Thibau Nys had niet het gevoel dat hij in het begin van het seizoen over zijn limiet ging: 'Dat was mijn niveau'

Thibau Nys is na een sterk seizoensbegin met drie zeges wat teruggezakt in de top tien van het veldrijden. De 21-jarige zoon van veldritlegende Sven Nys moest ook in de Superprestige in Diegem opgeven met een pijnlijke knie en daardoor werd de kritiek op de renner van Baloise Trek Lions nog groter. Maar die kritiek doet hem niet zo veel.

'Het leven is een spel', zegt Nys in een interview met Rouleur. 'En het zit vol addertjes op elk niveau. Er zullen altijd mensen zijn die je naar beneden willen halen. Je moet je gewoon over hen heen zetten.' Nys begon het seizoen met winst in de Exact Cross in Beringen en de wereldbeker in Waterloo. Na een vierde plaats in de Druivencross in Overijse en een zevende stek in de wereldbeker in Maasmechelen toonde hij zich op de berg van Melden ook de sterkste in de Koppenbergcross. In de daaropvolgende negen crossen geraakte de jonge Nys nooit meer in de top vijf. 'De manier waarop ik het seizoen begon, legde de verwachtingen vrij hoog, maar niet te hoog. Ik had niet het gevoel dat ik over mijn limiet ging. Dat was gewoon mijn niveau en ik had het gevoel dat ik er klaar voor was om tijdens de rest van het winterseizoen op dat niveau te blijven, maar dat was niet het geval. Het is mentaal een beetje moeilijk om die resultaten niet meer te rijden.'

Wat is de oorzaak daarvan? 'Misschien komt het omdat ik jong ben. Ik heb er alle vertrouwen in dat wat ik in de eerste weken van het seizoen heb laten zien, ik de komende jaren veel langer kan laten zien. Het gaat om leren, sterker worden. Het voelt een beetje klote om wat terug te vallen, maar ik weet dat ik veel beter kan presteren dan ik nu doe. Het is moeilijk om niet het beste van mezelf te kunnen laten zien. Ik denk dat het in het veldrijden moeilijker is om consistent te zijn. Het is zo intens. Als je helemaal opgefokt uit het weekend komt, is het moeilijk om doordeweeks te trainen en de zondag erna nog fris te zijn. Zeker als je het combineert met een lang wegseizoen. Het is belangrijker om fris te zijn in het veldrijden dan op de weg, omdat elke pedaalomslag telt vanaf de eerste seconde. Als je twee of drie procent mist, kun je jezelf niet laten zien. Alles moet op zijn plaats vallen.'

Ondanks de mindere resultaten van de voorbije weken geeft de cross Nys nog altijd veel plezier. 'Als het allemaal goed gaat en de prestaties goed zijn, is het alsof je een droom beleeft, alsof je op een wolk zit. Koersen op de weg is ook leuk, maar veldrijden is cooler. Wedstrijden winnen die mijn vader vroeger won, terugkomen op dezelfde parcoursen met al die geschiedenis, dat is cool. De sport is zo veranderd, het is nu iets heel anders, maar ik heb het gevoel dat ik tegenwoordig steeds meer leer, terwijl ik dacht dat ik steeds minder zou leren. Mijn vader is een groot deel van mijn leerproces.'

Nu de Grote Drie (Mathieu van der Poel, Wout van Aert en Tom Pidcock) zich minder en minder toeleggen op de cross, kan er misschien een nieuwe koning van het veldrijden opstaan. 'Dat is niet iets waar ik nu aan denk. Ik wil gewoon elke week de beste versie van mezelf in de wedstrijden brengen. Als het zonder Mathieu en Wout is, dan probeer ik voor het podium te gaan. Als het met hen is, probeer ik ze zo lang mogelijk te volgen en ben ik blij met een topvijfplek.'