Voorbeschouwing Ster van Bessèges | Kan Mollema Fransen van zege houden?

Een koers voor families, zou je bijna zeggen gelet op de erelijst. Nederlandse wielervaders als Adrie van der Poel en Jean-Paul van Poppel kwamen hier ooit winnen, in respectievelijk 1988 en 1994. Ook de wielerfamilie Planckaert voelt zich hier thuis. Broers Willy en Eddy wonnen rond 1980. Willy’s zoon Jo Planckaert won in 1998 en 2000.

Er wonnen sowieso vaker Nederlanders en Belgen. Jan Raas, Cees Priem, Bert Oosterbosch, Frans Maassen en Ad Wijnands zijn de overige Nederlanders op de erelijst. De laatste Belg was Nick Nuyens, in 2007. Sindsdien zijn vooral de Fransen aan het feest geweest. Enkel Bob Jungels en Tobias Ludvigsson onderbraken de Fransen bij de laatste tien winnaars.

De koers heeft het de laatste jaren lastig om de eindjes aan elkaar te knopen. Dat resulteert deze editie in een vierdaagse koers, in plaats van de gebruikelijke vijf dagen.

2018 Tony Gallopin
2017 Lilian Calmejane
2016 Jérôme Coppel
2015 Bob Jungels
2014 Tobias Ludvigsson
2013 Jonathan Hivert
2012 Jérôme Coppel
2011 Anthony Ravard
2010 Samuel Dumoulin
2009 Thomas Voeckler

Met drie niet-Franse WorldTour-ploegen aan het vertrek is de startlijst sterker dan hij afgelopen jaren is geweest. Trek-Segafredo, Lotto Soudal en EF Education First Pro Cycling Team vormen de buitenlandse WT-inbreng. Namens de Fransen staan AG2R en Groupama-FDJ aan het vertrek. Ook geven bekendere Franse PCT-teams als Direct Énergie, Cofidis, Vital Concept en Delko Marseille acte de présence.

Al sinds 2011 het openingsaffiche van deze koers, qua start- en finishplaats. De parcoursdetails wisselen nog wel eens, maar het is jaarlijks een sprintersrit met voorgaande winnaars als Démare, Bouhanni en Coquard. Behoudens een helse wind zal dat dit jaar niet anders zijn. Er liggen onderweg twee gecategoriseerde molshopen van zevenhonderd meter aan nog geen zes procent. Voor het klassement is mogelijk wel interessant dat de enige bonificatiesprint van de dag op slechts negen kilometer van de meet ligt.

Saint-Geniés-de-Malgoires en La Calmette zijn twee onbekendere havens in de geschiedenis van deze koers. Net als in de openingsetappe liggen start- en finishplaats hemelsbreed niet ver van elkaar vandaan en men passeert onderweg al drie keer de finish na wisselende rondjes. Ook in deze rit weinig obstakels om het peloton van een sprint te houden. De Cote Montagnac van een kilometer aan zes procent is de terugkerende verkeersdrempel van de dag. In de laatste veertig kilometer is het vrijwel helemaal vlak. De enige bonispurt is ditmaal na 36 kilometer.

Een rit die er de laatste jaren steevast in zit. Voorheen reed men drie maal een rondje met de Col de Trellis (3 km. aan 6.1%), Col de Brousses (1.9 km. aan 5.7%) en enkele niet gecategoriseerde klimmetjes. Dat rondje doen ze nu slechts eenmaal, waarna er met de Côte de Mejannes (5.5 km. aan 3%) na 99 kilometers nog een gecategoriseerde klim volgt. Op zeventien kilometer van de streep volgt een laatste hindernis van een kilometer aan 6%. Waar hier in het verleden verschillen gemaakt werden lijkt dat nu lastiger en ligt een derde sprint op rij voor de hand. Naast een bonificatiesprint na 43 kilometer is er overigens wederom eentje vlak voor de streep getrokken, met nog 7,5 kilometer te gaan.

Ook deze afsluitende tijdrit keert al jaren terug in deze koers. Na een vlakke aanloop lopen de laatste kleine twee kilometers aan 7.5% gevaarlijk omhoog. Een kolfje naar de hand van de sterk klimmende tijdrijders, of sterk tijdrijdende klimmers. Tony Gallopin won de afgelopen twee jaar, Bob Jungels in 2015. Vlak ook de sterke sprinters niet uit die nog voor het klassement rijden. Christophe Laporte werd hier vorig jaar vierde.

Zonder waaiers en al te optimistische aanvallen zullen de eerste drie etappes hoogstwaarschijnlijk in een sprint eindigen. Bij het gebrek aan echte topsprinters zijn er kansen voor vele renners. Cofidis zal het meest happig zijn het dagelijks op een spurt te laten aankomen met Christophe Laporte in de gelederen. Trek-Segafredo heeft Jasper Stuyven en Edward Theuns bij zich. Direct Énergie komt met de zijn seizoen in Afrika uitstekende begonnen zijnde Niccolò Bonifazio.

Kan Bryan Coquard namens Vital Concept weer eens wat moois laten zien? Overige namen die een sprintzege kunnen halen zijn Marc Sarreau, Clement Venturini, Kenny Dehaes, Roy Jans en de Nederlander Moreno Hofland. Verder zijn er Sacha Modolo en Bram Welten, die hier zonder zijn sprintkopman Greipel start. Grootste kanshebber op de tijdritzege lijkt de Deen Mads Pedersen.

Voor de zege in het eindklassement kan het wel eens een strijd worden tussen de betere sprinters en sterke tijdrijders. Als de eerste drie etappes inderdaad in een sprint eindigen en een van de sprinters pakt daar een pak bonificaties dan is hij niet kansloos voor de eindzege. Tony Gallopin, die de afgelopen vier jaar bij de beste twee eindigde en vorig jaar eindelijk won, ontbreekt deze editie.

Eigenlijk heeft, zeker na het ziek melden van Tim Wellens, Trek-Segafredo de hele koers in handen met Bauke Mollema, Mads Pedersen, Fabio Felline, Jasper Stuyven, Edward Theuns en Alex Kirsch in de gelederen. Snelle mannen die ook nog een aardige tijdrit kunnen afwerken in combinatie met tijdrijders en klassementsrenners. Sep Vanmarcke en Sebastian Langeveld namens EF Education schrijven we in deze categorie ook op. Yoann Paillot is een Fransman die goed tegen de klok rijdt en wat kan de vorig jaar heel kort geëindigde Christopte Laporte ditmaal?

The Home of Cycling, Eurosport, lijkt deze koers aan zich voorbij te laten gaan. Enkel het kanaal van de Franse krant l’Equipe zendt het dagelijks uit, waardoor het lastig zal worden voor Nederlandse kijkers om een glimp op te vangen. De finish wordt elke dag rond de klok van vier uur verwacht. (Foto: Twitter Challenge Mallorca)