer omdat je een WK echt moet rijden om er te presteren. Hier vandaag haal ik heel veel plezier en een goeie trainingsprikkel uit met die tweede plaats. Maar een WK is echt een doel, daar leef je naartoe en dan ga je een beetje tapering inlassen. Dat is een significant verschil met deze wedstrijd.’

Een ferme zekerheid klonk uit de woorden van Van Aert. Was hij zaterdag dan echt nog zo zeker van zijn zaak, of is hij gewoon een goede acteur? Joost mag het weten, maar feit is dat de Belg volgende week 'gewoon' de strijd aan zal gaan met Van der Poel om de regenboogtrui. We kunnen niet wachten!