NK tijdrijden wordt opnieuw logistieke puzzel voor Vollering, die zodoende nog beetje twijfelt over deelname

Demi Vollering in Zwitserland, dat is tot dusver kassa. Na de ouverture ook de klimtijdrit in de Ronde van Zwitserland bijschreef op haar palmares. In Villars-sur-Ollon was ze aan de finish achttien tellen sneller dan runner-up Elisa Longo Borghini (Lidl-Trek), wat een mooie generale was voor het NK tijdrijden van woensdag. Als ze daar wél gaat rijden, zo sprak ze na afloop uit tegenover In de Leiderstrui.

'De slotklim was érg lastig', stak de Nederlandse winnares na afloop van wal. 'Het was gewoon heel zwaar. Ik zag dat ik bij de tussentijden slechts rond plaats vijf zat, maar dat waren dan ook niet de stukken waar ik maximaal wilde duwen. Ik weet immers van mezelf dat ik me in de finale van een tijdrit helemaal leeg kan rijden.'

‘Ik vertelde voor de tijdrit al tegen Anna van der Breggen dat ik de tijdsverschillen niet wilde weten', stelde ze. 'Ik wilde gewoon op mijzelf focussen, want met die tijden in je achterhoofd kun je altijd wat verslappen of wat twijfel kweken. Ik had dus geen weet van de tijdsverschillen, maar bij het tussenpunt zag ik op het scherm wel staan dat ik de vierde snelste tijd had. Toen dacht ik wel: oeh', haalde Vollering op uit haar herinneringen.

Panikeren deed ze echter niet. ‘Uiteindelijk is een tijdrit een wedstrijd tegen jezelf, dus het voegt weinig toe om de verschillen wel of niet te kennen. Je moet zo snel als mogelijk gaan, dat is het doel. Dat is dus ook wat ik probeerde, wetende dat het gedeelte wat mij het beste lag op het einde kwam.’

Daar droeg ook een fietswissel aan bij: Vollering werkte het eerste deel af op haar tijdritfiets en stapte daarna over op haar klimfiets. ‘De dag dat we hier arriveerden, hebben we direct gekeken naar het parcours. In het eerste gedeelte kon je met een tijdritfiets redelijk wat tijd winnen, dus kozen we voor een wissel. Dat was best wel eng, want ik heb dat nog nooit eerder gedaan. Ik wist dus ook niet hoe mijn benen zouden voelen na zo’n wissel. Dat was dus tricky, maar alles ging goed', sprak ze opgelucht.

‘Ik werk al vier jaar met mijn mecanicien, dus ik ken hem ondertussen vrij goed en weet dat hij het beste voor mij doet. Je moet aan alles denken, zoals de juiste versnellingen kiezen en het wisselen van een Garmin. Dat maakt het zo’n speciale tijdrit', aldus de in Zwitserland woonachtige Nederlandse, die nog maar eens haar liefde voor het land uitsprak. 'Zwitserland is heel mooi en ik heb er nu al heel mooie herinneringen aan. Ik voel me heel erg thuis in dit land.’

De nationale ronde van Zwitserland bij de vrouwen eindigt net als vorig jaar daags vóór het NK tijdrijden. ‘Vorig jaar zijn we met de camper gereden, want het was toen een heel stuk naar het vliegveld in zowel Zwitserland als Nederland. Dat schoot niet echt op', herinnert Vollering, die destijds midden in de nacht in Nederland, arriveerde zich nog.

Dit keer is het iets tijdsvriendelijke. 'Nu finishen we vrij dicht bij het vliegveld van Geneve. Ik vlieg die avond al met Mischa Bredewold naar Schiphol, waarvandaan het ook niet zó ver is naar de plek van de tijdrit. Halverwege wonen mijn ouders, dus dan kan ik daar mooi een nachtje slapen. Maar, ik moet zeggen: ik ben ook nog niet helemaal zeker of ik het doe', aldus een eerlijke Vollering.

Verklaart u nader. 'Tot nu toe voel ik me goed en heb ik zoiets van ‘dat kan ik wel doen’, maar stel dat het de komende dagen wat minder gaat… dan skip ik het NK tijdrijden misschien, omdat we donderdag en vrijdag twee dagen hebben op Papendal met de olympische selectie. Dat is best wel pittig, met een heel programma. Dan zou ik alleen zaterdag een rustdag hebben en dan al weer het NK weg, dus dat is wel een beetje heftig. Even aankijken hoe dat dus gaat.’

Sowieso is Vollering al het gehele jaar flink in de weer. Sinds de Omloop Het Nieuwsblad kende ze amper rust. ‘Dat is wel een beetje mijn stijl. Sinds ik prof ben geworden, ben ik heel constant geweest in mijn resultaten. Daar heb ik wel wat geluk mee, want daardoor ben ik niet zo wisselvallig en heb ik ook geen enorme offdays. In de wedstrijden gaat het op een of andere manier altijd wel goed.’

En zo is het. In deze vorm lijkt de kopvrouw van SD Worx-Protime haast onverslaanbaar.Dat geeft de burger uiteraard moed, temeer met het oog op de Tour de France Femmes. 'Zeker te weten. Ik voel me heel erg goed. Hier in Zwitserland hoef ik nog niet per se te pieken, maar ik ben dus wel verrast door mijn vorm. Dat stemt me goed. Hopelijk kan ik deze vorm doortrekken richting mijn allergrootste doelen, iets verderop in het seizoen.'