Ryan Kamp na pechperiode klaar voor NK: ‘Lekker voor het kopje, maar in het hoofd soms nog onzeker’

2024 eindigen met een mooi resultaat en 2025 eveneens aanvangen met een goede prestatie. Na een lastig begin van zijn crosswinter laat Ryan Kamp weer flarden van zijn nooit verdwenen talent zien, wat in combinatie met zijn doorzettingsvermogen nog tot mooie dingen kan leiden in de laatste anderhalve maand van het crossseizoen. In de Leiderstrui sprak hem richting het NK!

‘Een jaar dat ik niet snel zal vergeten’, omschreef Kamp 2024 op social media. Wat heet: er gebeurde ook een hoop. Na zijn vertrek bij Pauwels Sauzen-Bingoal was er de zoektocht die eindigde met een reddingsboei van de gebroeders Roodhooft en Fenix, maar echt gelukkig mocht je de eerste weken van deze veldritwinter ook niet noemen voor Kamp.

Eerst raakte hij verwikkeld in een akkefietje met Eli Iserbyt, waarna hij half oktober hard ten val kwam in de startzone te Ruddervoorde. Hierdoor miste Kamp onder meer het EK en moest hij praktisch herbeginnen. Dat hij 2024 afsloot met een zesde plek in Diegem en die goede lijn in 2025 direct voortzette met een zevende plek in Gullegem, deed hem dan ook erg goed.

We belden Kamp de dag na de loodzware cross in Dendermonde. ‘Het valt goed mee met de spierpijn. Ik ben vooral moe, zo’n wedstrijd als Dendermonde hakt er toch wel dubbel en dwars in. Zo’n zware modderveldrit, dat is niet direct mijn favoriete hobby. Maar ik vind wel dat het er een beetje bij hoort, een aantal keer per jaar. Maar niet te veel, voor mij persoonlijk dan’, lacht Kamp.

‘Ik heb liever zoals het de dag ervoor in Gullegem erbij lag: wel modderig, met een loopstukje, maar nog wel met een beetje snelheid. Dendermonde was meer pompen, daar heb je geen seconde rust. Het is alleen maar duwen, duwen, duwen. Niet aan mij besteed’, vertelt de man uit Roosendaal, die nochtans goed begon aan de Wereldbekerveldrit.

‘Ik heb nog wel een tijdje vierde gereden in de eerste ronde. Dat ging dus best goed en ik voelde mij ook prima, maar toen kwam die aanrijding in de materiaalpost. Daardoor viel ik letterlijk weg. Ik deed nog wel een inspanning om zo ver mogelijk naar voren te rijden, maar daar betaalde ik in het laatste halfuur de prijs voor. Toen kwam ik er niet meer aan te pas’, stelt hij.

Goed, het gevoel na afgelopen weekend was door de prestatie in Gullegem uiteraard louter positief. ‘Conditioneel ben ik ruim in orde, maar het moest er ook nog een keer in de wedstrijd uitkomen. In Diegem zagen we de eerste tekenen dat ik zonder tegenslag leuke dingen kan doen, ondanks dat het nog niet allemaal honderd procent is. Dat ik daarna in Gullegem een soort van kon bevestigen, is wel heel lekker.’

Toch zijn de gevolgen van de zware crash in Ruddervoorde nog niet helemaal uitgegumd. ‘Die rug speelt nog altijd op. In Diegem en Gullegem werd die niet megaveel belast, dus dan ik heb er weinig last van. Maar in Dendermonde, met al dat duwen, trekken en dat soort van wasbord, voel ik dat mijn rug nog zoveel klappen krijgt. Dan is het nog niet honderd procent en kan ik ook niet helemaal het beste uit mijzelf halen.’

‘Lange tijd heeft mijn hele rug pijn gedaan, maar de laatste paar weken is het vooral nog de onderrug. Voornamelijk met lopen, dan blokkeert het een beetje’, legt Kamp uit. Niet gek ook, als je hoort waar hij vandaan komt. ‘Ze dachten eerst dat ik mijn rug- en nekwervel gebroken had, maar dat bleek na redelijk wat testen niet zo te zijn. Toen bleef het bij een zware kneuzing, maar ze zeggen vaak dat die nog wel pijnlijker zijn dan een breuk. Dat heb ik wel geweten ook.’

‘Ik heb er heel veel last van gehad’, zucht de Brabander. ‘Ook gewoon thuis, met normale dingen doen. Normaal denk je dat je dat zo even doet, maar dat ging gewoon niet. Zoals een pan uit de kast pakken, dat ik moest bukken en verging van de pijn. Terwijl je 24 jaar bent en niets moet mankeren, haha. Maar dat was op het begin. Ik ben dus ook wel kind aan huis geweest bij masseurs en osteopaten, de afgelopen weken’, vertelt hij.

Die lach was enkele maanden geleden nog ver te zoeken, net als de goede vorm. ‘De crosswinter is een piekperiode van een kleine vier maanden, maar daar heb ik toch wel een goede anderhalve maand van gemist door die val. Ik heb nog wel een hele periode wedstrijden gereden, maar die kan ik beter als niet gereden beschouwen. Omdat ik nog last had van die mankementen.’

Mogelijk zit er nu toch één klein voordeeltje aan die periode met minder activiteit. ‘Doordat ik zo’n beetje tien crossen minder heb gereden dan de rest, merk ik wel dat ik op goede dagen frisser ben. Dan kan ik voor een mooie uitslag gaan. In een race als Dendermonde gaat het meer op hardheid en dan lig ik juist achter op de rest. Maar ik merk dat het elke keer beter en beter gaat. Vorig jaar was mijn zwakke punt dat ik stilviel in de laatste rondes, maar afgelopen zaterdag in Gullegem reed ik juist nog van acht naar zes in de laatste ronde.’

‘Eigenlijk hebben we ervoor gekozen om juist in de kerstperiode wat wedstrijden over te slaan, omdat we er bang voor waren dat ik mezelf anders een beetje voorbij zou rijden nadat ik er zoveel gemist had’, verklaart Kamp. ‘Ik heb expres Mol, Loenhout, Baal en Koksijde niet gereden. We hopen dat mijn conditie daardoor een beetje stijgende kon blijven, dus daar hoop ik wel wat voordeel uit te halen. Het is een zware periode geweest, maar lichamelijk voel ik mij nog redelijk prima. De vermoeidheid zit er bij iedereen wel in.’

Helemaal zeggen dat hij terug is, gaat Kamp overigens nog wat te ver. ‘Het is lekker voor mijn kopje dat het goed gaat, maar ergens heel ver weg in je hoofd blijft er toch een beetje onzekerheid en gebrek aan zelfvertrouwen hangen. Dat je toch denkt: het zijn maar twee crossen. Ik zoek dus nog een beetje naar verdere bevestiging, maar in principe is het wel gewoon heel lekker.’

Die bevestiging kan er zondag in Oisterwijk mogelijk komen. ‘Ergens is het NK altijd een groot doel voor mij. Ik wil natuurlijk Nederlands kampioen worden of een goede uitslag rijden, maar het is vooral zaak om er met een vrije geest naartoe te gaan. Ik heb dit jaar nog zo weinig ervaring met finales rijden en mezelf van voren houden in zo’n groepje. Ik laat me misschien nog teveel wegdrummen, terwijl ik vorig jaar zou zeggen: ik rijd hier en ik blijf hier rijden. Nu ben ik daar nog wat zoekende in.’

Waar komt dat dan door? ‘In het begin van 2024 heb ik wel een serieuze deuk gekregen met die lastige ploegwissel, en die periode met tegenslagen kwam daar als een opstapeling bovenop. Het is geen gebrek aan zelfvertrouwen, want in Gullegem en Dendermonde durf ik hem er ook gewoon tussen te zetten. Maar misschien heb ik nog te weinig vertrouwen om dan door te drukken.’

Let op: Kamp staat er ondanks alle tegenslag heel positief in. ‘Ik ben er wel volwassener door geworden. Het brengt niet alleen maar slechte dingen mee, ik ben er meer mens door geworden. En ik ben me er ook des te meer bewust van wat voor mooi leven ik heb en dat ik het op deze manier kan doen’, aldus de man die koerst in het groene tenue van Fenix.

Goed, zondag dan? Wat mogen we verwachten in zijn eigen provincie? ‘Het NK voelt niet als een thuiswedstrijd, maar het is wel lekker dat het maar een klein halfuurtje rijden is. Een Nederlandse wedstrijd is stiekem altijd wel leuk. Dat het met een kleiner peloton is? Dat vind ik juist wat lastiger, eigenlijk. Je staat daar als eenzaat tegen bijvoorbeeld Pim Ronhaar en Lars van der Haar. En dan Tibor Del Grosso, zeker. Ik weet niet wat hij heeft gedaan, maar hij rijdt écht hard momenteel. Dat is echt knap. Hij is wel één van de mannen die we in de gaten moeten gaan houden’, zegt Kamp.

‘Ik denk sowieso dat het een heel spannende wedstrijd gaat worden. Pim is momenteel goed aan het rijden, maar hij geeft zelf ook aan dat hij conditioneel minder aan het worden is. Maar dat weet je bij hem nooit, hij kan zomaar de stenen uit de straat rijden’, analyseert de voormalig beloftenwereldkampioen. ‘Lars heeft qua resultaten ook geen superperiode achter de rug, maar hij blijft natuurlijk wel een winnaar. Mees Hendrikx rijdt ook goed, veel beter dan dat hij vorig jaar gedaan heeft. En ook Joris Nieuwenhuis… geen wedstrijd gereden, maar het is toch een grote coureur. Die moet je niet afvlakken.’

Kamp kent het rondje in Oisterwijk, maar nog niet perfect in deze omstandigheden. ‘Ik heb er een paar jaar gereden en ook gewonnen toen. Toen was het een heel snelle wedstrijd, met een paar langere rechte stukken erin, maar ook enkele langzame, technische stroken. Maar het weer zal ook belangrijk zijn. Het is alleszins leuk. Bij zo’n kampioenschap hoort wat meer spanning, maar dat maakt het juist een toffe sfeer. Daarom vind ik het nog wel leuker dan een Belgische cross’, zegt hij voorafgaand aan het NK.

Een NK dat overigens niet live wordt uitgezonden in Nederland. Heeft Kamp – die net als zijn landgenoten voor Belgische ploegen crost – daar een verklaring voor? ‘Misschien speelt de onbekendheid van het veldrijden in Nederland wel mee. In België besteden ze een hele middag aan de cross en in de camper terug hebben ze er het op de radio ook over, maar in Nederland zag ik vooral beelden voorbij komen over de modderige gezichten na Dendermonde. Daar maakten ze groot nieuws van, maar als ze het elke week uitzenden is het helemaal niet speciaal…’